Άνεμοι

χρόνος ανάγνωσης κριτικής: 1 λεπτό
Χθες ολοκλήρωσα με την καλή μου φίλη @thegirl.withthebook τον
7o μας Βενέζη συνολικά από το 2020 και τον 2ο για φέτος.

Διαβάστηκε σχετικά γρήγορα σε λιγότερο από τρία 24ωρα.
Σε αυτή τη συλλογή ανθολογούνται διηγήματα της πρώτης σοδειάς του
από όταν ήταν 20άρης μέχρι και πιο ώριμα από όταν ήταν 40ρης.

Τα πρώτα του επειδή είναι πιο κοντά στη Μικρασιατική Καταστροφή
(που φέτος συμπληρώνει τα 100 χρόνια) ήταν πιο ωμά και βίαια,
γεμάτα γροθιές στο στομάχι.
Τα ωριμότερα είναι πιο μεστωμένα με αίσθημα μελαγχολικής νοσταλγίας.


Το πρώτο διήγημα, Ο Μανώλης Λέκας, υπήρξε μαζί με 2 αλλά διηγήματα
που ενσωματώθηκαν αργότερα ως κεφαλαία στο Νούμερο 31328,
το Στα Κιμιντένια (που επίσης βρίσκεται σε αυτή τη συλλογή)
και Το Λιος που αργότερα ενσωματώθηκε στη συλλογή «Αιγαίο»
αποτελούσαν και τα 5 μαζί την ποιητική συλλογή «Ο Μανώλης Λέκας»
η οποία πλέον είναι εκτός κυκλοφορίας.
Είναι η πρώτη του ποιητική συλλογή που έκδωσε το 1928 όταν ήταν μόλις 24 χρόνων. 
Και όπως προανέφερα ο Μανώλης (που διαδραματίζεται μαζί
με το διήγημα Στα Κιμεντένια πριν την Καταστροφή)
είναι γεμάτο trigger warnings και αρκετά τραγικό θα έλεγα. 
Σου μαυρίζουν επίσης την ψυχή και τα διηγήματα που αφορούν κυρίως
μικρασιάτες πρόσφυγες στην Λέσβο. 
Το έβδομο διήγημα (Αναστάσιμο) μέχρι το 13ο (Άρνη) είναι γραμμένα
την δεκαετία του ‘40 όπου οι εικόνες βίας έχουν υποχωρήσει και πλέον
έχουμε να κάνουμε με νοσταλγικά - μελαγχολικά διηγήματα
που ενίοτε περιέχουν και ψήγματα ταξιδιωτικού - οδοιπορικού.
Η συλλογή κλείνει με 2 αμιγώς ταξιδιωτικά κείμενα στη Σαντορίνη και στο Μυστρά.

Κρίμα που από τα 22 περίπου έργα του Βενέζη είναι ευρέως γνωστά μόνο 2-3
όπως η Αιολική Γη και το Νούμερο 31328.
Κάντε διάλειμμα από αμερικανιές και ΥΑ και διαβάστε λίγο Βενέζη. Καλό θα σας κάνει.