1. |
Ραντάρ
04:03
|
|||
|
Κομήτης
Πέφτω για ύπνο μόνη μου
Τι ψέμα
Με είδες
Στο λεωφορείο που δεν είχε φρένα
Στο δρόμο που φυτρώναν φράουλες
Μας δώσαν τις σφεντόνες αυτές
Και προσπαθώ να σπάσω κάτι
Να γίνει θρύψαλα ώστε να νιώσω κάτι
Να το σκουπίσω κάτω από το κρεβάτι
Μαζί με ένα πιο παλιό μου εφιάλτη
Μέρες και νύχτες ψάχνω επαφή
Με το ραντάρ σκανάρω υπόγεια πορεία
Κάποιες φορές δεν έχεις σήμα εσύ
Άλλες φορές δεν έχω μπαταρία
Μέρες και νύχτες ψάχνω επαφή
Με το ραντάρ σκανάρω υπόγεια πορεία
Κάποιες φορές δεν έχεις σήμα εσύ
Άλλες φορές δεν έχω
Ηφαίστειο
Καίω μια πόλη έτσι απλά για πλάκα
Με είδες
Σε υπόγεια σε τραίνα και σε πάρκα
Στο δρόμο που φυτρώναν φράουλες
Μας δώσαν τις σφεντόνες αυτές
Και προσπαθώ να σπάσω κάτι
Να γίνει θρύψαλα ώστε να νιώσω κάτι
Να το σκουπίσω κάτω από το κρεβάτι
Μαζί με ένα πιο παλιό μου εφιάλτη
Μέρες και νύχτες ψάχνω επαφή
Με το ραντάρ σκανάρω υπόγεια πορεία
Κάποιες φορές δεν έχεις σήμα εσύ
Άλλες φορές δεν έχω μπαταρία
Μέρες και νύχτες ψάχνω επαφή
Με το ραντάρ σκανάρω υπόγεια πορεία
Κάποιες φορές δεν έχεις σήμα εσύ
Άλλες φορές δεν έχω
Μέρες και νύχτες ψάχνω επαφή
Με το ραντάρ σκανάρω υπόγεια πορεία
Κάποιες φορές δεν έχεις σήμα εσύ
Άλλες φορές δεν έχω μπαταρία
Μέρες και νύχτες ψάχνω επαφή
Με το ραντάρ σκανάρω υπόγεια πορεία
Κάποιες φορές δεν έχεις σήμα εσύ
Άλλες φορές δεν έχω
|
||||
2. |
Εύθραυστο / Άθραυστο
03:23
|
|||
|
Σπασμένη λάμπα στο δρόμο
Αυτή που σπάσαμε μικροί
Ήταν αστείο τα πρώτα χρόνια
Όμως ακόμη να αλλαχθεί
Μόνα παιδιά, σκοτάδι
Μέσα στο δάσος μια κραυγή
Και από τότε φοβάμαι να κοιμάμαι
Μέχρι να φτάσει το πρωί
Όπως το φως χορεύει
Με τα μαλλιά της μια στιγμή
Μου έδωσε το χέρι της για να κρατήσω
Τώρα χορεύουμε μαζί
Μέσα στη νύχτα τρέχει η πόλη περνάς τα φανάρια
Όλα πορτοκαλί
Παίζει στο ράδιο πάλι αυτό το τραγούδι που ξέρεις
Ότι είσαι εσύ
Όλος ο κόσμος σου ανήκει απόψε και νιώθεις
Τόσο παντοτινή
Θες να κολλήσει για πάντα η βελόνα να μείνει
Σ’ αυτή τη στιγμή
Που λάμπεις σαν ήλιος και αστράφτεις σαν μπόρα
Όταν μπαίνεις στο μαγαζί
Νύχτες που γίνονται γκλίτερ στα ρούχα
Και φτάνουν ως το βρακί
Μες στο πλυντήριο γυρίζουν τα ρούχα
Μαζί τους κι η μισή σου ζωή
Όσο ανοίγει το παράθυρο τρίζει σε σένα
Μοιάζει σαν μουσική
|
||||
3. |
Το χώμα ξέρει
03:35
|
|||
|
Ακόμη κι αν όλη η ζωή σου
Κυλήσει χωρίς κάποιος να σου πει ένα "σκάσε"
