What do you think?
Rate this book
Ευγενείς Άγριοι #1
Σκοτεινό πέπλο
Θύμα ή θύτης; Κυνηγός ή κυνηγημένος; Σωτήρας ή τρομοκράτης;
Μια τρομοκρατική επίθεση στην καρδιά της Θεσσαλονίκης αφήνει τον Λούκα αιμόφυρτο και αναίσθητο. Λίγες ώρες αργότερα ένας άντρας τον επισκέπτεται στο νοσοκομείο όπου διακομίστηκε και του λέει ότι πρέπει να φύγουν από εκεί το συντομότερο γιατί κινδυνεύουν θανάσιμα.
Ο Λούκα δεν ξέρει το λόγο. Δεν ξέρει το παραμικρό. Ένα από τα χτυπήματα του έχει προκαλέσει αμνησία. Αποφασίζει να πιστέψει τον άγνωστο… και το ανελέητο κυνηγητό ξεκινά. Δεν ξέρει καν αν είναι θύτης ή θύμα. Αν μάχεται για το κοινό καλό. Αν είναι δολοφόνος. Αν είναι τρομοκράτης. Και η μυστηριώδης, σαγηνευτική γυναίκα που θα βρεθεί στο πλευρό του; Είναι φίλος ή εχθρός; Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι ζωές εκατοντάδων ανυποψίαστων ανθρώπων διατρέχουν θανάσιμο κίνδυνο.
Όμως τα πάντα στο μυαλό του έχουν καλυφθεί από ένα σκοτεινό πέπλο…
Μια τρομοκρατική επίθεση στην καρδιά της Θεσσαλονίκης αφήνει τον Λούκα αιμόφυρτο και αναίσθητο. Λίγες ώρες αργότερα ένας άντρας τον επισκέπτεται στο νοσοκομείο όπου διακομίστηκε και του λέει ότι πρέπει να φύγουν από εκεί το συντομότερο γιατί κινδυνεύουν θανάσιμα.
Ο Λούκα δεν ξέρει το λόγο. Δεν ξέρει το παραμικρό. Ένα από τα χτυπήματα του έχει προκαλέσει αμνησία. Αποφασίζει να πιστέψει τον άγνωστο… και το ανελέητο κυνηγητό ξεκινά. Δεν ξέρει καν αν είναι θύτης ή θύμα. Αν μάχεται για το κοινό καλό. Αν είναι δολοφόνος. Αν είναι τρομοκράτης. Και η μυστηριώδης, σαγηνευτική γυναίκα που θα βρεθεί στο πλευρό του; Είναι φίλος ή εχθρός; Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι ζωές εκατοντάδων ανυποψίαστων ανθρώπων διατρέχουν θανάσιμο κίνδυνο.
Όμως τα πάντα στο μυαλό του έχουν καλυφθεί από ένα σκοτεινό πέπλο…
- GenresMystery
272 pages, Paperback
First published January 1, 2018
1 person is currently reading
98 people want to read
About the author
Γιώργος Δάμτσιος
44 books303 followersΟ Γιώργος Δάμτσιος γεννήθηκε το 1978 και μένει στη Νάουσα Ημαθίας. Είναι ιδιοκτήτης του βιβλιοπωλείου Bookstagram. Από τις εκδόσεις BELL κυκλοφορεί η crime fiction σειρά του με τίτλο «Ευγενείς Άγριοι», η οποία βρίσκεται ήδη στο έκτο βιβλίο. Έχει συνεργαστεί επίσημα με συγκροτήματα όπως οι Judas Priest και Nightwish, καθώς και με συγγραφείς όπως οι Adam Nevill και Graham Masterton, για λογαριασμό του λογοτεχνικού/μουσικού project «The Metal Chapters». Παίζει μπάσο στο Heavy Metal συγκρότημα Silent Vortex ενώ αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος του φεστιβάλ φαντασίας Fantasmagoria στη Θεσσαλονίκη, το οποίο έχει λάβει τη διεθνή πιστοποίηση EFFE που αποτελεί την ευρωπαϊκή σφραγίδα ποιότητας. Πραγματοποιεί σεμινάρια δημιουργικής γραφής για λογαριασμό του Γραφείου Πολιτισμού του Δήμου Η. Π. Νάουσας, και είναι μέλος της Επιτροπής Ισότητας του ίδιου Δήμου. Έχει κυκλοφορήσει δεκαέξι βιβλία και έχει συμμετάσχει με διήγημά του σε είκοσι συλλογικά έργα ή βιβλία άλλων συγγραφέων, συχνά κατόπιν διακρίσεων σε διαγωνισμούς. Βρείτε τον στον προσωπικό του ιστότοπο: georgedamtsios.com
https://linktr.ee/georgedam
Οι κυκλοφορίες του:
–Μέχρι την τελευταία του ανάσα (Νοέμβριος 2015, εκδόσεις Momentum μυθιστόρημα). (Επανεκδόθηκε τον Μάρτιο του 2023 από τις εκδόσεις Bookstagram).
–Το Τρίπτυχο των Ευχών (Απρίλιος 2017, πρότυπες εκδόσεις Πηγή, μυθιστόρημα). (Επανεκδόθηκε τον Μάρτιο του 2023 από τις εκδόσεις Bookstagram).
–Στη γέφυρα των χαμένων ψυχών (Σεπτέμβριος 2017, εκδόσεις Λυκόφως, μυθιστόρημα που γράφτηκε σε συνεργασία με τον συγγραφέα Μάριο Δημητριάδη). (Επανεκδόθηκε τον Μάρτιο του 2023 από τις εκδόσεις Bookstagram).
–The Metal Chapters Vol. I (Απρίλιος 2018, πρότυπες εκδόσεις Πηγή, λογοτεχνικό/μουσικό πρότζεκτ, γραμμένο σε συνεργασία με τον συγγραφέα Μάριο Δημητριάδη). Το βιβλίο κυκλοφόρησε στα Αγγλικά τον Οκτώβριο του ίδιου έτους.
–Μυστικά στο λυκόφως (Ιούλιος 2018, εκδόσεις Λυκόφως, συλλογή διηγημάτων). (Επανεκδόθηκε τον Μάρτιο του 2023 από τις εκδόσεις Bookstagram).
–Σκοτεινό πέπλο (Νοέμβριος 2018, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα).
–Εξημέρωση (Οκτώβριος 2019, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα).
–The Metal Chapters Vol. II (Ιούνιος 2020, πρότυπες εκδόσεις Πηγή, λογοτεχνικό/μουσικό πρότζεκτ, γραμμένο σε συνεργασία με τον συγγραφέα Μάριο Δημητριάδη). Το βιβλίο κυκλοφόρησε ταυτόχρονα και στα Αγγλικά.
–Κάθε μυστικό σου (Σεπτέμβριος 2020, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα).
–Ο κρυφός μας εαυτός (Σεπτέμβριος 2021, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα).
–Πρέπει να σώσουμε τον Χάρη! (Νοέμβριος 2021, εκδόσεις Υδροπλάνο, μυθιστόρημα).
–Ένα με το σκοτάδι (Σεπτέμβριος 2022, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα).
–Από χρυσάφι και φωτιά (Δεκέμβριος 2022, εκδόσεις Bookstagram, μυθιστόρημα που γράφτηκε σε συνεργασία με τον συγγραφέα Βαγγέλη Βουραζάνη).
–Το τραγούδι της θύελλας (Μάρτιος 2023, εκδόσεις Bookstagram, μυθιστόρημα που γράφτηκε σε συνεργασία με τη συγγραφέα Γεωργία Καλαμαρά).
–Φεγγαρόπετρα (Ιούνιος 2023, εκδόσεις Τζιαμπίρης-Πυραμίδα, μυθιστόρημα).
–Πίσω από τις μάσκες (Σεπτέμβριος 2023, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα).
Έχει συμμετάσχει επίσης και στα εξής έργα:
–Ψίθυροι μέσα στη νύχτα, (2016, δωρεάν e-book για λογαριασμό του site nyctophilia.gr)
–Το Άγνωστο, (2016, εκδόσεις Ανάτυπο), καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση ανάμεσα σε εκατόν τριάντα συμμετέχοντες στον αντίστοιχο διαγωνισμό των εκδόσεων.
–Το έπος της φαντασίας: Αδιέξοδο, (2017, εκδόσεις iWrite).
–Τρόμος, (2017, εκδόσεις Ανάτυπο).
–Αντίθετο Ημισφαίριο 4, (2017, εκδόσεις gamecraft).
–Zombie στην Ελλάδα, (2017, εκδόσεις iWrite).
–Ιστορίες του τόπου μας: Νάουσα, (2018, εκδόσεις iWrite).
–Ημερολόγια Ψυχοπλάνης, (2018, εκδόσεις Rising Star).
–Βρόχος, (2019, εκδόσεις Λυκόφως).
–Κόκκινος συναγερμός, (2020, δωρεάν e-book της ομάδας του Facebook «Φίλοι αστυνομικής λογοτεχνίας»).
–Πολεμικές Ιαχές (Στα Όνειρα Της Φαντασίας #1), (2020, εκδόσεις Allbooks).
–savechristmasgr.blogspot.com (2020, Χριστουγεννιάτικο blog).
–Με όλες τους τις δυνάμεις, (2020, εκδόσεις Χρονικό).
–Once upon a Horror Time, (2021, δωρεάν e-book από το
https://linktr.ee/georgedam
Οι κυκλοφορίες του:
–Μέχρι την τελευταία του ανάσα (Νοέμβριος 2015, εκδόσεις Momentum μυθιστόρημα). (Επανεκδόθηκε τον Μάρτιο του 2023 από τις εκδόσεις Bookstagram).
–Το Τρίπτυχο των Ευχών (Απρίλιος 2017, πρότυπες εκδόσεις Πηγή, μυθιστόρημα). (Επανεκδόθηκε τον Μάρτιο του 2023 από τις εκδόσεις Bookstagram).
–Στη γέφυρα των χαμένων ψυχών (Σεπτέμβριος 2017, εκδόσεις Λυκόφως, μυθιστόρημα που γράφτηκε σε συνεργασία με τον συγγραφέα Μάριο Δημητριάδη). (Επανεκδόθηκε τον Μάρτιο του 2023 από τις εκδόσεις Bookstagram).
–The Metal Chapters Vol. I (Απρίλιος 2018, πρότυπες εκδόσεις Πηγή, λογοτεχνικό/μουσικό πρότζεκτ, γραμμένο σε συνεργασία με τον συγγραφέα Μάριο Δημητριάδη). Το βιβλίο κυκλοφόρησε στα Αγγλικά τον Οκτώβριο του ίδιου έτους.
–Μυστικά στο λυκόφως (Ιούλιος 2018, εκδόσεις Λυκόφως, συλλογή διηγημάτων). (Επανεκδόθηκε τον Μάρτιο του 2023 από τις εκδόσεις Bookstagram).
–Σκοτεινό πέπλο (Νοέμβριος 2018, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα).
–Εξημέρωση (Οκτώβριος 2019, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα).
–The Metal Chapters Vol. II (Ιούνιος 2020, πρότυπες εκδόσεις Πηγή, λογοτεχνικό/μουσικό πρότζεκτ, γραμμένο σε συνεργασία με τον συγγραφέα Μάριο Δημητριάδη). Το βιβλίο κυκλοφόρησε ταυτόχρονα και στα Αγγλικά.
–Κάθε μυστικό σου (Σεπτέμβριος 2020, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα).
–Ο κρυφός μας εαυτός (Σεπτέμβριος 2021, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα).
–Πρέπει να σώσουμε τον Χάρη! (Νοέμβριος 2021, εκδόσεις Υδροπλάνο, μυθιστόρημα).
–Ένα με το σκοτάδι (Σεπτέμβριος 2022, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα).
–Από χρυσάφι και φωτιά (Δεκέμβριος 2022, εκδόσεις Bookstagram, μυθιστόρημα που γράφτηκε σε συνεργασία με τον συγγραφέα Βαγγέλη Βουραζάνη).
–Το τραγούδι της θύελλας (Μάρτιος 2023, εκδόσεις Bookstagram, μυθιστόρημα που γράφτηκε σε συνεργασία με τη συγγραφέα Γεωργία Καλαμαρά).
–Φεγγαρόπετρα (Ιούνιος 2023, εκδόσεις Τζιαμπίρης-Πυραμίδα, μυθιστόρημα).
–Πίσω από τις μάσκες (Σεπτέμβριος 2023, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα).
Έχει συμμετάσχει επίσης και στα εξής έργα:
–Ψίθυροι μέσα στη νύχτα, (2016, δωρεάν e-book για λογαριασμό του site nyctophilia.gr)
–Το Άγνωστο, (2016, εκδόσεις Ανάτυπο), καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση ανάμεσα σε εκατόν τριάντα συμμετέχοντες στον αντίστοιχο διαγωνισμό των εκδόσεων.
–Το έπος της φαντασίας: Αδιέξοδο, (2017, εκδόσεις iWrite).
–Τρόμος, (2017, εκδόσεις Ανάτυπο).
–Αντίθετο Ημισφαίριο 4, (2017, εκδόσεις gamecraft).
–Zombie στην Ελλάδα, (2017, εκδόσεις iWrite).
–Ιστορίες του τόπου μας: Νάουσα, (2018, εκδόσεις iWrite).
–Ημερολόγια Ψυχοπλάνης, (2018, εκδόσεις Rising Star).
–Βρόχος, (2019, εκδόσεις Λυκόφως).
–Κόκκινος συναγερμός, (2020, δωρεάν e-book της ομάδας του Facebook «Φίλοι αστυνομικής λογοτεχνίας»).
–Πολεμικές Ιαχές (Στα Όνειρα Της Φαντασίας #1), (2020, εκδόσεις Allbooks).
–savechristmasgr.blogspot.com (2020, Χριστουγεννιάτικο blog).
–Με όλες τους τις δυνάμεις, (2020, εκδόσεις Χρονικό).
–Once upon a Horror Time, (2021, δωρεάν e-book από το
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 58 reviews
no-fucks-given
August 27, 2019Ήμουν σε mood για ευκολοδιάβαστη περιπέτεια με δόσεις μυστηρίου και το συγκεκριμένο βιβλίο λέει ότι είναι αυτό ακριβώς, αλλά δε μπορώ να το συνεχίσω, δεν, δεν, δεν.
Οι λόγοι που το παρατάω:
- Μη πιστευτά κίνητρα και πράξεις ηρώων. Καλή και η δράση, δε λέω, αλλά δε γίνεται να θυσιάζονται όλα για χάρη της.
- η γραφή δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο για να με κρατήσει. Οι διάλογοι οριακά αστείοι.
Ασχολίαστη η βροχή από πεντάστερα.
Πάμε γι' άλλα.
Οι λόγοι που το παρατάω:
- Μη πιστευτά κίνητρα και πράξεις ηρώων. Καλή και η δράση, δε λέω, αλλά δε γίνεται να θυσιάζονται όλα για χάρη της.
- η γραφή δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο για να με κρατήσει. Οι διάλογοι οριακά αστείοι.
Ασχολίαστη η βροχή από πεντάστερα.
Πάμε γι' άλλα.
November 17, 2018
Τον Δεκέμβριο του 2015 διάβασα για πρώτη φορά βιβλίο του Γιώργου Δάμτσιου, το καλογραμμένο και εξαιρετικά ενδιαφέρον μεταφυσικό θρίλερ "Μέχρι την τελευταία του ανάσα", το οποίο με άφησε ως επί το πλείστον ικανοποιημένο. Μάλιστα, στην κριτική μου για εκείνο το βιβλίο, είχα γράψει ότι θα διάβαζα σίγουρα και άλλα βιβλία του συγγραφέα. Μπορεί να άργησα κάπως, αλλά να που τελικά έκανα την υπόσχεσή μου πράξη (στο μεταξύ έχω αγοράσει και το "Στη γέφυρα των χαμένων ψυχών" που έχει γράψει με τον Μάριο Δημητριάδη, αλλά εδώ και μήνες παραμένει αδιάβαστο!).
