Cuando Lapinot se despierta en medio del bosque, no puede creer lo que ven sus ojos... Un hombre grande, con trenzas, vestido a rayas azules y blancas y con un casco le llama: “¡Asterix!”. Lapinot, incrédulo, ignora a este curioso personaje y continúa su camino. Pero un desafortunado encuentro con una patrulla romana y el empeño de Panorámix -que obviamente le hace beber la poción mágica- terminan convenciéndole: parece que, efectivamente, ha sido teletransportado al pueblo de los irreductibles galos. Y, curiosamente, ¡incluso Tutatis anda por allí! La serie de Lewis Trondheim protagonizada por Lapinot -que ya ha homenajeado en anteriores ocasiones a personajes tan famosos como Spirou o Harry Potter-, ganó el premio a la mejor serie en Angoulême en 2005. Del mismo autor, Astiberri ha publicado 'Lapinot y las zanahorias de la Patagonia' (Astiberri, 2009), así como las obras autobiográficas 'Mis circunstancias' (Astiberri, 2002), 'Desocupado' (Astiberri, 2008) y la que realizó en colaboración con Brigitte Findakly, 'Las amapolas de Irak' (Astiberri, 2016). Su última obra es la inteligente e hilarante parodia de Astérix '¡Por Tutatis!' (Astiberri, 2023).
The phenomenal Lewis Trondheim is never where you next expect him. As an artist and writer, Trondheim has earned an international following as one of the most inventive, versatile, and prolific graphic authors. From autobiography to adventure, from bestselling fantasy and children's books to visual essays, Trondheim's unique, seminal imagination consistently dazzles. His work has won numerous awards, including the Angoulême prize for best series with McConey and he also co-created the titanic fantasy epic Dungeon with Joann Sfar.
He is one of the founding members of the alternative publishing house L'Association, a proving ground for many of the greatest talents in European comics working today. He is also the editorial director of a new imprint called Shampooing, dedicated to comics for all ages.
Lewis lives in the South of France with his wife, Brigitte Findakly, and two children.
Me gustó mucho El acelerador atómico, aquella parodia de Spirou de hace 20 años, y aquí Trondheim conserva su toque. Empieza muy suave, más pareciendo una historia de Spirou que de Asterix, y poco a poco construye un diálogo con la obra de Goscinny y Uderzo. En el homenaje al tebeo original, en su sátira continua sobre esa base (la violencia sangrienta, el personaje de Obelix...), en el humor con cuestiones contemporáneas y los chascarrillos de la segunda mitad sobre bretones vs normandos. Las últimas 24 páginas las he leído de carcajada en carcajada.
Trondheim consigue la cuadratura del círculo y es capaz de realizar un álbum de Lapinot que, a la vez es de Astérix. Coge muy bien el tono de los personajes de Goscinny y Uderzo pero, a la vez es capaz de hacer una aventura muy en su estilo (Con detalles muy "interesantes" como su tratamiento de la poción mágica y muy buenos gags con referencia a la actualidad) Es el álbum que más me ha gustado de esta etapa, después de Les herbes folles. Muy recomendable.
Gostei desta homenagem divertida (e também um pouco mais sangrenta...) à série originalmente criada por Goscinny e Uderzo e cujo legado terá continuação (já não pelos autores originais, mas por outros que continuam a honrar os irredutíveis gauleses)... Astérix e Obélix fazem já parte da cultura popular, se não mundial, pelo menos europeia, o que os torna num alvo de paródia... Esta paródia de Lewis Trondheim é uma paródia divertida e inócua, que faz imensas referências às próprias piadas e brincadeirinhas do original. Apesar de não ter lido nenhuma das "novas aventuras de Lapinot" antes (confesso que a minha motivação para ler este livro foi por ser claramente uma paródia ao universo de Astérix), acho que apanhei e acompanhei mais ou menos bem as personagens que foram surgindo. Uma leitura divertida, portanto.
Lapinot se despierta convertido en Astérix. Está en la aldea gala que tan bien conocemos y todos le toman por el guerrero rubio y mostachudo. Pero eso no es importante: lo relevante es que Tutatis ha aparecido en el poblado para ayudarles a plantear una última defensa contra los romanos, que ahora van a venir apoyados por Júpiter en persona.
Me ha faltado mucho contexto para disfrutar de este tebeo como se merece, ya que no he leído nada de Lapinot y no conozco a secundarios y antagonistas que son importantes para el devenir de la historia. Aun así, lo he disfrutado. Lo he disfrutado por el humor, muy asterixiano. Y también por lo que no es el humor: cuando la poción mágica te da una fuerza capaz de convertir a los romanos en masas sanguinolentas, la indiferencia de Obelix a la hora de masacrarlos pasa a tener connotaciones muy distintas.
C'était rigolo, et j'ai bien aimé voir Trondheim reprendre les codes d'Asterix : les poissons, la potion, le camps retranché romain... J'ai bien aimé aussi la petite remarque cynique en sous-texte : mais ces gaulois sont des brutes sanguinaires ! Pauvres romains ! Sympa, mais pas transcendant non plus. Ça ne sera pas mon Lapinot préferé.
Great fun to read Trondheim playing in the Goscinny/Uderzo universe, paying homage to the legends while inserting his own brand of comedy into the mix.
Lo empecé sin referencia alguna de Lapinot y tan sólo porque las primeras dos páginas me resultaron originales. Tiene muchas cosas que me resultaron acertadas aunque también soy consciente de que me faltaron muchas referencias en la intrahistoria. Aun así, me resultó bastante interesante.
Goscinny y Uderzo nunca hablaron de religión en sus cómics de Astérix. Aquí, una reencarnación de Tutatis baja a la tierra y parodia todo el universo galo. Divertido.
Très drôle parodie aux aventures d'Asterix le Gaulois. Drôle et incisif avec la participation spéciale de Lapinot et la compagnie limitée crée par Trondheim.
Probablement sigui l'Astèrix més Astèrix des que falten Uderzo i Goscinny. Es nota per com aprofita elements i gags recurrents propis que Lewis Trondheim és un fan, però no es conforma amb un simple homenatge i amplia l'univers Astèrix amb un nou personatge i una nova trama, mai abans explorada.
Por Tutatis és una obra autoreferencial que reflexiona sobre l'impacte de les religions, el poder i la pròpia identitat. També fa un retrat més cru i amoral de la violència representat en un Obèlix més alienat i obsessiu que mai.
Una obra apta per no fans dels gals i ideal pels fans.
Este homenaje/sátira a los cómics de Astérix y Obelix es más entretenido y en ocasiones fiel al espíritu de los originales que muchos de los que se han publicado tras la muerte de los autores. Por desgracia, me temo que eso no es decir mucho.
Un gros délire type "Parodie" d'Asterix avec l'univers loufoque de Lapinot. Ça donne un bel album bien fun et cool, qui laissera quelques marques, notamment sur les soldats romains (on ne verra plus les batailles de la même manière). Le fond de l'histoire est toujours basé sur cette potion magique qui génère quand même bien des tracas à ce peuple d'irréductibles. Un album bien cool et fun, dans un univers parodique.