Και ούτε να γυρίσεις να κοιτάξεις κάτω
Προς τους θνητούς που τάχα κάνεις πως λυπάσαι
Το χώμα ξέρει
Και λες σε όλους πως δεν σε νοιάζει
Λες κι είναι κάτι που έχεις πάγο μες στις φλέβες
Έτσι κι αλλιώς όλο αυτό εδώ είναι τσάμπα
Στο ημερολόγιο τελειώνουνε οι μέρες
Το χώμα ξέρει
Ενώ βραδιάζει στο βαρετό σου σπίτι
Κι οι βαρετοί σου φίλοι λένε βαρετά αστεία
Και το φεγγάρι μπαίνει απ’ τις βαρετές κουρτίνες
Έξω καυλώνει κόσμος και στην τρικυμία
Το χώμα ξέρει
Είναι πρωί στον κόσμο, μα όχι για εσένα
Κανείς δεν ρώτησε που είσαι εσύ
Τα κόκκαλά σου δεν χορεύουν με των άλλων
Και το οξυγόνο είναι κάπως πιο πολύ
Το χώμα ξέρει
Το χώμα ξέρει
Και τώρα πια ξέρεις κι εσύ
Το χώμα ξέρει
Και τώρα πια κι εσύ ξέρεις
Το χώμα ξέρει
Και τώρα πια ξέρεις κι εσύ
Το χώμα ξέρει
Και τώρα πια κι εσύ ξέρεις
Το χώμα ξέρει
Και τώρα πια ξέρεις κι εσύ
Το χώμα ξέρει
Και τώρα πια κι εσύ ξέρεις
|
||||
4. |
Οι φίλοι μου
03:59
|
|||
|
Τι θα πει "ζωή"
Όταν όλη σου η ζωή
Στροβιλίζεται σε δίνη
Και χωράει σ’ ένα κουτί
Κάνε τον χαζό
Τι χαμόγελο είναι αυτό
Κανένας δεν σ’ ακούει
Γιατί ουρλιάζεις στο κενό
Τι θες
Κάθε μέρα να μου λες
Ότι έχουν σημασία
Όσα ζούμε στις γιορτές
Και πως
Θα είμαι ακόμη ζωντανός
Όταν σβήσει το φως
Και το ταβάνι αλλάξει χρώμα
Οι φίλοι μου
Και προσπαθώ να σου εξηγήσω
Τι συμβαίνει στους ανθρώπους όταν έρχονται κοντά
Και γιατί μου αρέσει τόσο να τους βλέπω
Να ουρλιάζουν αγκαλιά το ίδιο τραγούδι
Μα δεν το έχω καταλάβει ούτε εγώ
Είναι απλώς μια ζέστη μέσα
Και ένα τρέμουλο στα χέρια
Σαν το αίμα μου να γίνεται σιρόπι
Που υπάρχουν τόσοι τρόποι
Για να γίνουμε λιβάδια
Οι φίλοι μου
Οι φίλοι μου είναι φίλοι μου
Μαζί
Κλαίνε οι άνθρωποι τα βράδια
Κολυμπάνε μες στα δάκρια
Και ξυπνάνε στην ακτή
Μαζί
Κλαίνε οι άνθρωποι τα βράδια
Καίνε λίγο οξυγόνο
Και ξυπνάνε το πρωί
Μαζί
Κλαίνε οι άνθρωποι τα βράδια
Καίνε λίγο τις ζωές τους
Και γελάνε το πρωί
Κι αυτό
Είναι κάπως αρκετό
Που και που για να αντέχω
Οι φίλοι μου
Οι φίλοι μου είναι φίλοι μου
Μα δεν τους βλέπω ποτέ
Ποτέ δε θα δεις
Σβηστό
Τον ήλιο
Ποτέ δε θα δεις
Σβηστό
Τον ήλιο
Ποτέ δε θα δεις
Σβηστό
Τον ήλιο
Ποτέ δε θα δεις
Σβηστό
Τον ήλιο
|
||||
5. |
Όπως στέγνωνε το αίμα
03:23
|
|||
|
Και όπως στέγνωνε
Το αίμα στο χώμα
Γύρισα για λίγο να σε δω
Στο βλέμμα σου ξανά
Η μέρα που οι ψεύτες
Σε κάρφωναν με λύσσα στο σταυρό
Και θέλω να σου πω
Όταν πονάμε