Λοιπόν, το "Σκοτεινό πέπλο", το οποίο φαίνεται να είναι το πρώτο βιβλίο μιας σειράς με τον γενικό τίτλο "Ευγενείς Άγριοι", είναι ένα άκρως ψυχαγωγικό και χορταστικό περιπετειώδες θρίλερ, με καταιγιστική δράση, συνωμοσίες, μπόλικη ένταση και αγωνία που βαράει κόκκινο. Από τις πρώτες κιόλας σελίδες ο συγγραφέας αρπάζει τον αναγνώστη από τον γιακά και δεν τον αφήνει να πάρει μια ανάσα, παρά μέχρι να διαβάσει και την τελευταία πρόταση. Όχι, δεν είναι υπερβολή αυτό που λέω. Επίσης δεν θα υπερβάλλω αν πω ότι το βιβλίο διαβάζεται με την μια: Αν έχετε κάποιες ελεύθερες ώρες μπροστά σας, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα το τελειώσετε χωρίς να το αφήσετε κάτω ούτε λεπτό. Η γραφή είναι απλή αλλά λειτουργική, οπωσδήποτε ευκολοδιάβαστη και πάρα πολύ εθιστική. Τα μικρά κεφάλαια και οι αγωνιώδεις ρυθμοί της πλοκής μπορεί να βοηθάνε στη γρήγορη ανάγνωση, όμως ακόμα πιο πολύ βοηθάει η γραφή. Επίσης η ατμόσφαιρα είναι εξαιρετική.
Σίγουρα δεν είναι ένα τέλειο θρίλερ: Μπορεί κάποιος αναγνώστης να συναντήσει υπερβολές ή και χρήσιμες συμπτώσεις στην πλοκή, ή ακόμα και να μην πειστεί από κάποιες πράξεις ή κάποια κίνητρα των χαρακτήρων. Όμως αυτό είναι κάτι που λίγο έως πολύ συμβαίνει με όλα τα θρίλερ εκεί έξω, ακόμα και αν είναι γραμμένα από κορυφαίους συγγραφείς του είδους. Επίσης, οι χαρακτήρες δεν έχουν κάποιο ιδιαίτερο βάθος, όμως νομίζω ότι κάνουν ικανοποιητικά τη δουλειά τους. Γενικά πρόκειται για ένα ωραίο θρίλερ που θα κρατήσει στην τσίτα τους αναγνώστες και θα τους χαρίσει μερικές ώρες γεμάτες δράση και ένταση. Ήδη ανυπομονώ να διαβάσω το επόμενο βιβλίο της σειράς!
Λοιπόν, το "Σκοτεινό πέπλο", το οποίο φαίνεται να είναι το πρώτο βιβλίο μιας σειράς με τον γενικό τίτλο "Ευγενείς Άγριοι", είναι ένα άκρως ψυχαγωγικό και χορταστικό περιπετειώδες θρίλερ, με καταιγιστική δράση, συνωμοσίες, μπόλικη ένταση και αγωνία που βαράει κόκκινο. Από τις πρώτες κιόλας σελίδες ο συγγραφέας αρπάζει τον αναγνώστη από τον γιακά και δεν τον αφήνει να πάρει μια ανάσα, παρά μέχρι να διαβάσει και την τελευταία πρόταση. Όχι, δεν είναι υπερβολή αυτό που λέω. Επίσης δεν θα υπερβάλλω αν πω ότι το βιβλίο διαβάζεται με την μια: Αν έχετε κάποιες ελεύθερες ώρες μπροστά σας, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα το τελειώσετε χωρίς να το αφήσετε κάτω ούτε λεπτό. Η γραφή είναι απλή αλλά λειτουργική, οπωσδήποτε ευκολοδιάβαστη και πάρα πολύ εθιστική. Τα μικρά κεφάλαια και οι αγωνιώδεις ρυθμοί της πλοκής μπορεί να βοηθάνε στη γρήγορη ανάγνωση, όμως ακόμα πιο πολύ βοηθάει η γραφή. Επίσης η ατμόσφαιρα είναι εξαιρετική.
Σίγουρα δεν είναι ένα τέλειο θρίλερ: Μπορεί κάποιος αναγνώστης να συναντήσει υπερβολές ή και χρήσιμες συμπτώσεις στην πλοκή, ή ακόμα και να μην πειστεί από κάποιες πράξεις ή κάποια κίνητρα των χαρακτήρων. Όμως αυτό είναι κάτι που λίγο έως πολύ συμβαίνει με όλα τα θρίλερ εκεί έξω, ακόμα και αν είναι γραμμένα από κορυφαίους συγγραφείς του είδους. Επίσης, οι χαρακτήρες δεν έχουν κάποιο ιδιαίτερο βάθος, όμως νομίζω ότι κάνουν ικανοποιητικά τη δουλειά τους. Γενικά πρόκειται για ένα ωραίο θρίλερ που θα κρατήσει στην τσίτα τους αναγνώστες και θα τους χαρίσει μερικές ώρες γεμάτες δράση και ένταση. Ήδη ανυπομονώ να διαβάσω το επόμενο βιβλίο της σειράς!
November 15, 2018
Ο Γιώργος είναι γενικά ανήσυχος άνθρωπος. Όλα αυτά τα χρόνια που γράφουμε, που συζητάμε για βιβλία, που συνεργαζόμαστε σε ένα σωρό πράγματα, τον έχω μάθει αρκετά καλά. Αυτό που κατάλαβα από την αρχή κιόλας της γνωριμίας μας είναι ότι δεν πρόκειται να μείνει σταθερός σε ένα είδος. Κι αυτό γιατί οι ιδέες του είναι πολλές και ποικίλες, τόσο που τα πλαίσια ενός μονάχα είδους λογοτεχνίας είναι πολύ στενά για να τον κρατήσουν για πάντα ανάμεσά τους.
Που θέλω να καταλήξω;
Στο ότι με το νέο του βιβλίο μας πηγαίνει κάπου τελείως διαφορετικά, από κει που μας συνήθισε. Μας βάζει σε μια περιπέτεια, καταιγιστικής δράσης όπου δε μας αφήνει να πάρουμε ανάσα στην κυριολεξία. Μια ιστορία δράσης, κατασκοπίας, ατελείωτου κυνηγητού, που διαδραματίζεται στην πόλη μου τη Θεσσαλονίκη, η οποία δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσει κάποιον αδιάφορο.
Θυμάμαι όταν το είχα διαβάσει αρκετά πριν βγει, να λέω ότι παρόλο που ο Γιώργος άλλαξε είδος, με εντυπωσίασε για άλλη μια φορά. Τώρα που διάβασα και το επόμενο της σειράς (δε σας λέω τίποτα, που να παρακαλάτε…) είμαι ακόμη περισσότερο ενθουσιασμένος. Το μέλλον των βιβλίων του Γιώργου αναμένεται λαμπρό!
Way to go, mate!
Που θέλω να καταλήξω;
Στο ότι με το νέο του βιβλίο μας πηγαίνει κάπου τελείως διαφορετικά, από κει που μας συνήθισε. Μας βάζει σε μια περιπέτεια, καταιγιστικής δράσης όπου δε μας αφήνει να πάρουμε ανάσα στην κυριολεξία. Μια ιστορία δράσης, κατασκοπίας, ατελείωτου κυνηγητού, που διαδραματίζεται στην πόλη μου τη Θεσσαλονίκη, η οποία δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσει κάποιον αδιάφορο.
Θυμάμαι όταν το είχα διαβάσει αρκετά πριν βγει, να λέω ότι παρόλο που ο Γιώργος άλλαξε είδος, με εντυπωσίασε για άλλη μια φορά. Τώρα που διάβασα και το επόμενο της σειράς (δε σας λέω τίποτα, που να παρακαλάτε…) είμαι ακόμη περισσότερο ενθουσιασμένος. Το μέλλον των βιβλίων του Γιώργου αναμένεται λαμπρό!
Way to go, mate!
November 7, 2018
-Μια πολύ δυνατή εισαγωγή.
-Μικρά κεφάλαια.
-Γρήγορος ρυθμός.
-Ένα -δυο easteregg γι αυτούς που εχουν
διαβάσει τα βιβλία του.
Καλώς ήρθατε στο rollercoaster του κύριου Δαμτσιου , προσδεθητε γερά γιατί δεν υπάρχει ούτε μια στάση.
Όπως καταλάβατε το λάτρεψα. Είναι μια περιπέτεια γραμμένη σε γρήγορους ρυθμούς και καλοσκιαγραμμενους χαρακτήρες που δενεσε μαζί τους. Η ιστορία δεν "μπάζει" από πουθενά και δεν αφήνει καμοια απορία, γιατί οδηγήθηκαν όλα σε αυτή την κατάληξη. Αν σας αρέσουν οι ιστορίες με συνωμοσίες σίγουρα θα την λατρέψετε. Αλλά ακόμα και αν όχι, έτσι κι αλλιώς θα την λατρέψετε. Γιατί έχει απ'όλα.
-Μικρά κεφάλαια.
-Γρήγορος ρυθμός.
-Ένα -δυο easteregg γι αυτούς που εχουν
διαβάσει τα βιβλία του.
Καλώς ήρθατε στο rollercoaster του κύριου Δαμτσιου , προσδεθητε γερά γιατί δεν υπάρχει ούτε μια στάση.
Όπως καταλάβατε το λάτρεψα. Είναι μια περιπέτεια γραμμένη σε γρήγορους ρυθμούς και καλοσκιαγραμμενους χαρακτήρες που δενεσε μαζί τους. Η ιστορία δεν "μπάζει" από πουθενά και δεν αφήνει καμοια απορία, γιατί οδηγήθηκαν όλα σε αυτή την κατάληξη. Αν σας αρέσουν οι ιστορίες με συνωμοσίες σίγουρα θα την λατρέψετε. Αλλά ακόμα και αν όχι, έτσι κι αλλιώς θα την λατρέψετε. Γιατί έχει απ'όλα.
March 3, 2019
Έχω εκφράσει σε προηγούμενη κριτική τη χαρά μου που επιτέλους η ελληνική λογοτεχνία θρίλερ και αστυνομικού μυθιστορήματος έχει ξεκολλήσει από την εποχή της αντιγραφής και της αρπαχτής, και έχει να επιδείξει πολύ καλούς συγγραφείς, ωραία βιβλία και έξυπνες μα και πρωτότυπες ιστορίες που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από βιβλία που γίνονται best sellers στο εξωτερικό.
Έχοντας αυτό στο μυαλό μου καταπιάστηκα με το βιβλίο του Δάμτσιου, για τον οποίο έχω διαβάσει εξαιρετικές κριτικές αλλά δεν είχε τύχει να πέσει κάποιο βιβλίο του στα χέρια μου.
Δυστυχώς, νομίζω ότι η πρώτη μας γνωριμία δεν ήταν η καλύτερη δυνατή: ο συγγραφέας δοκιμάζει για πρώτη φορά την τύχη του με ένα είδος που δεν έχει ξαναδουλέψει, το οποίο έχει τους δικούς του κανόνες και, λόγω κυρίως της αθρόας εισαγωγής αστυνομικών βιβλίων απο όλες τις μεριές του κόσμου τα τελευταία χρόνια, έχει ανεβάσει τον πήχη πολύ ψηλά, τόσο σε επίπεδο γραφής, όσο και αναφορικά με τις προσδοκίες του αναγνωστικού κοινού.
Έτσι, λοιπόν, όταν διαβάζεις ένα βιβλίο που περιέχει παρά πολλές ευκολίες στην πλοκή, σημαντικά κενά στην εξέλιξη της ιστορίας, υπερβολές και αδύναμους χαρακτήρες που δεν αναπτύσσονται ικανοποιητικά, σίγουρα δεν μπορείς να το αξιολογήσεις θετικά, συγκρίνοντάς το με άλλα βιβλία του είδους.
Συμπερασματικά, λοιπόν, η προσπάθεια είναι καλή, το βιβλίο διαβάζεται ευχάριστα, αλλά δεν έχει να προσφέρει τίποτα το ιδιαίτερο στον αναγνώστη. Ίσως στο επόμενο βιβλίο ο Δάμτσιος να έχει εντοπίσει τα κενά και να μας δώσει κάτι πολύ καλύτερο.
Εγώ, πάντως, μάλλον θα πρέπει να βρω κάποιο άλλο βιβλίο του για να ξανασυστηθούμε...(4/10)
Έχοντας αυτό στο μυαλό μου καταπιάστηκα με το βιβλίο του Δάμτσιου, για τον οποίο έχω διαβάσει εξαιρετικές κριτικές αλλά δεν είχε τύχει να πέσει κάποιο βιβλίο του στα χέρια μου.
Δυστυχώς, νομίζω ότι η πρώτη μας γνωριμία δεν ήταν η καλύτερη δυνατή: ο συγγραφέας δοκιμάζει για πρώτη φορά την τύχη του με ένα είδος που δεν έχει ξαναδουλέψει, το οποίο έχει τους δικούς του κανόνες και, λόγω κυρίως της αθρόας εισαγωγής αστυνομικών βιβλίων απο όλες τις μεριές του κόσμου τα τελευταία χρόνια, έχει ανεβάσει τον πήχη πολύ ψηλά, τόσο σε επίπεδο γραφής, όσο και αναφορικά με τις προσδοκίες του αναγνωστικού κοινού.
Έτσι, λοιπόν, όταν διαβάζεις ένα βιβλίο που περιέχει παρά πολλές ευκολίες στην πλοκή, σημαντικά κενά στην εξέλιξη της ιστορίας, υπερβολές και αδύναμους χαρακτήρες που δεν αναπτύσσονται ικανοποιητικά, σίγουρα δεν μπορείς να το αξιολογήσεις θετικά, συγκρίνοντάς το με άλλα βιβλία του είδους.
Συμπερασματικά, λοιπόν, η προσπάθεια είναι καλή, το βιβλίο διαβάζεται ευχάριστα, αλλά δεν έχει να προσφέρει τίποτα το ιδιαίτερο στον αναγνώστη. Ίσως στο επόμενο βιβλίο ο Δάμτσιος να έχει εντοπίσει τα κενά και να μας δώσει κάτι πολύ καλύτερο.
Εγώ, πάντως, μάλλον θα πρέπει να βρω κάποιο άλλο βιβλίο του για να ξανασυστηθούμε...(4/10)
April 4, 2019
Ήθελα να διαβάσω αυτό το βιβλίο εδώ και αρκετό καιρό, καθώς μου είχε κινήσει το ενδιαφέρον η ιδιαίτερη πλοκή, αφού δεν έχω συνηθίσει τέτοιου είδους βιβλία από Έλληνες συγγραφείς.
Πραγματικά, δε με απογοήτευσε καθόλου! Είχε non-stop action, ανατροπές και στιγμές που δεν μπορούσες να προβλέψεις, όσο έμπειρος αναγνώστης και να είσαι. Μου άρεσε η γρήγορη δράση που δε με άφηνε να πάρω ανάσα και η πρωτοτυπία του θέματος με το οποίο καταπιάνεται.
Το μοναδικό ζήτημα το οποίο μου φάνηκε περίεργο, ήταν η εμπιστοσύνη που έδειχνε ο πρωταγωνιστής σε όποιον γνώριζε. Θεωρώ πως εμπιστευόταν πολύ εύκολα όσους γνώριζε, αλλά από την άλλη πλευρά, υπάρχουν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι στην καθημερινότητά μας.
Η χρήση από τον συγγραφέα στοιχείων από την καθημερινότητα της πόλης που επιλέγει ως τόπο εξέλιξης της δράσης καθώς και η αναφορά του σε στοιχεία που άπτονται των ενδιαφερόντων του, δείχνει το προσωπικό του είδος γραφής που πιστεύω ότι θα μας δώσει πολλά στο μέλλον.
Αν αγαπάτε το κυνηγητό, τη δράση και τις ανατροπές, είναι ώρα να διαβάσετε το Σκοτεινό Πέπλο!
Πραγματικά, δε με απογοήτευσε καθόλου! Είχε non-stop action, ανατροπές και στιγμές που δεν μπορούσες να προβλέψεις, όσο έμπειρος αναγνώστης και να είσαι. Μου άρεσε η γρήγορη δράση που δε με άφηνε να πάρω ανάσα και η πρωτοτυπία του θέματος με το οποίο καταπιάνεται.
Το μοναδικό ζήτημα το οποίο μου φάνηκε περίεργο, ήταν η εμπιστοσύνη που έδειχνε ο πρωταγωνιστής σε όποιον γνώριζε. Θεωρώ πως εμπιστευόταν πολύ εύκολα όσους γνώριζε, αλλά από την άλλη πλευρά, υπάρχουν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι στην καθημερινότητά μας.
Η χρήση από τον συγγραφέα στοιχείων από την καθημερινότητα της πόλης που επιλέγει ως τόπο εξέλιξης της δράσης καθώς και η αναφορά του σε στοιχεία που άπτονται των ενδιαφερόντων του, δείχνει το προσωπικό του είδος γραφής που πιστεύω ότι θα μας δώσει πολλά στο μέλλον.
Αν αγαπάτε το κυνηγητό, τη δράση και τις ανατροπές, είναι ώρα να διαβάσετε το Σκοτεινό Πέπλο!
Read
December 19, 2018«Τα πέπλα που υφαίνονται στον αργαλειό του αναίτιου μίσους και κρύβονται βαθιά στις καρδιές των ανθρώπων δε θα μπορούσαν παρά να έχουν το χρώμα του ερέβους…»
Αν θέλετε να διαβάσετε κάτι διαφορετικό σας προτείνω να επιλέξετε το βιβλίο του Γιώργου Δάμτσιου «Σκοτεινό πέπλο» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις BELL. Ένα βιβλίο που υπόσχεται άπειρες σκηνές δράσης από την πρώτη μέχρι και την τελευταία του σελίδα. Θα είναι σαν να παρακολουθείτε ταινία περιπέτειας στην τηλεόραση αλά Τζέημς Μποντ ή «Πολύ σκληρός για να πεθάνει». Ο Γιώργος Δάμτσιος κάνει στροφή 180 μοιρών στη συγγραφική του πορεία και αποφασίζει να δημιουργήσει μια νέα σειρά δράσης η οποία με το πρώτο της βιβλίο χαρακτηρίζεται από απλή γραφή και κινηματογραφική πλοκή. Ετοιμαστείτε να κάνετε μια Θεσσαλονίκη άνω κάτω!
«Δεν πρόλαβα να σκεφτώ τίποτα περισσότερο…
Στρίγκλισμα φρένων…
Τρομαγμένα βλέμματα…
Με ανακάλυψαν…»
Ο Λούκα βρίσκεται στην καρδιά της Θεσσαλονίκης και ανάμεσα στα πυρά ενός κουκουλοφόρου που σκορπούσε τον πανικό. Ο απολογισμός αυτής της τρομοκρατικής επίθεσης είναι αρκετοί τραυματίες και ο ίδιος να βρεθεί αναίσθητος και αιμόφυρτος στο δρόμο. Όταν θα ξυπνήσει στο νοσοκομείο ένας άντρας που τον επισκέπτεται του λέει ότι πρέπει να φύγουν από εκεί γιατί κινδυνεύει η ίδια τους η ζωή. Ο Λούκα όμως δεν γνωρίζει τον κίνδυνο που ελλοχεύει. Δεν ξέρει τίποτα από το παρελθόν του καθώς ένα από τα χτυπήματα του έχει προκαλέσει αμνησία. Τελικά αποφασίζει να ακολουθήσει τον άγνωστο και τις οδηγίες του δίνοντας έτσι το σύνθημα για το ξεκίνημα ενός ανελέητου κυνηγητού στα στενά της πόλης. Μη γνωρίζοντας αν είναι θύτης ή θύμα, δολοφόνος ή τρομοκράτης θα παλέψει να ανασύρει στην επιφάνεια την αλήθεια. Μια μυστηριώδης γυναίκα που θα βρεθεί πλάι του είναι φίλη ή εχθρός; Στο μόνο που είναι σίγουρος είναι ότι κινδυνεύουν οι ζωές εκατοντάδων ανθρώπων. Ένα σκοτεινό πέπλο όμως έχει καλύψει τα πάντα στο μυαλό του…
«Στο πρώτο μου βήμα ξεκίνησαν οι πυροβολισμοί.
Ένας, δύο, τρεις, τέσσερις…
Μετά έχασα εντελώς το μέτρημα.
Μια σφαίρα με χτύπησε στο αριστερό μπράτσο. Μια δεύτερη ήρθε και με πέτυχε ακριβώς δίπλα στην πρώτη, σαν τα δύο βόλια να ήθελαν να ζευγαρώσουν επάνω στη σάρκα μου…»
Η αλήθεια είναι ότι μέχρι τώρα δεν έχω διαβάσει βιβλία περιπέτειας. Συνήθως τις περιπέτειες δράσης προτιμώ να τις παρακολουθώ σε ταινίες στην τηλεόραση ή στον κινηματογράφο. Όμως τα βιβλία περιπέτειας έχουν ένα πολύ καλό χαρακτηριστικό. Διαθέτουν περισσότερες λεπτομέρειες στις περιγραφές τους ακριβώς γιατί είναι περασμένα στον γραπτό λόγο αφήνοντας το μυαλό του αναγνώστη να πλάσει διάφορες εικόνες. Και πραγματικά ευχαριστήθηκα το «Σκοτεινό πέπλο» του Γιώργου Δάμτσιου. Ένα βιβλίο που τρέχει με φρενήρεις ρυθμούς και που αν δεν είχα τις καθημερινές μου υποχρεώσεις θα το είχα διαβάσει μέσα σε μερικές ώρες. Ανήκει σε εκείνα τα βιβλία που τα καταβροχθίζεις στην κυριολεξία διαθέτοντας καταιγιστική δράση, ένταση, αγωνία, θεωρίες συνωμοσίας και εκρηκτικές καταστάσεις. Γραμμένο με μια ασθματική πλοκή κρατάει το ενδιαφέρον των αναγνωστών μέχρι και την τελευταία του λέξη υποσχόμενο ότι η συνέχεια θα είναι συνταρακτική.
«Σφίχτηκα. Κάτι δεν πήγαινε καλά. Άθελά μου, ξετύλιξα ξανά τη σακούλα, ελευθερώνοντας εντελώς το όπλο.
Η ευχέρεια με την οποία το κράτησα σε στάση αναμονής ήταν παροιμιώδης.
Ποιος διάολος είμαι;»
Ο Γιώργος Δάμτσιος σε αυτό το πρώτο βιβλίο της σειράς «Ευγενείς Άγριοι» μας συστήνει τους ήρωες που έχει πλάσει στο μυαλό του και μας ταξιδεύει στην όμορφη Θεσσαλονίκη που απειλείται από τρομοκρατικές ενέργειες. Με μικρά και περιεκτικά κεφάλαια ξετυλίγει το κουβάρι της πλοκής της ιστορίας του Λούκα που αγωνίζεται να ανακαλύψει ποιος είναι ενώ γύρω του ο κόσμος κυριολεκτικά τινάζεται στον αέρα. Η αδρεναλίνη χτυπάει κόκκινο σε πολλές στιγμές της αφήγησης για να ακολουθήσουν οι μικρές στιγμές νηνεμίας απαραίτητες και για τους ήρωες αλλά και για τους αναγνώστες. Με αρκετά ζωντανές περιγραφές μοιάζουμε σαν να ακολουθούμε τους ήρωες στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, να ταυτιζόμαστε μαζί τους και να σκεφτόμαστε τι μέλει γενέσθαι στο επόμενο κεφάλαιο. Και όπως μια ταινία περιπέτειας χαρακτηρίζεται από αρκετές υπερβολές στο σενάριο της έτσι και το «Σκοτεινό πέπλο» περιέχει μερικά χαρακτηριστικά υπερβολής στην πλοκή του. Αυτό άλλωστε είναι που το κάνει ίσως περισσότερο γοητευτικό στα μάτια μας.
«Είναι άλλο να σου λένε ότι ζεις ως δολοφόνος και άλλο να το βλέπεις έμπρακτα αφαιρώντας μια ανθρώπινη ζωή. Και το πλέον παράξενο ήταν ότι ένιωθα ξένος προς όλο αυτό. Όχι σαν να μην το θυμόμουν, αλλά σαν να μην το είχα ξανακούσει ποτέ…»
Ένα βιβλίο που θα σας καθηλώσει στον καναπέ σας, θα σας κάνει να κλείσετε τα αυτιά στους ενοχλητικούς ήχους, να αφοσιωθείτε στην γρήγορη πλοκή του και να αναζητάτε τη συνέχεια όταν θα κλείσετε και την τελευταία του σελίδα. Γιατί οι «Ευγενείς Άγριοι» έφτασαν στην πόλη και μας υπόσχονται ακόμα πιο δυνατές στιγμές για τη συνέχεια…
Αν θέλετε να διαβάσετε κάτι διαφορετικό σας προτείνω να επιλέξετε το βιβλίο του Γιώργου Δάμτσιου «Σκοτεινό πέπλο» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις BELL. Ένα βιβλίο που υπόσχεται άπειρες σκηνές δράσης από την πρώτη μέχρι και την τελευταία του σελίδα. Θα είναι σαν να παρακολουθείτε ταινία περιπέτειας στην τηλεόραση αλά Τζέημς Μποντ ή «Πολύ σκληρός για να πεθάνει». Ο Γιώργος Δάμτσιος κάνει στροφή 180 μοιρών στη συγγραφική του πορεία και αποφασίζει να δημιουργήσει μια νέα σειρά δράσης η οποία με το πρώτο της βιβλίο χαρακτηρίζεται από απλή γραφή και κινηματογραφική πλοκή. Ετοιμαστείτε να κάνετε μια Θεσσαλονίκη άνω κάτω!
«Δεν πρόλαβα να σκεφτώ τίποτα περισσότερο…
Στρίγκλισμα φρένων…
Τρομαγμένα βλέμματα…
Με ανακάλυψαν…»
Ο Λούκα βρίσκεται στην καρδιά της Θεσσαλονίκης και ανάμεσα στα πυρά ενός κουκουλοφόρου που σκορπούσε τον πανικό. Ο απολογισμός αυτής της τρομοκρατικής επίθεσης είναι αρκετοί τραυματίες και ο ίδιος να βρεθεί αναίσθητος και αιμόφυρτος στο δρόμο. Όταν θα ξυπνήσει στο νοσοκομείο ένας άντρας που τον επισκέπτεται του λέει ότι πρέπει να φύγουν από εκεί γιατί κινδυνεύει η ίδια τους η ζωή. Ο Λούκα όμως δεν γνωρίζει τον κίνδυνο που ελλοχεύει. Δεν ξέρει τίποτα από το παρελθόν του καθώς ένα από τα χτυπήματα του έχει προκαλέσει αμνησία. Τελικά αποφασίζει να ακολουθήσει τον άγνωστο και τις οδηγίες του δίνοντας έτσι το σύνθημα για το ξεκίνημα ενός ανελέητου κυνηγητού στα στενά της πόλης. Μη γνωρίζοντας αν είναι θύτης ή θύμα, δολοφόνος ή τρομοκράτης θα παλέψει να ανασύρει στην επιφάνεια την αλήθεια. Μια μυστηριώδης γυναίκα που θα βρεθεί πλάι του είναι φίλη ή εχθρός; Στο μόνο που είναι σίγουρος είναι ότι κινδυνεύουν οι ζωές εκατοντάδων ανθρώπων. Ένα σκοτεινό πέπλο όμως έχει καλύψει τα πάντα στο μυαλό του…
«Στο πρώτο μου βήμα ξεκίνησαν οι πυροβολισμοί.
Ένας, δύο, τρεις, τέσσερις…
Μετά έχασα εντελώς το μέτρημα.
Μια σφαίρα με χτύπησε στο αριστερό μπράτσο. Μια δεύτερη ήρθε και με πέτυχε ακριβώς δίπλα στην πρώτη, σαν τα δύο βόλια να ήθελαν να ζευγαρώσουν επάνω στη σάρκα μου…»
Η αλήθεια είναι ότι μέχρι τώρα δεν έχω διαβάσει βιβλία περιπέτειας. Συνήθως τις περιπέτειες δράσης προτιμώ να τις παρακολουθώ σε ταινίες στην τηλεόραση ή στον κινηματογράφο. Όμως τα βιβλία περιπέτειας έχουν ένα πολύ καλό χαρακτηριστικό. Διαθέτουν περισσότερες λεπτομέρειες στις περιγραφές τους ακριβώς γιατί είναι περασμένα στον γραπτό λόγο αφήνοντας το μυαλό του αναγνώστη να πλάσει διάφορες εικόνες. Και πραγματικά ευχαριστήθηκα το «Σκοτεινό πέπλο» του Γιώργου Δάμτσιου. Ένα βιβλίο που τρέχει με φρενήρεις ρυθμούς και που αν δεν είχα τις καθημερινές μου υποχρεώσεις θα το είχα διαβάσει μέσα σε μερικές ώρες. Ανήκει σε εκείνα τα βιβλία που τα καταβροχθίζεις στην κυριολεξία διαθέτοντας καταιγιστική δράση, ένταση, αγωνία, θεωρίες συνωμοσίας και εκρηκτικές καταστάσεις. Γραμμένο με μια ασθματική πλοκή κρατάει το ενδιαφέρον των αναγνωστών μέχρι και την τελευταία του λέξη υποσχόμενο ότι η συνέχεια θα είναι συνταρακτική.
«Σφίχτηκα. Κάτι δεν πήγαινε καλά. Άθελά μου, ξετύλιξα ξανά τη σακούλα, ελευθερώνοντας εντελώς το όπλο.
Η ευχέρεια με την οποία το κράτησα σε στάση αναμονής ήταν παροιμιώδης.
Ποιος διάολος είμαι;»
Ο Γιώργος Δάμτσιος σε αυτό το πρώτο βιβλίο της σειράς «Ευγενείς Άγριοι» μας συστήνει τους ήρωες που έχει πλάσει στο μυαλό του και μας ταξιδεύει στην όμορφη Θεσσαλονίκη που απειλείται από τρομοκρατικές ενέργειες. Με μικρά και περιεκτικά κεφάλαια ξετυλίγει το κουβάρι της πλοκής της ιστορίας του Λούκα που αγωνίζεται να ανακαλύψει ποιος είναι ενώ γύρω του ο κόσμος κυριολεκτικά τινάζεται στον αέρα. Η αδρεναλίνη χτυπάει κόκκινο σε πολλές στιγμές της αφήγησης για να ακολουθήσουν οι μικρές στιγμές νηνεμίας απαραίτητες και για τους ήρωες αλλά και για τους αναγνώστες. Με αρκετά ζωντανές περιγραφές μοιάζουμε σαν να ακολουθούμε τους ήρωες στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, να ταυτιζόμαστε μαζί τους και να σκεφτόμαστε τι μέλει γενέσθαι στο επόμενο κεφάλαιο. Και όπως μια ταινία περιπέτειας χαρακτηρίζεται από αρκετές υπερβολές στο σενάριο της έτσι και το «Σκοτεινό πέπλο» περιέχει μερικά χαρακτηριστικά υπερβολής στην πλοκή του. Αυτό άλλωστε είναι που το κάνει ίσως περισσότερο γοητευτικό στα μάτια μας.
«Είναι άλλο να σου λένε ότι ζεις ως δολοφόνος και άλλο να το βλέπεις έμπρακτα αφαιρώντας μια ανθρώπινη ζωή. Και το πλέον παράξενο ήταν ότι ένιωθα ξένος προς όλο αυτό. Όχι σαν να μην το θυμόμουν, αλλά σαν να μην το είχα ξανακούσει ποτέ…»
Ένα βιβλίο που θα σας καθηλώσει στον καναπέ σας, θα σας κάνει να κλείσετε τα αυτιά στους ενοχλητικούς ήχους, να αφοσιωθείτε στην γρήγορη πλοκή του και να αναζητάτε τη συνέχεια όταν θα κλείσετε και την τελευταία του σελίδα. Γιατί οι «Ευγενείς Άγριοι» έφτασαν στην πόλη και μας υπόσχονται ακόμα πιο δυνατές στιγμές για τη συνέχεια…
November 12, 2018
Πρώτο βιβλίο του συγγραφέα που διαβάζω και μπορώ να πω ότι είμαι αρκετά ικανοποιημένος.
Χαρακτηριστικό του βιβλίου δεν είναι άλλο από την ασταμάτητη ροή- δράση . Πραγματικά νομίζω ότι δεν υπάρχει σημείο του βιβλίου που να είναι στάσιμο. Αυτό συνδυάζεται με το μικρό του μέγεθος , αλλά και με το γεγονός ότι είναι χωρισμένο σε πολλά και μικρά κεφάλαια, τα οποία πολλές φορές τελειώνουν σε κρίσιμο σημείο. Όλα αυτά το κάνουν πολύ ευκολοδιάβαστο.
Σίγουρα υπάρχουν κάποιες συμπτώσεις – υπερβολές στην εξέλιξη της υπόθεσης, που μπορεί να ξενίσουν τον αναγνώστη , αλλά επίσης σίγουρο είναι ότι, ούτε το πρώτο βιβλίο είναι, αλλά ούτε και το τελευταίο, που συναντάμε τέτοιες.