Δεν είναι μυστικό
Ότι φοβάμαι
Φεύγαμε
Και φεύγαμε
Και όπως στέγνωνε
Το κύμα στην άμμο
Έγραψα μια λέξη για να δω
Κι η λέξη έσβησε
Αμέσως στην άμμο
Μα σου ’μεινε για πάντα στο μυαλό
Σε βλέπω να γελάς
Και δεν φοβάμαι
Κρυώνω που και που
Μα δεν φοβάμαι
Θα φύγουμε
Θα φύγουμε
|
||||
6. |
Βροχή
03:29
|
|||
|
Θέλω να κλάψω
Να πλύνω το δρόμο
Που έχω χαράξει
Από μικρό παιδί
Φέρε τη βροχή
Βουλιάζει η καρδιά μου
Τα άστρα μυρίζουν
Ουρλιάζουν εντός μου
Μα δεν αναβλύζουν
Φέρε τη βροχή
καίει το τιμόνι
μα έχει κι άλλο
και πάμε και πάμε
για ένα σινιάλο
Φέρε τη βροχή
Στη μισή ζωή μου πεθαίνω
Και στην άλλη μισή μου ζωή
Μέσα απ' τα μάτια μου ο ήλιος χαράζει
Γιατί πάντα κάτι με νοιάζει
θέλω να κλάψω
να ξεσφηνώσω
αυτό το μαχαίρι
που με κόβει στα δυο
Φέρε τη βροχή
όλο τον πόνο
όλο το άγχος
όλο το σφίξιμο στο στήθος
που είναι τάφος
φέρε τη βροχή
θέλω να κλάψω
θέλω να κλάψω
θέλω να κλάψω
μέχρι να το ξεπεράσω
φέρε τη βροχή
Στη μισή ζωή μου πεθαίνω
Και στην άλλη μισή μου ζωή
Μέσα απ' τα μάτια μου ο ήλιος χαράζει
Γιατί πάντα κάτι με νοιάζει
|
||||
7. |
Σε θόρυβο
03:54
|
|||
|
Τόσα σύννεφα
Συγκρούστηκαν στο στέρνο μου
Με κόψανε στα δυο
Λίγο ήθελα
Μια ανάσα από την άνοιξη
Χωρίς να σκοτωθώ
Όταν γέλαγε
Μες στα μάτια μου η άβυσσος
Τότε τα ’κλεινα
Για να μη τη δεις
Για να μη τη δεις
Και για να μη δω
Όση ομορφιά δε θα άντεχα να εφτυνα
Κι ας έσβηνα
Τόσοι κεραυνοί
Χορεύουν στο κεφάλι μου
Θέλω διάλειμμα
Πόσο θα ’θελα
Για μια στιγμή να στέγνωνα
Να ’βρισκα κάλυμμα
Όταν έπεφτε
Μια σκιά βαριά στα μάτια μου
Τότε τα ΄κλεινα
Για να μη τη δεις
Για να μη τη δεις
Και για να μη δω
Όση ομορφιά δε θα άντεχα να έφτυνα
Κι ας έσβηνα
Και για να μη δω
Όση ομορφιά δε θα άντεχα να έφτυνα
Κι ας έσβηνα
Μέρες χάθηκαν
Σε θόρυβο τυλίχθηκαν
Κι ύστερα κάηκαν
Μέρες χάθηκαν
Σε θόρυβο τυλίχθηκαν
|
||||
8. |
Το μικρό μυστικό
03:03
|
|||
|
Και το δωμάτιο κλείνει
Και ανυπομονώ
Να γίνει κάτι τώρα
Πριν αυτοαναφλεγώ
Μυρίζει το μπαρούτι
Μου κλείνει το λαιμό
Ελπίζω να μη σκάσει
Πριν φύγω από δω
Φωτιά στον ουρανό μου
Καίγονται τα πουλιά
Γίνονται οι μέρες στάχτη
Φεύγουν στο πουθενά
Με κύκλωσε ο καπνός τους
Και δε μπορώ να δω
Μα άκουσα να ανασαίνεις
Πες μου το μυστικό
Θέλω να σου πω
Το μικρό μυστικό
Δεν πεθαίνει η αγάπη
Δεν ψοφάει το κακό
Θέλω να σου πω
Το μικρό μυστικό
Δεν πεθαίνει η αγάπη
Δεν ψοφάει το κακό
Θέλω να σου πω
Το μικρό μυστικό