Αυτό που μου μένει λοιπόν είναι ότι το βιβλίο έφυγε ‘’νερό’’ και ότι θυμάμαι τον πρωταγωνιστή, από την πρώτη μέχρι και την τελευταία σελίδα, να ‘’τρέχει’’ συνέχεια . Να βρίσκεται σε ένα διαρκές κυνηγητό.
Χαρακτηριστικό του βιβλίου δεν είναι άλλο από την ασταμάτητη ροή- δράση . Πραγματικά νομίζω ότι δεν υπάρχει σημείο του βιβλίου που να είναι στάσιμο. Αυτό συνδυάζεται με το μικρό του μέγεθος , αλλά και με το γεγονός ότι είναι χωρισμένο σε πολλά και μικρά κεφάλαια, τα οποία πολλές φορές τελειώνουν σε κρίσιμο σημείο. Όλα αυτά το κάνουν πολύ ευκολοδιάβαστο.
Σίγουρα υπάρχουν κάποιες συμπτώσεις – υπερβολές στην εξέλιξη της υπόθεσης, που μπορεί να ξενίσουν τον αναγνώστη , αλλά επίσης σίγουρο είναι ότι, ούτε το πρώτο βιβλίο είναι, αλλά ούτε και το τελευταίο, που συναντάμε τέτοιες.
Αυτό που μου μένει λοιπόν είναι ότι το βιβλίο έφυγε ‘’νερό’’ και ότι θυμάμαι τον πρωταγωνιστή, από την πρώτη μέχρι και την τελευταία σελίδα, να ‘’τρέχει’’ συνέχεια . Να βρίσκεται σε ένα διαρκές κυνηγητό.
February 3, 2019
Στη λατρεμένη μας Θεσσαλονίκη διαδραματίζεται το νέο βιβλίο περιπέτειας του Γιώργου Δάμτσιου. Ο Λούκα χάνει τη μνήμη του από τραυματισμό σε τρομοκρατική επίθεση και προσπαθεί να ανακαλύψει το λόγο που βρίσκεται στην πόλη. Μοναδικά του στοιχεία η ψεύτικη ταυτότητά του και ένα χαρτί που γράφει τον πιθανό επόμενο στόχο του. Πρώτα του στηρίγματα η Κατερίνα, σερβιτόρα στην καφερέτια που καθόταν πριν το χτύπημα και ο Δημήτρης, φίλος του που όμως δεν τον θυμάται.
Δυστυχώς, ο συγγραφέας πάτησε σε πολλά κλισέ για να γράψει το «Σκοτεινό πέπλο». Απώλεια μνήμης, γνωστοί και άγνωστοι που προθυμοποιούνται να βοηθήσουν τον πρωταγωνιστή χωρίς αντάλλαγμα, γυναίκες που του δίνονται χωρίς δεύτερη σκέψη, ένας μονοδιάστατος, παρανοϊκός «κακός», ένα τελικό σχέδιο αρκετά τραβηγμένο. Όλα αυτά τα έχουμε ξανασυναντήσει σε εκατοντάδες βιβλία και ταινίες.
Ευτυχώς, το βιβλίο διαβάζεται ευχάριστα και έχει αρκετή αγωνία για να σε κρατήσει μέχρι το τέλος. Αν και δεν προσφέρει κάτι καινούργιο, θα διάβαζα με χαρά και τη συνέχεια, ελπίζοντας να είναι πιο πρωτότυπη, ανεπτυγμένη και καλοδουλεμένη, γιατί ο συγγραφέας σίγουρα μπορεί να δώσει περισσότερα.
3/5
Δυστυχώς, ο συγγραφέας πάτησε σε πολλά κλισέ για να γράψει το «Σκοτεινό πέπλο». Απώλεια μνήμης, γνωστοί και άγνωστοι που προθυμοποιούνται να βοηθήσουν τον πρωταγωνιστή χωρίς αντάλλαγμα, γυναίκες που του δίνονται χωρίς δεύτερη σκέψη, ένας μονοδιάστατος, παρανοϊκός «κακός», ένα τελικό σχέδιο αρκετά τραβηγμένο. Όλα αυτά τα έχουμε ξανασυναντήσει σε εκατοντάδες βιβλία και ταινίες.
Ευτυχώς, το βιβλίο διαβάζεται ευχάριστα και έχει αρκετή αγωνία για να σε κρατήσει μέχρι το τέλος. Αν και δεν προσφέρει κάτι καινούργιο, θα διάβαζα με χαρά και τη συνέχεια, ελπίζοντας να είναι πιο πρωτότυπη, ανεπτυγμένη και καλοδουλεμένη, γιατί ο συγγραφέας σίγουρα μπορεί να δώσει περισσότερα.
3/5
December 12, 2018
Παρά το γεγονός ότι το βιβλίο δεν ανήκει στα είδη που συνήθως διαβάζω, η υπόθεση του και το γεγονός ότι διαδραματίζεται στη Θεσσαλονίκη με ιντρίγκαραν αρκετά για να το αγοράσω. Η επιλογή μου αποδείχθηκε σωστή καθώς πέρασα πολύ καλά διαβάζοντάς το. Γρήγοροι ρυθμοί, γραφή με νεύρο που ταιριάζει στο ύφος του βιβλίου, ανατροπές και μπόλικη αγωνία. Α, και ο χαρακτήρας του Τζορτζ είναι στα πολύ θετικά στοιχεία, έως που θα ήθελα πολύ να διαβάσω ένα spin-off βιβλίο! Επίσης, το ότι πρόκειται για σειρά, το κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρον, αφού με έκανε να αναμένω το επόμενο αλλά και να ελπίζω ότι θα δωθεί ακόμα περισσότερο βάθος στην ιστορία και τους χαρακτήρες.
March 9, 2019
Το "Σκοτεινό πέπλο" είναι το πρώτο βιβλίο που διάβασα από τον συγγραφέα Γιώργο Δάμτσιο, όπου είχα και την τιμή να τον γνωρίσω από κοντά τον Οκτώβριο του 2018, στο Fantasticon.
Η ιστορία στο βιβλίο διαδραματίζεται σε ελληνικό έδαφος, με συνεχόμενη δράση, ανατροπές, κι ένα ασταμάτητο ανθρωποκυνηγητό με τον χρόνο να κυλάει αντίστροφα για τον πρωταγωνιστή… και όχι μόνο! Ωστόσο, η αμνησία του Λούκα, αλλά και ο φρενήρης ρυθμός της περιπέτειας που βιώνει, ως στοιχεία και μόνο, μου θύμισαν τον ρόλο του Leonard (Guy Pearce) στην ταινία "Memento", του Christopher Nolan.
Η ιστορία στο βιβλίο διαδραματίζεται σε ελληνικό έδαφος, με συνεχόμενη δράση, ανατροπές, κι ένα ασταμάτητο ανθρωποκυνηγητό με τον χρόνο να κυλάει αντίστροφα για τον πρωταγωνιστή… και όχι μόνο! Ωστόσο, η αμνησία του Λούκα, αλλά και ο φρενήρης ρυθμός της περιπέτειας που βιώνει, ως στοιχεία και μόνο, μου θύμισαν τον ρόλο του Leonard (Guy Pearce) στην ταινία "Memento", του Christopher Nolan.
January 12, 2019
🎯 Το «Σκοτεινό Πέπλο» είναι το πρώτο βιβλίο της σειράς «Ευγενείς Άγριοι» του συγγραφέα Γιώργου Δάμτσιου, από τις εκδόσεις Bell. Πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο Λούκα ο οποίος πάσχει από αμνησία.
Η ιστορία διαδραματίζεται κυρίως στη Θεσσαλονίκη. Αρκετά χρήματα, ένα όπλο και ένα κωδικοποιημένο μήνυμα είναι ο,τι έχει στα χέρια του ο Λούκα, που δεν θυμάται τίποτα για τη ζωή του. Δεν ξέρει αν είναι ο καλός ή ο κακός της υπόθεσης, βλέπει παράξενα όνειρα, προχωράει στα τυφλά και έχει ως σύμμαχο το ένστικτό του. Στην πορεία γνωρίζει ανθρώπους πρόθυμους να τον βοηθήσο��ν να λύσει τον γρίφο που τον καταδιώκει. Ανήκουν όλοι στην ίδια πλευρά;
Διαβάζουμε για τρομοκράτες - μέλη οργάνωσης που πιστεύουν ότι μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο, για χειραγώγηση μυαλού, για μεθοδευμένες επιθέσεις, για βόμβες και όπλα. Όμως υπάρχουν και οι τρυφερές σκηνές, η αγάπη του ήρωα για τη χέβι μέταλ μουσική και όλα αυτά διανθισμένα με έξυπνους διαλόγους. Το συνεχές και έντονο κυνηγητό κάνει την ιστορία συναρπαστική. Το βιβλίο έχει πολλά από τα συστατικά που χρειάζεται μια περιπέτεια για να υπάρχει δράση και αγωνιά στο μέγιστο.
Ο Γιώργος Δάμτσιος έχει γράψει βιβλία με διαφορετική θεματολογία μεταξύ τους. Αγγίζει πολλά είδη της λογοτεχνίας και αναλόγως μεταλλάσσεται και η γραφή του. Το «Σκοτεινό Πέπλο» είναι ένα βιβλίο γρήγορο, που διαβάζεται με μια ανάσα. Διαιρεμένο σε μικρά κεφάλαια για να κρατάει τον αναγνώστη σε ένταση και να μπορεί να το αφήσει από τα χέρια του.
Με την πρώτη ματιά λάτρεψα το εξώφυλλο. Καθηλώνει το βλέμμα και οξύνει την περιέργεια. Κάτι που μου αρέσει πολύ στο Γιώργο Δάμτσιο , είναι ότι εδώ αλλά και σε όλα του τα βιβλία, αναφέρεται με αγάπη στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Νάουσα και σε ρόλο γκεστ σταρ, για άλλη μια φορά, η Δρύπη.
Μέσα από ανατροπές και δυσκολίες η ιστορία φτάνει στο τέλος της και ο αναγνώστης μένει με κάποιες εύλογες απορίες για τους ήρωες που συμμετέχουν στην ιστορία, οι οποίες πιστεύω πως θα απαντηθούν σε επόμενες περιπέτειες των Ευγενών Αγρίων. Οπότε περιμένουμε το επόμενο ταξίδι του Λούκα.
Η ιστορία διαδραματίζεται κυρίως στη Θεσσαλονίκη. Αρκετά χρήματα, ένα όπλο και ένα κωδικοποιημένο μήνυμα είναι ο,τι έχει στα χέρια του ο Λούκα, που δεν θυμάται τίποτα για τη ζωή του. Δεν ξέρει αν είναι ο καλός ή ο κακός της υπόθεσης, βλέπει παράξενα όνειρα, προχωράει στα τυφλά και έχει ως σύμμαχο το ένστικτό του. Στην πορεία γνωρίζει ανθρώπους πρόθυμους να τον βοηθήσο��ν να λύσει τον γρίφο που τον καταδιώκει. Ανήκουν όλοι στην ίδια πλευρά;
Διαβάζουμε για τρομοκράτες - μέλη οργάνωσης που πιστεύουν ότι μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο, για χειραγώγηση μυαλού, για μεθοδευμένες επιθέσεις, για βόμβες και όπλα. Όμως υπάρχουν και οι τρυφερές σκηνές, η αγάπη του ήρωα για τη χέβι μέταλ μουσική και όλα αυτά διανθισμένα με έξυπνους διαλόγους. Το συνεχές και έντονο κυνηγητό κάνει την ιστορία συναρπαστική. Το βιβλίο έχει πολλά από τα συστατικά που χρειάζεται μια περιπέτεια για να υπάρχει δράση και αγωνιά στο μέγιστο.
Ο Γιώργος Δάμτσιος έχει γράψει βιβλία με διαφορετική θεματολογία μεταξύ τους. Αγγίζει πολλά είδη της λογοτεχνίας και αναλόγως μεταλλάσσεται και η γραφή του. Το «Σκοτεινό Πέπλο» είναι ένα βιβλίο γρήγορο, που διαβάζεται με μια ανάσα. Διαιρεμένο σε μικρά κεφάλαια για να κρατάει τον αναγνώστη σε ένταση και να μπορεί να το αφήσει από τα χέρια του.
Με την πρώτη ματιά λάτρεψα το εξώφυλλο. Καθηλώνει το βλέμμα και οξύνει την περιέργεια. Κάτι που μου αρέσει πολύ στο Γιώργο Δάμτσιο , είναι ότι εδώ αλλά και σε όλα του τα βιβλία, αναφέρεται με αγάπη στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Νάουσα και σε ρόλο γκεστ σταρ, για άλλη μια φορά, η Δρύπη.
Μέσα από ανατροπές και δυσκολίες η ιστορία φτάνει στο τέλος της και ο αναγνώστης μένει με κάποιες εύλογες απορίες για τους ήρωες που συμμετέχουν στην ιστορία, οι οποίες πιστεύω πως θα απαντηθούν σε επόμενες περιπέτειες των Ευγενών Αγρίων. Οπότε περιμένουμε το επόμενο ταξίδι του Λούκα.
January 17, 2019
Έχοντας διαβάσει τρία μυθιστορήματα του Γιώργου Δάμτσιου, έχω να πω πως το «Σκοτεινό Πέπλο» είναι σίγουρα το καλύτερό του. Με μία άκρως πρωτότυπη πλοκή που συνοδεύεται άψογα με την τοποθέτηση της ιστορίας στη Θεσσαλονίκη κάνοντας το πιο «άμεσο». Η γραφή του ωριμάζει βιβλίο με το βιβλίο και γίνεται πιο μεστή, με τη σφιχτοδεμένη πλοκή του να μην κάνει καμία κοιλιά και πουθενά. Μόλις το τελείωσα αλλά ήδη ανυπομονώ για το δεύτερο βιβλίο της σειράς Ευγενείς Άγριοι!
March 21, 2019
Διαβάζοντας το Σκοτεινό Πέπλο, τον καρπό της συνεργασίας του ιστορικού εκδοτικού οίκου Bell με έναν από τους πιο παραγωγικούς και δραστήριους συγγραφείς της ελληνικής κοινότητας του φανταστικού, κ. Δάμτσιο, σκεφτόμουν πως το συγκεκριμένο εγχείρημα είναι ένα σημαντικό βήμα για την ανάδειξη ποικίλων λογοτεχνικών ειδών που ως επί το πλείστον δεν έχουν και πολλούς εκφραστές πέρα από εκείνους που μένουν στο εξωτερικό.
Η Bell εμπιστεύτηκε στον κ. Δάμτσιο και έβγαλε στο ράφι μια γνήσια ατμοσφαιρική περιπέτεια σαν κι αυτές που όλοι έχουμε διαβάσει κατά καιρούς τα καλοκαίρια, σε κάποια παραλία, σε κάποιο θέρετρο, σε κάποιο μακρινό ταξίδι.
Είναι γρήγορο, είναι ευκολοδιάβαστο, είναι ατμοσφαιρικό. Δεν θεωρώ πως η δράση είναι καταιγιστική, μα σίγουρα μπορεί να την πει κανείς αδιάκοπη. Ακολουθεί γνώριμα μοτίβα, μα δεν κουράζει, ούτε αναλώνεται σε άσκοπους εντυπωσιασμούς. Διατηρεί έναν σχετικά προσγειωμένο χαρακτήρα, κι ας καταπιάνεται με ένα θέμα που συναντά κανείς στο Hollywood (αυτό, δυστυχώς, δεν είναι και τόσο αλήθεια, δεδομένου των τρομοκρατικών επιθέσων που συμβαίνουν κατά καιρούς-μάλιστα συνέβη μια όσο διάβαζα το βιβλίο, αλλά τέλος πάντων).
Ένα βασικό γνώρισμα του κ. Δάμτσιου (για τα βιβλία που έχω διαβάσει τουλάχιστον) είναι πως ούτε που καταλαβαίνεις πως περνάνε οι σελίδες. Έχει φανταστική ροή στο στυλ διήγησης. Μια φυσική, συνεπής πρόζα που δεν διαθέτουν πολλοί συγγραφείς. Σε κάνει να νιώθεις οικειότητα για τους χαρακτήρες που πλάθει και ταυτόχρονα σου κεντρίζει το ενδιαφέρον για να δεις τι συμβαίνει παρακάτω.
Πέρασα πολύ καλά διαβάζοντας το βιβλίο. Θα ήθελα κάποιες επιλογές του συγγραφέα να μην ήταν και τόσο βολικές για τον πρωταγωνιστή, αλλά η αλήθεια ήταν πως κινούνταν στα όρια του ανεκτού που θα χαρακτήριζε μια σύμπτωση, επομένως δεν έκατσα να το ψειρίσω περαιτέρω.