Δεν πεθαίνει η αγάπη
Δεν ψοφάει το κακό
Θέλω να σου πω
Το μικρό μυστικό
|
||||
9. |
Άστο να καεί
03:30
|
|||
|
Δεν έχουμε για αύριο
Μα αυτή η πόλη μας ανήκει
Ξυπνάμε για το σήμερα
Κι ας μοιάζει με οστεοθήκη
Πονάμε ακόμη για το χθες
Το άγχος και η φρίκη
Κι η μια στιγμή που γέλασες
Θα μείνει παρακαταθήκη
Δεν θα θυμάσαι το όνομά μου
Μόνο πως σ’ έκανα να αισθανθείς
Άστο να καεί
Ας γίνει στάχτη
Σκόρπισέ την το πρωί
Και ως το βράδυ θα ’χει ανθίσει
Να καεί
Να γίνει στάχτη
Σκόρπισέ την το πρωί
Και ως το βράδυ θα ’χει ανθίσει
Να γίνει στάχτη
Σκόρπισέ την το πρωί
Δεν έχουμε για αύριο
Ξανά θα γονατίσουμε
Για ν’ ανταλλάξουμε αλάτι
Κι ύστερα θα επουλώσουμε
Μία μία τις πληγές στην πλάτη
Δεν θα θυμάσαι το όνομά μου
Μόνο πως σ’ έκανα να αισθανθείς
Άστο να καεί
Ας γίνει στάχτη
Σκόρπισέ την το πρωί
Και ως το βράδυ θα ’χει ανθίσει
Να καεί
Να γίνει στάχτη
Σκόρπισέ την το πρωί
Και ως το βράδυ θα ’χει ανθίσει
Να καεί
Να γίνει στάχτη
Σκόρπισέ την το πρωί
Και ως το βράδυ θα ’χει ανθίσει
Να καεί
Να γίνει στάχτη
Σκόρπισέ την το πρωί
Και ως το βράδυ θα ’χει ανθίσει
|
||||
Εcho Τides Athens, Greece
A band that can perform everytime all four members are in the same city.
If you like Εcho Τides, you may also like:
supported by 12 fans who also own “Στον δρόμο που φυτρώναν φράουλες”
Extraordinary artist pan pan delivers once again an album that feels so personal. Kalliopi Mitropoulou has that something in her singing that keeps you hooked . I dont find that often. highly recommended!
go to album
supported by 10 fans who also own “Στον δρόμο που φυτρώναν φράουλες”
This is a beautiful album. The directness of the lyrics with an old school approach of pop music songwriting is what makes it special. Well done Pan Pan!
go to album
Λύκοι στον Άρη
by Pan Pan x Years Of Youth
supported by 9 fans who also own “Στον δρόμο που φυτρώναν φράουλες”
go to album
The great Cat Temper does it again! 10 more synthpop bangers with titles like “Growls on Film” and “Electric Pawpurrella.” Instant classic.
go to album
Mining themes of sensuality and sadness, the artist formerly known as Kitty Pryde returns with more lo-fi, snythpop awesomeness.
go to album
The iconic electronic pop band returns with their first record since 2023, perfectly standing astride both the dance and indie worlds.
go to album