Σίγουρα πάντως το επόμενο της σειράς θα το τιμήσω κατά τη διάρκεια των θερινών μου διακοπών.
Και είμαι σίγουρος πως θα το ευχαριστηθώ εξίσου!
Η Bell εμπιστεύτηκε στον κ. Δάμτσιο και έβγαλε στο ράφι μια γνήσια ατμοσφαιρική περιπέτεια σαν κι αυτές που όλοι έχουμε διαβάσει κατά καιρούς τα καλοκαίρια, σε κάποια παραλία, σε κάποιο θέρετρο, σε κάποιο μακρινό ταξίδι.
Είναι γρήγορο, είναι ευκολοδιάβαστο, είναι ατμοσφαιρικό. Δεν θεωρώ πως η δράση είναι καταιγιστική, μα σίγουρα μπορεί να την πει κανείς αδιάκοπη. Ακολουθεί γνώριμα μοτίβα, μα δεν κουράζει, ούτε αναλώνεται σε άσκοπους εντυπωσιασμούς. Διατηρεί έναν σχετικά προσγειωμένο χαρακτήρα, κι ας καταπιάνεται με ένα θέμα που συναντά κανείς στο Hollywood (αυτό, δυστυχώς, δεν είναι και τόσο αλήθεια, δεδομένου των τρομοκρατικών επιθέσων που συμβαίνουν κατά καιρούς-μάλιστα συνέβη μια όσο διάβαζα το βιβλίο, αλλά τέλος πάντων).
Ένα βασικό γνώρισμα του κ. Δάμτσιου (για τα βιβλία που έχω διαβάσει τουλάχιστον) είναι πως ούτε που καταλαβαίνεις πως περνάνε οι σελίδες. Έχει φανταστική ροή στο στυλ διήγησης. Μια φυσική, συνεπής πρόζα που δεν διαθέτουν πολλοί συγγραφείς. Σε κάνει να νιώθεις οικειότητα για τους χαρακτήρες που πλάθει και ταυτόχρονα σου κεντρίζει το ενδιαφέρον για να δεις τι συμβαίνει παρακάτω.
Πέρασα πολύ καλά διαβάζοντας το βιβλίο. Θα ήθελα κάποιες επιλογές του συγγραφέα να μην ήταν και τόσο βολικές για τον πρωταγωνιστή, αλλά η αλήθεια ήταν πως κινούνταν στα όρια του ανεκτού που θα χαρακτήριζε μια σύμπτωση, επομένως δεν έκατσα να το ψειρίσω περαιτέρω.
Σίγουρα πάντως το επόμενο της σειράς θα το τιμήσω κατά τη διάρκεια των θερινών μου διακοπών.
Και είμαι σίγουρος πως θα το ευχαριστηθώ εξίσου!
January 7, 2019
Φρενήρεις ρυθμοί και ανελέητο ανθρωποκυνηγητό, ενώ ο χρόνος, αμείλικτος, μετρά αντίστροφα! Θα προλάβει άραγε ο ήρωας να αποτρέψει το θανάσιμο κίνδυνο; Και πώς μπορεί να ανταποκριθεί στην αποστολή του όταν γνωρίζει ελάχιστα ακόμη για τον ίδιο του τον εαυτό; Ανέλπιστοι φίλοι και κρυμμένοι εχθροί συνθέτουν ένα "σκοτεινό πέπλο" αγωνίας, άκρως ιντριγκαδόρικο για τον ανανγώστη. Είχα καιρό να διαβάσω ένα βιβλίο με τόση δράση, οπότε, όπως καταλαβαίνετε, ήδη ανυπομονώ για τη συνέχεια!
Read
January 16, 2019Είναι ένα από τα βιβλία που αποκαλώ fun to read, που τα διαβάζεις και περνάς ευχάριστα μαζί τους χωρίς δυσκολίες και προβληματισμούς, απαραίτητα για τις ισορροπίες μας! Αυτό βέβαια διαφέρει στον καθένα, εδώ έχουμε ένα πολύ καλό δείγμα περιπέτειας δράσης, ένα είδος που είναι αρκετά διαδεδομένο στην ξενόγλωσση βιβλιοπαραγωγή αλλά δεν έχω συναντήσει πολλά του είδους από Έλληνες συγγραφείς. Βέβαια μπορεί να κάνω και λάθος καθώς δεν είναι είδος που διαβάζω συχνά. Πάντως χαίρομαι που ακόμα ένα ελληνικό βιβλίο καταφέρνει και στέκεται άξια δίπλα σε ομοειδή ξενόγλωσσα. Στους περισσότερους θα θυμίσει ταινία δράσης του Hollywood, με όλα τα θετικά και αρνητικά που σημαίνει αυτό. Πιθανές και απίθανες καταστάσεις, ανατροπές και γρήγορος ρυθμός. Αν σας αρέσουν αυτά (όπως και στις αντίστοιχες ταινίες) δώστε του μια ευκαιρία και δεν θα χάσετε. Αν πάλι δεν προτιμάτε το είδος καλύτερα αφήστε το, είναι άξιος εκπρόσωπος του και δεν θα φταίει ο συγγραφέας που δεν σας άρεσε.
April 11, 2020
Σκοτεινό πέπλο.... Ο Γιώργος Δάμτσιος έχει γράψει αρκετά βιβλία. παραδόξως, είναι το πρώτο του που διαβάζω. Το πέτυχα στον ΙΑΝΟ, το ζαχάρωνα, τσέκαρα τιμή και το άρπαξα. Εκρηκτικό, στην κυριολεξία, βιβλίο, διαβάζεται νεράκι και πολύ ευχάριστα. Εμπίπτει στην αστυνομική, θα έλεγα, λογοτεχνία, γεγονός που δε με χάλασε, καθότι ανήκω στο βιβλιοπαμφάγο είδος αναγνωστών. Εξαίρετη πλοκή, αγωνία, δράση, με φόντο την πανέμορφη Θεσσαλονίκη. Καλά στημένο, γοργοί ρυθμοί, καθηλωτικές εξελίξεις, ανατροπές που ξαφνιάζουν ευχάριστα τον αναγνώστη, μαεστρικά ενορχηστρωμένο, από την πρώτη μέχρι την τελευταία λέξη. Μπράβο στις εκδόσεις BELL που πλέον συγκαταλέγουν και Έλληνες συγγραφείς. Δεν θα εισέλθω σε θέματα πλοκής, δεν έχει νόημα. Αρνητικά; Οι ψείρες αναγνώστες-συγγραφείς ίσως βρουν κάποια, αν βγάλουν από τη μύγα ξίγκι. Προσωπικά, θα γούσταρα λεπτομέριες/πάθος στις σκηνές σεξ, αλλά είναι καθαρά προσωπικό γούστο.
Συγχαρητήρια!
ΥΓ:Στην προσωπική μου κλίμακα βαθμολόγησης έχει 10,5-11,5/17. Εξηγώ. 8/11 η προσωπική μου γνώμη, το πόσο μου άρεσε. Το βιβλίο έφυγε νερό σε δύο μέρες. 2-2,5/3 το value for money. Πολύ καλή τιμή, όταν αντίστοιχου μεγέθους βιβλία από άλλους Έλληνες συγγραφείς θα τα βρει κάποιος 5 ευρώ παραπάνω, τουλάχιστον. 0,5-1/3 επαναναγνωσιμότητα, αξία στο χρόνο και κατά πόσο θα συγκινήσει ένα μέσο αναγνώστη. Ο μέσος αναγνώστης θα το διαβάσει ευχάριστα, αλλά μέχρι εκεί.
Συγχαρητήρια!
ΥΓ:Στην προσωπική μου κλίμακα βαθμολόγησης έχει 10,5-11,5/17. Εξηγώ. 8/11 η προσωπική μου γνώμη, το πόσο μου άρεσε. Το βιβλίο έφυγε νερό σε δύο μέρες. 2-2,5/3 το value for money. Πολύ καλή τιμή, όταν αντίστοιχου μεγέθους βιβλία από άλλους Έλληνες συγγραφείς θα τα βρει κάποιος 5 ευρώ παραπάνω, τουλάχιστον. 0,5-1/3 επαναναγνωσιμότητα, αξία στο χρόνο και κατά πόσο θα συγκινήσει ένα μέσο αναγνώστη. Ο μέσος αναγνώστης θα το διαβάσει ευχάριστα, αλλά μέχρι εκεί.
November 16, 2018
Ο Γιώργος Δάμτσιος μας συστήνει κάτι καινούργιο. Ένα έργο διαφορετικό από αυτά που τον έχουμε συνηθίσει και από αυτά που έχουμε συνηθίσει, γενικά. Δεν μπορώ να το κατατάξω σε κάποιο είδος. Ξέρω μόνο πως με καθήλωσε, με άρπαξε και με παρέσυρε σελίδα-σελίδα ως το τέλος. Βιβλίο γρήγορο, με νεύρο, όχι σχολαστικό, μα χωρίς να του λείπει τίποτε!
Μπορώ να το περιγράψω αναλυτικά; Μπορώ, αλλά καλύτερα ανακαλύψτε το μόνοι σας! Αν μπορώ να το περιγράψω με δυο λέξεις; Όχι. Αλλά μπορώ να πω για αυτό μόνο δυο λέξεις: ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ!
Μπορώ να το περιγράψω αναλυτικά; Μπορώ, αλλά καλύτερα ανακαλύψτε το μόνοι σας! Αν μπορώ να το περιγράψω με δυο λέξεις; Όχι. Αλλά μπορώ να πω για αυτό μόνο δυο λέξεις: ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ!
September 23, 2020
Ένα καταπληκτικό βιβλίο που με καθήλωσε μέχρι να γυρίσω την τελευταία του σελίδα. Δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου και ας ήμουν κουρασμένος από τη δουλειά. Ακόμη και τις ώρες που δε διάβαζα το είχα στο μυαλό μου και σκεφτόμουν όσα είχαν προηγηθεί. Είναι πραγματικά πανέμορφο το πως ο συγγραφέας πλέκει γύρω σου έναν ιστό αράχνης και σε κρατάει εκεί μέχρι να τελειώσει το βιβλίο. Αν και είναι το πρώτο μιας σειράς, ευτυχώς το τέλος είναι 100% αυτόνομο και έτσι δε σιχτίριζα μόλις τελείωσα. Βέβαια, ίσως αυτό συμβαίνει γιατί έχω ήδη στην κατοχή μου και άλλα βιβλία της σειράς (ως το τρίτο που κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες) και ευελπιστώ να έχουν κυκλοφορήσει τα υπόλοιπα (όσα και αν είναι αυτά) γιατί βλέπω την στέρηση να πλησιάζει.
Επιτέλους έχουμε και στην Ελλάδα συγγραφείς που άνετα μπορούν να σταθούν και στο εξωτερικό, να δουν τα βιβλία τους να γίνονται ταινίες, ή ακόμη και να πουλάνε το ίδιο με μεγαθήρια του χώρου. Τους αξίζει...
Επιτέλους έχουμε και στην Ελλάδα συγγραφείς που άνετα μπορούν να σταθούν και στο εξωτερικό, να δουν τα βιβλία τους να γίνονται ταινίες, ή ακόμη και να πουλάνε το ίδιο με μεγαθήρια του χώρου. Τους αξίζει...
December 1, 2018
Ο Δάμτσιος μάς έχει συνηθίσει στα μεταφυσικά θρίλερ οπότε ήμουν λίγο σκπεπτικός με αυτό. Και επιδή δεν ήξερα πολλά από περιπέτειές, αγόρασα μαζί και το χορεύωντας με τον εχθρό του Ρομπ Σινκλερ. για να έχω σύγκριση. Δικαιώθηκα που πίστευα ότι οι Έλληνες συγγραφείς δεν έχουν πλέον να ζηλέψουν τίποτα από τους ξένους. Αυτό μου άρεσε περισσότερο από του Σινκλερ.
Αγαπητή Μπελ:
1)Αυτό πρέπει να γίνει ταινία ΑΜΕΣΩΣ
2)Να μας βγάλετε τη συνέχεια ΆΜΕΣΩΣ
9.5 στα 10
Αγαπητή Μπελ:
1)Αυτό πρέπει να γίνει ταινία ΑΜΕΣΩΣ
2)Να μας βγάλετε τη συνέχεια ΆΜΕΣΩΣ
9.5 στα 10
November 11, 2018
Το "Σκοτεινό Πέπλο" του Γιώργου Δάμτσιου τελείωσε αφήνοντας μια υπέροχη αίσθηση. Αισθάνομαι πλήρης καθώς βίωσα ένα άκρως εκρηκτικό ταξίδι τρένου που το οδηγούσε ένας άκρως παράφρονας οδηγός με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Ένα ταξίδι έντονο γεμάτο ανατροπές και αποκαλύψεις δοσμένες με έναν λόγο άμεσο γρήγορο και κυνικό απαλλαγμένο από περιττές φλυαρίες που σου γράπωνε το μυαλό και
βρισκόσουν στο έλεος του με την αδρεναλίνη στα όρια.
Οι περιγραφές, οι διάλογοι των χαρακτήρων και εικόνες που έπλαθε ο συγγραφέας ήταν είναι τόσο παραστατικές που βάζουν τον αναγνώστη στην καρδία της δράσης, να ταυτίζεται με τους χαρακτήρες να τους αγαπήσει και να αγωνιά για την μοίρα τους.
Το κείμενο είναι τόσο εφευρετικά στημένο με μικρά κεφάλαια και με κλεισίματα που σε κάνουν να θες να προχωρήσεις στο επόμενο, γυρνώντας τις σελίδες σαν μανιακός, να διαβάσεις και άλλο και να μη σε διακόπτει κανένας για το οτιδήποτε έξω από τον κόσμο του βιβλίου, με αποτέλεσμα η όλη ιστορία να ολοκληρωθεί κυριολεκτικά απνευστί.
οι μικρές ενστάσεις μου ή μάλλον οι ευσεβείς μου πόθοι όσων αφορά την πλοκή όπως λόγω χάρη ότι ορισμέν ες αποκαλύψεις θα μπορούσαν να αποτελούν στοιχεία μελλοντικών βιβλίων της σειράς δεν μειώνουν καθόλου τα αισθήματα της πληρότητας της παρούσας ιστορίας που την απόλαυσα πραγματικά. Δεν έχω γνώση του ευρύτερου σχεδίου του συγγραφέα για την εξέλιξη της σειράς. Είμαι σίγουρος πως στο μέλλον η εξέλιξη της ιστορίας των Ευγενών Άγριων θα είναι παραπάνω εκρητική.
Ένα είναι σίγουρο ότι οι Ευγενείς Άγριοι και ο Γιώργος Δάμτσιος θα αποτελέσουν τη νέα μας λατρεία, κάνοντας το λογοτεχνικό είδος της ελληνικής περιπέτειας επιθυμητό και σε αναγνώστες που δεν είναι συνηθισμένοι η δεν θέλησαν να καταπιαστούν με το συγκεκριμένο είδος, μεταξύ αυτών και τον υποφαινόμενο.
Περιμένω καρτερικά για τη συνέχεια.
βρισκόσουν στο έλεος του με την αδρεναλίνη στα όρια.
Οι περιγραφές, οι διάλογοι των χαρακτήρων και εικόνες που έπλαθε ο συγγραφέας ήταν είναι τόσο παραστατικές που βάζουν τον αναγνώστη στην καρδία της δράσης, να ταυτίζεται με τους χαρακτήρες να τους αγαπήσει και να αγωνιά για την μοίρα τους.
Το κείμενο είναι τόσο εφευρετικά στημένο με μικρά κεφάλαια και με κλεισίματα που σε κάνουν να θες να προχωρήσεις στο επόμενο, γυρνώντας τις σελίδες σαν μανιακός, να διαβάσεις και άλλο και να μη σε διακόπτει κανένας για το οτιδήποτε έξω από τον κόσμο του βιβλίου, με αποτέλεσμα η όλη ιστορία να ολοκληρωθεί κυριολεκτικά απνευστί.
οι μικρές ενστάσεις μου ή μάλλον οι ευσεβείς μου πόθοι όσων αφορά την πλοκή όπως λόγω χάρη ότι ορισμέν ες αποκαλύψεις θα μπορούσαν να αποτελούν στοιχεία μελλοντικών βιβλίων της σειράς δεν μειώνουν καθόλου τα αισθήματα της πληρότητας της παρούσας ιστορίας που την απόλαυσα πραγματικά. Δεν έχω γνώση του ευρύτερου σχεδίου του συγγραφέα για την εξέλιξη της σειράς. Είμαι σίγουρος πως στο μέλλον η εξέλιξη της ιστορίας των Ευγενών Άγριων θα είναι παραπάνω εκρητική.
Ένα είναι σίγουρο ότι οι Ευγενείς Άγριοι και ο Γιώργος Δάμτσιος θα αποτελέσουν τη νέα μας λατρεία, κάνοντας το λογοτεχνικό είδος της ελληνικής περιπέτειας επιθυμητό και σε αναγνώστες που δεν είναι συνηθισμένοι η δεν θέλησαν να καταπιαστούν με το συγκεκριμένο είδος, μεταξύ αυτών και τον υποφαινόμενο.
Περιμένω καρτερικά για τη συνέχεια.
January 27, 2019
Είμαι πολύ χαρούμενη που ο οίκος Bell επέλεξε τον συγκεκριμένο συγγραφέα για να εισάγει το ελληνικό αστυνομικό μυθιστόρημα στην εκδοτική του οικογένεια. Δεν έχει να ζηλέψει τίποτε από τις περιπέτειες των ξενόγλωσσων βιβλίων της κατηγορίας αυτής. Άμεσο, γρήγορο, μυστηριώδες, καθηλωτικό. Έξυπνη αρχική ιδέα και συναρπαστική πλοκή. Λατρεύω το γεγονός ότι διαδραματίζεται στην Ελλάδα και μάλιστα στην όμορφη Θεσσαλονίκη. Καλή αρχή, Γιώργο και περιμένουμε τις επόμενες περιπέτειες με ανυπομονησία!!!
January 8, 2019
Άλλο ένα βιβλίο που αγάπησα! Τι να πρωτοαναφέρω, τον κατακλυσμό απο ανατροπές που υπάρχουν απο την πρώτη έως την τελευταία σελίδα. Τους διάλογους και την πρωτοπρόσωπη αφήγηση που το έκαναν κινηματογραφικό και ζωντανό.
¨Ένα βιβλίο που δεν έφευγε απο τα χέρια μου, οι σελίδες κυλούσαν νερό, δράση και περιπέτεια με τα όλα της!! Περιμένω πώς και πώς την συνέχεια του τρομερού Λουκα !!
Εξαιρετική δουλειά Γιώργο!
¨Ένα βιβλίο που δεν έφευγε απο τα χέρια μου, οι σελίδες κυλούσαν νερό, δράση και περιπέτεια με τα όλα της!! Περιμένω πώς και πώς την συνέχεια του τρομερού Λουκα !!
Εξαιρετική δουλειά Γιώργο!
March 7, 2020
Κλικ, κλακ, μπουμ και ρατ-τα-τατ! (κάποιες σκέψεις για το ‘’Σκοτεινό Πέπλο’’ του Γιώργου Δάμτσιου)
Το πρώτο βιβλίο που διάβασα από τον Γιώργο Δάμτσιο, με σημάδεψε. Το ‘’μέχρι την τελευταία του ανάσα’’ δεν μπορούσα να το πιστέψω ότι ήταν τόσο καλογραμμένο, τόσο δυνατό και με είχε εγκλωβίσει μέχρι τέλους. Αναπόφευκτα, έκτοτε έγινε σημείο σύγκρισης για όλα όσα πέφτουν στα χέρια μου και φέρουν την υπογραφή του συγγραφέα. Μερικές φορές το αγγίζουν, μερικές όχι.
Είμαι στην ευχάριστη θέση να πω ότι το ‘’σκοτεινό πέπλο’’ κονταροχτυπιέται μαζί του μέσα μου για την πρωτοκαθεδρία. Μπορεί οι μεταφυσικές προεκτάσεις της ‘’ανάσας’’ να κερδίζουν την μάχη, μα η αρχή της τριλογίας των ‘’ευγενών άγριων’’ ήταν συνταρακτική!
Προτού ξεκινήσω το κατεβατό μου, θέλω να ομολογήσω κάτι (όσοι διαβάζετε αυτά τα κείμενά μου –δεν μου αρέσει ο χαρακτηρισμός ‘’κριτική’’- ξέρετε ότι πάντα είμαι απόλυτα ειλικρινής, ανεξαρτήτως πεντάστερου στο goodreads) γιατί για εμένα αυτές οι ‘’σκέψεις’’ έχουν σχεδόν πάντα και ημερολογιακό χαρακτήρα (πέραν της συγκομιδής συναισθημάτων και εντυπώσεων της εκάστοτε αναγνωστικής εμπειρίας). Υπήρχαν δύο λόγοι που άργησα τόσο να διαβάσω αυτό το βιβλίο. Ο δεύτερος είναι και ο πιο κατανοητός: δεν είμαι φαν των αστυνομικών (μόνο Κόνολι διαβάζω από το είδος και με κρατάνε κυρίως οι μεταφυσικές του αναρωτήσεις). Ο πρώτος λόγος όμως είναι κάπως πιο ‘’μικροπρεπής’’ οπότε ας τον εξομολογηθώ κι ας ελπίζω σε ‘’άφεση’’: αν κάποιος έχει διαβάσει Λενόρ, θα έχει δει την αναφορά στους Intellectual Gangsters/Gentlemen. Το αντιθετικό ζεύγος που σκαρφίστηκα το 2015, όταν το συνάντησα κάπως παρεμφερές στο εξώφυλλο ενός άλλου συγγραφέα, έκανε κάτι να τσινήσει μέσα μου (έλα τώρα, όσοι γράφετε, με νιώθετε, ξέρετε το συναίσθημα) δημιουργώντας μία άρνηση ως προς την ταχεία καταβρόχθιση του βιβλίου. Μου πήρε κάμποσο καιρό να ξεσκαλώσω, μα το διάβασα…
…και μάλιστα το διάβασα σε ένα απόγεμα!
Αρχικά, θέλω να πω ότι το βιβλίο κυλάει νερό. Αν το πιάσεις δεν μπορείς να το αφήσεις. Όχι ότι αυτό δεν το περιμέναμε από τον συγγραφέα, μα πάντα είναι μια ευχάριστη έκπληξη να σε πιάνει ένα βιβλίο από τον λαιμό και να μην σε αφήνει. Έπειτα, εκτίμησα δεόντως την αναφορά στην σελίδα 57 στο ντεμπούτο του (δίνει μία αίσθηση κοινού κόσμου), καθώς και την αναφορά στην σελίδα 185 τοποθετώντας in-world τους ομότεχνους του! Απλά τρελαίνομαι με κάτι τέτοια! Την αναφορά στον Τζον Ντι την απόλαυσα ιδιαίτερα και κάτι μου λέει ότι ο Τζωρτζ Ντι είναι ο ίδιος ο συγγραφέας μέσα στο βιβλίο (ή έστω μία αυτοπροσωπογραφία-κατά-προσέγγιση για να μην μένει αμέτοχος στην δράση ή απλός καταγραφέας) μα ίσως να είναι και η ιδέα μου. Οι Γκρίζες Αράχνες, η ιστορία τους και η δομή τους μου έφερε κάτι στον νου από τον Κόνολι (συγκεκριμένα το ‘’φονικό είδος’’, όπως και οι ίδιοι οι Ευγενείς Άγριοι μου θύμισαν τους ‘’θεριστές’’) μα αυτό πραγματικά το λέω σαν κοπλιμάν –να μην λέω για νιοστή φορά πόσο λατρεύω τον Ιρλανδό.
Το μεγαλύτερο θετικό που έχω να κρατήσω από όλη την πλοκή, σημείο που πραγματικά με εξέπληξε και δεν το περίμενα, είναι το εξής: στην αρχή, η εμμονή του Λούκα με τους Secret Spot και γενικά με την μέταλ, μου φαινόταν κάπως ασύνδετη και ξέμπαρκη. Δεν μου κόλλαγε καθόλου. Έχοντας διαβάσει πολύ πρόσφατα το ‘’metal chapters’’, υπέθεσα ότι ήταν απλά η αγάπη του συγγραφέα που τον έκανε να τοποθετεί το είδος στην δράση και βιάστηκα να το κρίνω σαν κάπως… περίεργο ή άτεχνο. Εκεί όμως, προς το τέλος, ο Δάμτσιος μου έριξε μία ανάστροφη και μου είπε: ‘’όχι, γατάκι! δε θα κάνεις και υποθέσεις για την πένα μου!’’ και ήρθε και το έδεσε τέλεια και τρομερά επιδέξια.
Στα ‘’αρνητικούλια’’ τ��ρα:
Γενικά, είμαι της άποψης, ότι αν κάποιο προϊόν της ποπ κουλτούρας έχει πολύ μεγάλο impact στην κοινή συνείδηση, ‘’δουλειά’’ του παραμυθά είναι να ‘’αποφεύγει’’ αφηγηματικές ευκολίες ή παραλληλίες ή ομοιότητες με το συγκεκριμένο (ή συγκεκριμένα) προϊόν. Δεν μιλάω για κάποιο κείμενο/ταινία/θεατρικό που ίσως να μην βρέθηκε στο ραντάρ του, μα για κάποιο από τα προηγούμενα που θα ήταν απίθανο να έχει περάσει στα ντούκου. Τι εννοώ: οι δύο βόμβες, μου έφεραν με την μία στο μυαλό το Dark Knight, καθώς και η όλη δομή/πλοκή μέχρι την μέση του βιβλίου μου θύμισε το Inferno του Dan Brown. Προσωπικά, δεν με χάλασαν καθόλου και δεν το μετράω σαν μεγάλο αρνητικό (πιο πολύ είναι pet peeve μου), μα μπορώ να φανταστώ ότι ίσως σε κάποιους να κλωτσήσουν πολύ τα συγκεκριμένα.
Αυτό που ίσως με χάλασε λίγο παραπάνω όμως ήταν οι σκηνές των ονείρων. Και στον Δάμτσιο και στον Δημητριάδη, πλέον μου φαίνεται σαν default, σαν… ευκολία τους. Και ενώ λειτουργούν, το έχω δει αρκετές φορές στα κείμενά τους (ειδικά στην ‘’γέφυρα’’) για να με ενθουσιάσει ή για να το δω σαν πρωτοτυπία ή για να μην ανακαλέσω μεμιάς προηγούμενα έργα τους που το είχαν κάνει. Πάλι καλά κρατάει λίγο εδώ. Επίσης, το τέλος μου φάνηκε κάπως γρήγορο (με την διαύγεια του Λούκα και όλες τις εξηγήσεις).
Το πρόσημο όμως είναι σίγουρα θετικό και παρά το ότι δεν είμαι φαν του είδους, αυτά τα βιβλία σίγουρα θα διαβαστούν!
Το πρώτο βιβλίο που διάβασα από τον Γιώργο Δάμτσιο, με σημάδεψε. Το ‘’μέχρι την τελευταία του ανάσα’’ δεν μπορούσα να το πιστέψω ότι ήταν τόσο καλογραμμένο, τόσο δυνατό και με είχε εγκλωβίσει μέχρι τέλους. Αναπόφευκτα, έκτοτε έγινε σημείο σύγκρισης για όλα όσα πέφτουν στα χέρια μου και φέρουν την υπογραφή του συγγραφέα. Μερικές φορές το αγγίζουν, μερικές όχι.
Είμαι στην ευχάριστη θέση να πω ότι το ‘’σκοτεινό πέπλο’’ κονταροχτυπιέται μαζί του μέσα μου για την πρωτοκαθεδρία. Μπορεί οι μεταφυσικές προεκτάσεις της ‘’ανάσας’’ να κερδίζουν την μάχη, μα η αρχή της τριλογίας των ‘’ευγενών άγριων’’ ήταν συνταρακτική!
Προτού ξεκινήσω το κατεβατό μου, θέλω να ομολογήσω κάτι (όσοι διαβάζετε αυτά τα κείμενά μου –δεν μου αρέσει ο χαρακτηρισμός ‘’κριτική’’- ξέρετε ότι πάντα είμαι απόλυτα ειλικρινής, ανεξαρτήτως πεντάστερου στο goodreads) γιατί για εμένα αυτές οι ‘’σκέψεις’’ έχουν σχεδόν πάντα και ημερολογιακό χαρακτήρα (πέραν της συγκομιδής συναισθημάτων και εντυπώσεων της εκάστοτε αναγνωστικής εμπειρίας). Υπήρχαν δύο λόγοι που άργησα τόσο να διαβάσω αυτό το βιβλίο. Ο δεύτερος είναι και ο πιο κατανοητός: δεν είμαι φαν των αστυνομικών (μόνο Κόνολι διαβάζω από το είδος και με κρατάνε κυρίως οι μεταφυσικές του αναρωτήσεις). Ο πρώτος λόγος όμως είναι κάπως πιο ‘’μικροπρεπής’’ οπότε ας τον εξομολογηθώ κι ας ελπίζω σε ‘’άφεση’’: αν κάποιος έχει διαβάσει Λενόρ, θα έχει δει την αναφορά στους Intellectual Gangsters/Gentlemen. Το αντιθετικό ζεύγος που σκαρφίστηκα το 2015, όταν το συνάντησα κάπως παρεμφερές στο εξώφυλλο ενός άλλου συγγραφέα, έκανε κάτι να τσινήσει μέσα μου (έλα τώρα, όσοι γράφετε, με νιώθετε, ξέρετε το συναίσθημα) δημιουργώντας μία άρνηση ως προς την ταχεία καταβρόχθιση του βιβλίου. Μου πήρε κάμποσο καιρό να ξεσκαλώσω, μα το διάβασα…
…και μάλιστα το διάβασα σε ένα απόγεμα!
Αρχικά, θέλω να πω ότι το βιβλίο κυλάει νερό. Αν το πιάσεις δεν μπορείς να το αφήσεις. Όχι ότι αυτό δεν το περιμέναμε από τον συγγραφέα, μα πάντα είναι μια ευχάριστη έκπληξη να σε πιάνει ένα βιβλίο από τον λαιμό και να μην σε αφήνει. Έπειτα, εκτίμησα δεόντως την αναφορά στην σελίδα 57 στο ντεμπούτο του (δίνει μία αίσθηση κοινού κόσμου), καθώς και την αναφορά στην σελίδα 185 τοποθετώντας in-world τους ομότεχνους του! Απλά τρελαίνομαι με κάτι τέτοια! Την αναφορά στον Τζον Ντι την απόλαυσα ιδιαίτερα και κάτι μου λέει ότι ο Τζωρτζ Ντι είναι ο ίδιος ο συγγραφέας μέσα στο βιβλίο (ή έστω μία αυτοπροσωπογραφία-κατά-προσέγγιση για να μην μένει αμέτοχος στην δράση ή απλός καταγραφέας) μα ίσως να είναι και η ιδέα μου. Οι Γκρίζες Αράχνες, η ιστορία τους και η δομή τους μου έφερε κάτι στον νου από τον Κόνολι (συγκεκριμένα το ‘’φονικό είδος’’, όπως και οι ίδιοι οι Ευγενείς Άγριοι μου θύμισαν τους ‘’θεριστές’’) μα αυτό πραγματικά το λέω σαν κοπλιμάν –να μην λέω για νιοστή φορά πόσο λατρεύω τον Ιρλανδό.
Το μεγαλύτερο θετικό που έχω να κρατήσω από όλη την πλοκή, σημείο που πραγματικά με εξέπληξε και δεν το περίμενα, είναι το εξής: στην αρχή, η εμμονή του Λούκα με τους Secret Spot και γενικά με την μέταλ, μου φαινόταν κάπως ασύνδετη και ξέμπαρκη. Δεν μου κόλλαγε καθόλου. Έχοντας διαβάσει πολύ πρόσφατα το ‘’metal chapters’’, υπέθεσα ότι ήταν απλά η αγάπη του συγγραφέα που τον έκανε να τοποθετεί το είδος στην δράση και βιάστηκα να το κρίνω σαν κάπως… περίεργο ή άτεχνο. Εκεί όμως, προς το τέλος, ο Δάμτσιος μου έριξε μία ανάστροφη και μου είπε: ‘’όχι, γατάκι! δε θα κάνεις και υποθέσεις για την πένα μου!’’ και ήρθε και το έδεσε τέλεια και τρομερά επιδέξια.
Στα ‘’αρνητικούλια’’ τ��ρα:
Γενικά, είμαι της άποψης, ότι αν κάποιο προϊόν της ποπ κουλτούρας έχει πολύ μεγάλο impact στην κοινή συνείδηση, ‘’δουλειά’’ του παραμυθά είναι να ‘’αποφεύγει’’ αφηγηματικές ευκολίες ή παραλληλίες ή ομοιότητες με το συγκεκριμένο (ή συγκεκριμένα) προϊόν. Δεν μιλάω για κάποιο κείμενο/ταινία/θεατρικό που ίσως να μην βρέθηκε στο ραντάρ του, μα για κάποιο από τα προηγούμενα που θα ήταν απίθανο να έχει περάσει στα ντούκου. Τι εννοώ: οι δύο βόμβες, μου έφεραν με την μία στο μυαλό το Dark Knight, καθώς και η όλη δομή/πλοκή μέχρι την μέση του βιβλίου μου θύμισε το Inferno του Dan Brown. Προσωπικά, δεν με χάλασαν καθόλου και δεν το μετράω σαν μεγάλο αρνητικό (πιο πολύ είναι pet peeve μου), μα μπορώ να φανταστώ ότι ίσως σε κάποιους να κλωτσήσουν πολύ τα συγκεκριμένα.
Αυτό που ίσως με χάλασε λίγο παραπάνω όμως ήταν οι σκηνές των ονείρων. Και στον Δάμτσιο και στον Δημητριάδη, πλέον μου φαίνεται σαν default, σαν… ευκολία τους. Και ενώ λειτουργούν, το έχω δει αρκετές φορές στα κείμενά τους (ειδικά στην ‘’γέφυρα’’) για να με ενθουσιάσει ή για να το δω σαν πρωτοτυπία ή για να μην ανακαλέσω μεμιάς προηγούμενα έργα τους που το είχαν κάνει. Πάλι καλά κρατάει λίγο εδώ. Επίσης, το τέλος μου φάνηκε κάπως γρήγορο (με την διαύγεια του Λούκα και όλες τις εξηγήσεις).
Το πρόσημο όμως είναι σίγουρα θετικό και παρά το ότι δεν είμαι φαν του είδους, αυτά τα βιβλία σίγουρα θα διαβαστούν!
July 29, 2019
ΣΚΟΤΕΙΝΌ ΠΈΠΛΟ
ΓΙΏΡΓΟΣ ΔΑΜΤΣΙΟΣ
Η ΆΠΟΨΗ ΜΟΥ 📙✒️💞🔖
⭐⭐⭐⭐⭐
Το τελείωσα μέσα σε μία μέρα αφού δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου.
Καταιγιστικό, γεμάτο ανατροπές, πλοκή και συνεχόμενη δράση από την πρώτη ως την τελευταία σελίδα.
Τα μικρά κεφάλαια το κάνουν ευκολοανάγνωστο χωρίς να κουράζει τον αναγνώστη.Εντελώς κινηματογραφικό σε βάζει μες την ψυχοσύνθεση του ήρωα και μοιραία γίνεσαι μέρος της ιστορίας.
Μία ιστορία με σφιχτοδεμένη πλοκή και δράση που δεν πλατυάζει σε κανένα σημείο και σταδιακά λύνει όλες τις απορίες που τυχόν θα δημιουργηθούν στον αναγνώστη,και με μια ανατροπή στο τέλος που σε αφήνει άφωνο και αναρωτιέσαι για το τί θα γίνει στη συνέχεια...
Η ιστορία ξεκινάει με μία παραλίγο δολοφονία που λαμβάνει χώρα στη Θεσσαλονίκη...και αφήνει τον Λούκα αιμόφυρτο και αναίσθητο.
Όταν ξυπνάει στο νοσοκομείο, ένας άγνωστος άνδρας τον προτρέπει να φύγουν όσο πιο γρήγορα γίνεται λέγοντας του ότι η ζωή τους βρίσκεται σε κίνδυνο.Ο Λούκα βρίσκεται σε σύγχιση, χωρίς να έχει καμία μνήμη και με ένα σκοτεινό πέπλο να σκεπάζει το μυαλό του.Αποφασίζει από ένστικτο,και αφού οι επιλογές του είναι ελάχιστες,να εμπιστευτεί τον άγνωστο φίλο του και να φύγει μαζί του.
Δεν ξέρει αν είναι θύτης ή θύμα...
Αν μάχεται για το καλό ή το κακό...
Αν είναι δολοφόνος ή τρομοκράτης...
Αποφασίζει να πιστέψει τον άγνωστο φίλο του και ένα ανελέητο κυνηγητό εναντίον τους ξεκινά.
Παράλληλα θα βρεθεί στο πλευρό του μία μυστηριώδης και σαγηνευτική γυναίκα.Ειναι φίλη ή εχθρός?
Στην πορεία αυτού του ατελείωτου ανθρωποκυνηγητού θα βρεθούν στο στόχαστρο δολοφονικών οργανώσεων οι ζωές εκατοντάδων αθώων ανθρώπων που θα διατρέξουν θανάσιμο κίνδυνο.
Θα μπορέσει το μυαλό του Λούκα να ξεφύγει από το σκοτεινό πέπλο που το καλύπτει?
Πώς μπορεί ένας άνθρωπος χωρίς μνήμη να εμπιστευτεί τους γύρω του και να ταχθεί υπέρ του καλού ή του Κακού?
Κι όμως ψήγματα συνείδησης υπάρχουν μέσα του και τον βοηθούν σιγά σιγά να ξεκαθαρίσει το τοπίο.
Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση και οι ζωντανοί διάλογοι μας βοηθούν να μπούμε στην ψυχολογία του ήρωα και να νιώσουμε τα συναισθήματα που τον κατακλύζουν.
Ένα βιβλίο που μου άρεσε πολύ και ανυπομονώ για την συνέχεια της ιστορίας...
Ένα βιβλίο που εγώ προσωπικά το λάτρεψα!!!
Αν σας αρέσουν οι ιστορίες με έντονη δράση και συνομωσίες θα το απολαύσετε σίγουρα!
Πολλά συγχαρητήρια!!!!
ΓΙΏΡΓΟΣ ΔΑΜΤΣΙΟΣ
Η ΆΠΟΨΗ ΜΟΥ 📙✒️💞🔖
⭐⭐⭐⭐⭐
Το τελείωσα μέσα σε μία μέρα αφού δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου.
Καταιγιστικό, γεμάτο ανατροπές, πλοκή και συνεχόμενη δράση από την πρώτη ως την τελευταία σελίδα.
Τα μικρά κεφάλαια το κάνουν ευκολοανάγνωστο χωρίς να κουράζει τον αναγνώστη.Εντελώς κινηματογραφικό σε βάζει μες την ψυχοσύνθεση του ήρωα και μοιραία γίνεσαι μέρος της ιστορίας.
Μία ιστορία με σφιχτοδεμένη πλοκή και δράση που δεν πλατυάζει σε κανένα σημείο και σταδιακά λύνει όλες τις απορίες που τυχόν θα δημιουργηθούν στον αναγνώστη,και με μια ανατροπή στο τέλος που σε αφήνει άφωνο και αναρωτιέσαι για το τί θα γίνει στη συνέχεια...
Η ιστορία ξεκινάει με μία παραλίγο δολοφονία που λαμβάνει χώρα στη Θεσσαλονίκη...και αφήνει τον Λούκα αιμόφυρτο και αναίσθητο.
Όταν ξυπνάει στο νοσοκομείο, ένας άγνωστος άνδρας τον προτρέπει να φύγουν όσο πιο γρήγορα γίνεται λέγοντας του ότι η ζωή τους βρίσκεται σε κίνδυνο.Ο Λούκα βρίσκεται σε σύγχιση, χωρίς να έχει καμία μνήμη και με ένα σκοτεινό πέπλο να σκεπάζει το μυαλό του.Αποφασίζει από ένστικτο,και αφού οι επιλογές του είναι ελάχιστες,να εμπιστευτεί τον άγνωστο φίλο του και να φύγει μαζί του.
Δεν ξέρει αν είναι θύτης ή θύμα...
Αν μάχεται για το καλό ή το κακό...
Αν είναι δολοφόνος ή τρομοκράτης...
Αποφασίζει να πιστέψει τον άγνωστο φίλο του και ένα ανελέητο κυνηγητό εναντίον τους ξεκινά.
Παράλληλα θα βρεθεί στο πλευρό του μία μυστηριώδης και σαγηνευτική γυναίκα.Ειναι φίλη ή εχθρός?
Στην πορεία αυτού του ατελείωτου ανθρωποκυνηγητού θα βρεθούν στο στόχαστρο δολοφονικών οργανώσεων οι ζωές εκατοντάδων αθώων ανθρώπων που θα διατρέξουν θανάσιμο κίνδυνο.
Θα μπορέσει το μυαλό του Λούκα να ξεφύγει από το σκοτεινό πέπλο που το καλύπτει?
Πώς μπορεί ένας άνθρωπος χωρίς μνήμη να εμπιστευτεί τους γύρω του και να ταχθεί υπέρ του καλού ή του Κακού?
Κι όμως ψήγματα συνείδησης υπάρχουν μέσα του και τον βοηθούν σιγά σιγά να ξεκαθαρίσει το τοπίο.
Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση και οι ζωντανοί διάλογοι μας βοηθούν να μπούμε στην ψυχολογία του ήρωα και να νιώσουμε τα συναισθήματα που τον κατακλύζουν.
Ένα βιβλίο που μου άρεσε πολύ και ανυπομονώ για την συνέχεια της ιστορίας...
Ένα βιβλίο που εγώ προσωπικά το λάτρεψα!!!
Αν σας αρέσουν οι ιστορίες με έντονη δράση και συνομωσίες θα το απολαύσετε σίγουρα!
Πολλά συγχαρητήρια!!!!
February 12, 2019
Ο Λούκα ξύπνησε στο νοσοκομείο από κάποιον άγνωστο άντρα που του είπε ότι κινδυνεύει και ότι έπρεπε να φύγουν από εκεί όσο πιο σύντομα γίνεται.Ο Λούκα είναι μπερδεμένος καθώς ένα σκοτεινό πέπλο έχει σκεπάσει το μυαλό του και δεν θυμάται τίποτα.Μην ξέροντας αν πρέπει να τον εμπιστευτεί ή όχι αποφασίζει να φύγει μαζί του αν και δυσκολεύεται πολύ λόγω τον τραυμάτων του.Ο Δημήτρης του λέει λίγα πράγματα γι'αυτόν χωρίς να καταφέρει να τον βοηθήσει.Οι αποκαλύψεις του του δημιουργούν περισσότερα ερωτηματικά , ιδιαίτερα όταν βρίσκει κάποια πράγματα που έχουν αφήσει γι'αυτόν σε ένα ξενοδοχείο.Επιστρέφοντας στο αυτοκίνητο που τον περιμένει ο Δημήτρης, τον βρίσκει νεκρό και τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο.Το ανελέητο κυνηγητό ξεκινά κι εκείνος προσπαθεί να κρατηθεί ζωντανός για να θυμηθεί...
Καταφεύγει σε ένα άλλο ξενοδοχείο αλλά οι εφιάλτες και μια γυναίκα δεν τον αφήνουν να ηρεμήσει.Ένας ανέλπιστος σύμμαχος εμφανίζεται και προσπαθεί να τον βοηθήσει.Αφήνει την Θεσσαλονίκη και πάει στην Νάουσα και συγκεκριμένα στη Δρύπη ψάχνοντας απαντήσεις στα ερωτήματα που τον βασανίζουν αλλά ενώ τίποτα δεν ξεκαθαρίζεται, μια αισιοδοξία πλανιέται στον αέρα.
Η εμφάνιση της γυναίκας του ονείρου περιπλέκει τα πράγματα καθώς όσα μαθαίνει του προκαλούν τρόμο και φόβο!Ποιός είναι πραγματικά και ποιός ο ρόλος του στην όλη ιστορία;Ποιοί είναι οι Γκρίζες αράχνες και ποιοί οι Ευγενείς άγριοι;Είναι δολοφόνος, τρομοκράτης ή ένας άνθρωπος που αγωνίζεται για το κοινό καλό;Το γεγονός ότι ξέρει να χειρίζεται όπλα και έχει τέλειο στόχο του προκαλεί άγχος.Όταν οι ζωές ανυποψίαστων ανθρώπων βρίσκονται σε κίνδυνο γνωρίζει πλέον ότι η απόφαση που πρέπει να πάρει θα είναι καθοριστική!Τι θα πράξει τελικά;Θα καταφέρει να ξεφύγει από το σκοτεινό πέπλο και να βγεί νικητής;
Στο καινούργιο του βιβλίο ο Γιώργος Δάμτσιος ξεφεύγει από το είδος που μας έχει συνηθίσει.Αυτό όμως δεν με απογοήτευσε καθόλου καθώς για άλλη μια φορά μου απόδειξε ότι είναι άξιος να ασχοληθεί με κάτι διαφορετικό.Ένας άνθρωπος χωρίς μνήμη, μην ξέροντας ποιόν να εμπιστευτεί, προσπαθώντας να ξεκαθαρίσει μέσα του όσα του αποκαλύπτονται, στο τέλος ο χαρακτήρας του θα καθορίσει την πορεία του.Μπορεί η μνήμη να χάθηκε αλλά η συνείδηση όχι.Μπαίνουμε στην ψυχολογία του και νιώθουμε όλα αυτά τα συναισθήματα που τον πλημμυρίζουν όταν δεν γνωρίζει ούτε το όνομά του.Το διάβασα σε μια μέρα, το απόλαυσα και σας το προτείνω!!
Καταφεύγει σε ένα άλλο ξενοδοχείο αλλά οι εφιάλτες και μια γυναίκα δεν τον αφήνουν να ηρεμήσει.Ένας ανέλπιστος σύμμαχος εμφανίζεται και προσπαθεί να τον βοηθήσει.Αφήνει την Θεσσαλονίκη και πάει στην Νάουσα και συγκεκριμένα στη Δρύπη ψάχνοντας απαντήσεις στα ερωτήματα που τον βασανίζουν αλλά ενώ τίποτα δεν ξεκαθαρίζεται, μια αισιοδοξία πλανιέται στον αέρα.
Η εμφάνιση της γυναίκας του ονείρου περιπλέκει τα πράγματα καθώς όσα μαθαίνει του προκαλούν τρόμο και φόβο!Ποιός είναι πραγματικά και ποιός ο ρόλος του στην όλη ιστορία;Ποιοί είναι οι Γκρίζες αράχνες και ποιοί οι Ευγενείς άγριοι;Είναι δολοφόνος, τρομοκράτης ή ένας άνθρωπος που αγωνίζεται για το κοινό καλό;Το γεγονός ότι ξέρει να χειρίζεται όπλα και έχει τέλειο στόχο του προκαλεί άγχος.Όταν οι ζωές ανυποψίαστων ανθρώπων βρίσκονται σε κίνδυνο γνωρίζει πλέον ότι η απόφαση που πρέπει να πάρει θα είναι καθοριστική!Τι θα πράξει τελικά;Θα καταφέρει να ξεφύγει από το σκοτεινό πέπλο και να βγεί νικητής;
Στο καινούργιο του βιβλίο ο Γιώργος Δάμτσιος ξεφεύγει από το είδος που μας έχει συνηθίσει.Αυτό όμως δεν με απογοήτευσε καθόλου καθώς για άλλη μια φορά μου απόδειξε ότι είναι άξιος να ασχοληθεί με κάτι διαφορετικό.Ένας άνθρωπος χωρίς μνήμη, μην ξέροντας ποιόν να εμπιστευτεί, προσπαθώντας να ξεκαθαρίσει μέσα του όσα του αποκαλύπτονται, στο τέλος ο χαρακτήρας του θα καθορίσει την πορεία του.Μπορεί η μνήμη να χάθηκε αλλά η συνείδηση όχι.Μπαίνουμε στην ψυχολογία του και νιώθουμε όλα αυτά τα συναισθήματα που τον πλημμυρίζουν όταν δεν γνωρίζει ούτε το όνομά του.Το διάβασα σε μια μέρα, το απόλαυσα και σας το προτείνω!!
March 15, 2019
3,5/5
Ο Λούκα ξυπνάει στο νοσοκομείο με αμνησία και δύο σφαίρες στο μπράτσο του. Ένας άγνωστος σε εκείνον άνδρας, που εκείνος φαίνεται να τον γνωρίζει πολύ καλά, του λέει ότι κινδυνεύει η ζωή του και πρέπει να φύγει αμέσως από το νοσοκομείο. Αποφασίζει να τον εμπιστευτεί και από εκείνη τη στιγμή ξεκινάει ένα ασταμάτητο κυνηγητό κατά τη διάρκεια του οποίου ο Λούκα προσπαθεί να καταλάβει αν είναι δολοφόνος, τρομοκράτης ή αν μάχεται για το καλό της ανθρωπότητας, αλλά και να κατανοήσει ποιοί είναι φίλοι του και ποιοί εχθροί του.
Η απειλή μιας βομβιστικής επίθεσης στο κέντρο της Θεσσαλονίκης από μόνη της είναι ικανή να κρατήσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Η διαρκής δράση και ένταση που κυριαρχούν στο Σκοτεινό πέπλο συμβάλουν στο να διαβαστεί το βιβλίο μέσα σε λίγες μόλις ώρες. Αν καταφέρεις να παραβλέψεις το γεγονός ότι οι πάντες βοηθάνε τον πρωταγωνιστή με το που τον γνωρίσουν και ότι κάποια πράγματα του έρχονται υπερβολικά εύκολα, κατά τα άλλα διαβάζεται πολύ ευχάριστα. Η ατμόσφαιρα είναι σκοτεινή και βροχερή και οι χαρακτήρες όπως τους περιμένει κανείς σε ένα νουάρ μυθιστόρημα. Αν ήμουν φαν του συγκεκριμένου λογοτεχνικού είδους, δεν ξέρω αν θα είχε να μου προσφέρει κάτι καινούργιο, όμως ήταν πρώτη φορά που διαβάζω κάτι τέτοιο και το βρήκα ικανοποιητικό.
Ο Λούκα ξυπνάει στο νοσοκομείο με αμνησία και δύο σφαίρες στο μπράτσο του. Ένας άγνωστος σε εκείνον άνδρας, που εκείνος φαίνεται να τον γνωρίζει πολύ καλά, του λέει ότι κινδυνεύει η ζωή του και πρέπει να φύγει αμέσως από το νοσοκομείο. Αποφασίζει να τον εμπιστευτεί και από εκείνη τη στιγμή ξεκινάει ένα ασταμάτητο κυνηγητό κατά τη διάρκεια του οποίου ο Λούκα προσπαθεί να καταλάβει αν είναι δολοφόνος, τρομοκράτης ή αν μάχεται για το καλό της ανθρωπότητας, αλλά και να κατανοήσει ποιοί είναι φίλοι του και ποιοί εχθροί του.
Η απειλή μιας βομβιστικής επίθεσης στο κέντρο της Θεσσαλονίκης από μόνη της είναι ικανή να κρατήσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Η διαρκής δράση και ένταση που κυριαρχούν στο Σκοτεινό πέπλο συμβάλουν στο να διαβαστεί το βιβλίο μέσα σε λίγες μόλις ώρες. Αν καταφέρεις να παραβλέψεις το γεγονός ότι οι πάντες βοηθάνε τον πρωταγωνιστή με το που τον γνωρίσουν και ότι κάποια πράγματα του έρχονται υπερβολικά εύκολα, κατά τα άλλα διαβάζεται πολύ ευχάριστα. Η ατμόσφαιρα είναι σκοτεινή και βροχερή και οι χαρακτήρες όπως τους περιμένει κανείς σε ένα νουάρ μυθιστόρημα. Αν ήμουν φαν του συγκεκριμένου λογοτεχνικού είδους, δεν ξέρω αν θα είχε να μου προσφέρει κάτι καινούργιο, όμως ήταν πρώτη φορά που διαβάζω κάτι τέτοιο και το βρήκα ικανοποιητικό.
Read
December 30, 2018Μια καθηλωτικη περιπέτεια με αστυνομικά στοιχεία που διαδραματιζεται σε ελληνικό έδαφος. Η δράση είναι συνεχόμενη, δεν σε αφήνει να χαλαρώσεις καθόλου! Ο Γιώργος Δαμτσιος καταφέρνει να κερδίσει το στοίχημα και σε αυτό το είδος. Το βιβλίο είναι το πρώτο της σειράς και ο Γιώργος έχει ανεβάσει ήδη πολύ τον πήχη! Αναμένω εναγωνίως να δω τυπωμένο και το επόμενο. Το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους, λάτρεις της περιπέτειας και μη.
December 25, 2018
Θα μπορούσε να αποτελέσει την αρχή μιας σειράς από καλογραμμένα ελληνικά νουάρ: περιγραφή σε πρώτο πρόσωπο, γρήγορη υπόθεση, γυναίκες, δράση και αγωνία με έναν ήρωα-καταλύτη που παρουσιάζεται από την τρωτή πλευρά του.
Οι εναλλαγές στη ροή της υπόθεσης συμβαίνουν γοργά και δηλώνονται με μία και μόνο φράση που παρατίθεται στη ροή και τα αλλάζει όλα: αν μη τι άλλο, οι επιρροές από τον μέγιστο Κινγκ είναι ολοφάνερες.
Κατά τα άλλα, έχουμε ένα μυθιστόρημα που διαθέτει ήρωες και αντιήρωες, άβολες καταστάσεις, δράση σε αντίστροφη μέτρηση, τον κόσμο σε κίνδυνο, γνώριμα θεσσαλονικιώτικα τοπία ως σκηνικά, χέβι μέταλ και ένα τέλος γκραν-γκινιόλ.
Έχω την αίσθηση ότι ο Λούκα (ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου) ήρθε για να μείνει.
Οι εναλλαγές στη ροή της υπόθεσης συμβαίνουν γοργά και δηλώνονται με μία και μόνο φράση που παρατίθεται στη ροή και τα αλλάζει όλα: αν μη τι άλλο, οι επιρροές από τον μέγιστο Κινγκ είναι ολοφάνερες.
Κατά τα άλλα, έχουμε ένα μυθιστόρημα που διαθέτει ήρωες και αντιήρωες, άβολες καταστάσεις, δράση σε αντίστροφη μέτρηση, τον κόσμο σε κίνδυνο, γνώριμα θεσσαλονικιώτικα τοπία ως σκηνικά, χέβι μέταλ και ένα τέλος γκραν-γκινιόλ.
Έχω την αίσθηση ότι ο Λούκα (ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου) ήρθε για να μείνει.
May 26, 2020
Ένας άντρας πίνει τον καφέ του στην πλατεία Αριστοτέλους τη μια στιγμή και την άλλη, μετά από επίθεση που δέχεται, με τη βοήθεια ενός μυστηριώδους άντρα τρέχει να ξεφύγει από τους διώκτες του χωρίς να θυμάται τίποτα από το παρελθόν του! Ποιοι είναι οι Ευγενείς Άγριοι και οι Γκρίζες Αράχνες; Σε τι διαφέρουν; Πόσο κινδυνεύει η ανθρωπότητα και κυρίως η Θεσσαλονίκη, που αποτελεί τον στόχο για μια πρόβα τζενεράλε κατά του ανθρώπινου είδους; Ποιος ο ρόλος του μυστηριώδους άντρα και με ποιον είναι; Θα ανακαλύψει την ταυτότητά του και θα εκτελέσει τον ρόλο του ή οι σκοτεινές δυνάμεις θα τον προλάβουν;
Πρόκειται για την αρχή μιας σειράς περιπετειών με άξονα την τρομοκρατία και τις συνέπειές της στον κόσμο, με ενδιαφέρουσες αποκαλύψεις κι ένα διαρκές παιχνίδι μυστικών και αποκαλύψεων. Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση γεμίζει ερωτηματικά τον αναγνώστη, μιας και τα στοιχεία της ταυτότητας του πρωταγωνιστή αποκαλύπτονται σταδιακά σε μια συναρπαστική αλληλουχία γεγονότων! Η Θεσσαλονίκη γίνεται στόχος βομβιστικών επιθέσεων και οι δρόμοι της, οι περιοχές της, τα μαγαζιά της περιγράφονται με γλαφυρότητα και ρεαλισμό. Η πλοκή κορυφώνεται από κεφάλαιο σε κεφάλαιο, οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές και ένα μεγάλο μυστικό έρχεται να ανατρέψει τις ευαίσθητες ισορροπίες. Το «Σκοτεινό πέπλο» δε σκεπάζει μόνο τη συμπρωτεύουσα ως απειλή αλλά και το μυαλό του πρωταγωνιστή που δε θυμάται τίποτα από την προηγούμενη ζωή του κι αγωνίζεται να ταιριάξει μεταξύ τους φαινομενικά ασύνδετα κομμάτια.
Όπως σχεδόν σε όλες τις περιπέτειες, έτσι κι εδώ δεν υπάρχει εμβάθυνση στους χαρακτήρες και ίσως κάποια γεγονότα να φανούν υπερβολικά συμπτωματικά ή να δημιουργείται η αίσθηση πως υπάρχουν κενά, όπως παρατήρησα και το γεγονός πως μιας σειρά από μικρές γκάφες ή αστοχίες του πρωταγωνιστή που του τις επισημαίνουν οι συνομιλητές και συνεργάτες του, κάτι που δεν πιστεύω πως θα γίνονταν από κάποιον σαν αυτόν, μιας και το DNA προδικάζει κάποιες αυτοματοποιημένες κινήσεις και σκέψεις. Δεν μπορώ όμως να παραβλέψω το γεγονός πως πρόκειται για ένα καθαρά ελληνικό μυθιστόρημα του είδους, από τα ελάχιστα μέχρι στιγμής που υπάρχουν, και πως η προσπάθεια είναι αρκετά αξιέπαινη. Ναι, μπορεί να γίνει τρομοκρατική επίθεση στην Ελλάδα, ναι, μπορεί να υπάρξουν κινητήριοι μοχλοί σαν αυτοί που περιγράφονται στο παρόν βιβλίο κι επομένως επικροτώ με χαρά αυτήν την προσπάθεια. Με την περιπέτεια να ολοκληρώνεται σχεδόν στο τέλος του μυθιστορήματος και με το επόμενο βιβλίο, την «Εξιλέωση», να με περιμένει με διπλάσιο αριθμό σελίδων, ανυπομονώ να δω τι άλλο έχει στο μυαλό του ο ευφάνταστος Γιώργος Δάμτσιος για τη συνέχεια.
Η προσπάθεια του συγγραφέα, αν όχι για βαθύτερη μελέτη της τρομοκρατίας, τουλάχιστον για επικέντρωση της προσοχής του κόσμου σε αυτήν και τις συνέπειές της, φαίνεται κι από το ακόλουθο χωρίο: «Εγώ έβλεπα ήδη ξεκάθαρα ότι αν γίνονταν τριάντα ή και περισσότερες ταυτόχρονες εκρήξεις στον κόσμο, παρόμοιας λογικής η κατάσταση θα ξέφευγε εντελώς. Διότι μέσα σ’ αυτές θα υπήρχαν και Ρώσοι που θα πέθαιναν στην Αμερική, Κινέζοι στη Ρωσία ή Αμερικανοί στη Βόρεια Κορέα. Και σίγουρα κάποιος ηγέτης από αυτά τα κράτη θα το έβλεπε διαφορετικά όλο αυτό και θα εκτόξευε τα πυρηνικά του στον μισητό του εχθρό, με αποτέλεσμα να υπάρξουν αντίποινα» (σελ. 216). Τέλος, δεν μπόρεσα να κρύψω ένα χαμόγελο για τον φόρο τιμής σε Ευαγγελία Παπανίκου, Μαρία Ζαχαράκη και Μάριο Δημητριάδη, όλοι γνωστοί συγγραφείς του ελληνικού φανταστικού, με τους οποίους ο συγγραφέας έχει συνεργαστεί.
Το «Σκοτεινό πέπλο» είναι μια αξιόλογη προσπάθεια ελληνικής περιπέτειας και η αρχή μιας συναρπαστικής σειράς γύρω από την αιώνια διαμάχη του καλού και του κακού, μιας σειράς με απανωτές ανατροπές, κινηματογραφικές σκηνές, ρεαλισμό και ενδιαφέρουσες αποκαλύψεις.
Πρόκειται για την αρχή μιας σειράς περιπετειών με άξονα την τρομοκρατία και τις συνέπειές της στον κόσμο, με ενδιαφέρουσες αποκαλύψεις κι ένα διαρκές παιχνίδι μυστικών και αποκαλύψεων. Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση γεμίζει ερωτηματικά τον αναγνώστη, μιας και τα στοιχεία της ταυτότητας του πρωταγωνιστή αποκαλύπτονται σταδιακά σε μια συναρπαστική αλληλουχία γεγονότων! Η Θεσσαλονίκη γίνεται στόχος βομβιστικών επιθέσεων και οι δρόμοι της, οι περιοχές της, τα μαγαζιά της περιγράφονται με γλαφυρότητα και ρεαλισμό. Η πλοκή κορυφώνεται από κεφάλαιο σε κεφάλαιο, οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές και ένα μεγάλο μυστικό έρχεται να ανατρέψει τις ευαίσθητες ισορροπίες. Το «Σκοτεινό πέπλο» δε σκεπάζει μόνο τη συμπρωτεύουσα ως απειλή αλλά και το μυαλό του πρωταγωνιστή που δε θυμάται τίποτα από την προηγούμενη ζωή του κι αγωνίζεται να ταιριάξει μεταξύ τους φαινομενικά ασύνδετα κομμάτια.
Όπως σχεδόν σε όλες τις περιπέτειες, έτσι κι εδώ δεν υπάρχει εμβάθυνση στους χαρακτήρες και ίσως κάποια γεγονότα να φανούν υπερβολικά συμπτωματικά ή να δημιουργείται η αίσθηση πως υπάρχουν κενά, όπως παρατήρησα και το γεγονός πως μιας σειρά από μικρές γκάφες ή αστοχίες του πρωταγωνιστή που του τις επισημαίνουν οι συνομιλητές και συνεργάτες του, κάτι που δεν πιστεύω πως θα γίνονταν από κάποιον σαν αυτόν, μιας και το DNA προδικάζει κάποιες αυτοματοποιημένες κινήσεις και σκέψεις. Δεν μπορώ όμως να παραβλέψω το γεγονός πως πρόκειται για ένα καθαρά ελληνικό μυθιστόρημα του είδους, από τα ελάχιστα μέχρι στιγμής που υπάρχουν, και πως η προσπάθεια είναι αρκετά αξιέπαινη. Ναι, μπορεί να γίνει τρομοκρατική επίθεση στην Ελλάδα, ναι, μπορεί να υπάρξουν κινητήριοι μοχλοί σαν αυτοί που περιγράφονται στο παρόν βιβλίο κι επομένως επικροτώ με χαρά αυτήν την προσπάθεια. Με την περιπέτεια να ολοκληρώνεται σχεδόν στο τέλος του μυθιστορήματος και με το επόμενο βιβλίο, την «Εξιλέωση», να με περιμένει με διπλάσιο αριθμό σελίδων, ανυπομονώ να δω τι άλλο έχει στο μυαλό του ο ευφάνταστος Γιώργος Δάμτσιος για τη συνέχεια.
Η προσπάθεια του συγγραφέα, αν όχι για βαθύτερη μελέτη της τρομοκρατίας, τουλάχιστον για επικέντρωση της προσοχής του κόσμου σε αυτήν και τις συνέπειές της, φαίνεται κι από το ακόλουθο χωρίο: «Εγώ έβλεπα ήδη ξεκάθαρα ότι αν γίνονταν τριάντα ή και περισσότερες ταυτόχρονες εκρήξεις στον κόσμο, παρόμοιας λογικής η κατάσταση θα ξέφευγε εντελώς. Διότι μέσα σ’ αυτές θα υπήρχαν και Ρώσοι που θα πέθαιναν στην Αμερική, Κινέζοι στη Ρωσία ή Αμερικανοί στη Βόρεια Κορέα. Και σίγουρα κάποιος ηγέτης από αυτά τα κράτη θα το έβλεπε διαφορετικά όλο αυτό και θα εκτόξευε τα πυρηνικά του στον μισητό του εχθρό, με αποτέλεσμα να υπάρξουν αντίποινα» (σελ. 216). Τέλος, δεν μπόρεσα να κρύψω ένα χαμόγελο για τον φόρο τιμής σε Ευαγγελία Παπανίκου, Μαρία Ζαχαράκη και Μάριο Δημητριάδη, όλοι γνωστοί συγγραφείς του ελληνικού φανταστικού, με τους οποίους ο συγγραφέας έχει συνεργαστεί.
Το «Σκοτεινό πέπλο» είναι μια αξιόλογη προσπάθεια ελληνικής περιπέτειας και η αρχή μιας συναρπαστικής σειράς γύρω από την αιώνια διαμάχη του καλού και του κακού, μιας σειράς με απανωτές ανατροπές, κινηματογραφικές σκηνές, ρεαλισμό και ενδιαφέρουσες αποκαλύψεις.
Displaying 1 - 30 of 58 reviews