Black Box is het televisieprogramma waar heel Nederland voor thuisblijft. Zeven kinderen van tien tot zestien zitten opgesloten in een zwart huis vol camera's op de Pier in Scheveningen. Black Box duurt een maand, en dat is genoeg om geschiedenis te maken. Jamie is de jongste redactrice van het programma. Ze is zeventien, enthousiast, næf en al snel stapelverliefd: op Rijn, de briljante regisseur. Zo verliefd, dat ze niet meer ziet dat Black Box volledig uit de hand loopt. Zo verliefd, dat ze een rode avondjurk belangrijker vindt dat het leven van de kinderen... Maar wie is verantwoordelijk voor het drama op de Pier? De kinderen, of de redactie? Of de zeven miljoen kijkers thuis?
Anna Woltz schreef een meeslepende jeugdroman over een wereld die akelig dicht bij de onze komt. Een wereld waarin televisie en werkelijkheid door elkaar lopen. Ze stelt de moderne uiterlijkheidscultuur en de seksualisering van de maatschappij op een indringende manier aan de kaak. Worden kinderen vannu te veel aan hun lot overgelaten? En hoe denken ze over liposuctie en euthanasie?
Anna Woltz (b. London, 29 December 1981) is a Dutch writer. She has written twenty-eight books for young readers. Some of her books are adventurous stories for ten-year-olds, others are challenging young adult novels. Her books have been translated into twenty-seven languages (English, German, French, Swedish, Italian, Slovenian, Czech, Slovak, Serbian, Albanian, Croatian, Turkish, Arabic, Polish, Latvian, Lithuanian, Estonian, Norwegian, Danish, Russian, Ukrainian, Hungarian, Bulgarian, Japanese, Chinese, Korean and Taiwanese) and have won many prizes.
Woltz’s books are loved by both children and adults. Children enjoy the exciting, funny and sometimes crazy adventures and the lovable characters. Adults have praised Woltz for her beautiful language, psychological depth and fresh, humorous narrative voice.
Themes that are particularly close to Woltz’s heart are family relationships, growing up and the question all people have to face sooner or later: how am I going to do this – this amazing and complicated thing called life? Quite a few of her books are about young characters who discover their parents are no different from all other human beings: sometimes they make mistakes and sometimes they have no clue what to do. Part of growing up is about accepting this. (Source: https://annawoltz.nl/english/) Instagram: https://www.instagram.com/therealanna...
Ik moest dit boek lezen voor school en ik heb nog nooit mijn Nederlands leerkracht harder gehaat. Ik haat dit boek zo hard dat ik een traumareflex heb elke keer als iemand de woorden “black box” zegt, zelfs als het echt gaat over een zwarte doos.
rare/irritante dingen in het boek:
- Nederlandse/engelse “jongerentaal” (bv: juicy, no way, …) (niemand praat zo) - Scheveningen? serieus? - Gonggrijp met zijn pedo acties en sexistische grappen en Jamie die er niks op zegt? girl… - random seks grappen - manier waarop Anna Woltz (de auteur) schrijft is soms gewoon erg en kapot vies - bijna geen diversiteit, alles is cliché en stereotiep o.a. de allochtoon Yassine die gedeporteerd werd naar Marokko door zijn boze vader (die de enige is in dit verhaal met meer dan twee werkende hersencellen want wie zou er nu vrijwillig zijn kind in een reality-show laten meedoen), petite dom blondje Jamie die valt voor haar baas die bijna dubbel haar leeftijd is, Rijn die alles buiten rein is, … - p. 57: Jamie was een hele monoloog aan het schreeuwen tegen Rijn, en dan praat zij opeens over treinen en spiegels?? - Abeltje maakt illegale kinderp*rnos met zijn broers van minderjarige meisjes en voor een of ander redenen zijn die nog niet in de jeugdgevangenis? - dus (spoilers) een 10jarig meisje wordt betast, en het eerste waaraan Jamie denkt is Rijn, het programma, en haarzelf, en totaal niet aan het getraumatiseerd kind? nou het dystopisch stuk heeft Anna wel goed gedaan i’ll give her that - p. 77 “Misschien is het inderdaad wel geweldig dat Gonggrijp een tienjarig meisje heeft aangerand.” ……. - p. 98 beetje stalkerig - twee meisjes zijn elkaars haren eraf aan het trekken, en ipv die uit elkaar te hale zitten de vollwassentjes rustig toe te kijke, kijk dit is waarom Yassine terug gestuurd werd. - p. 130 “Rijn is gelukkig, dus nu is Jamie ook” mijn eerste probleem is het feit dat Jamie haar emotioneel welzijn compleet afhangt van Rijn zijn emotioneel welzijn, mijn tweede is het feit dat zijn naam Rijn is - toen het verhaal een klein beetje interessant werd, eindigde het - kinderen drogeren met een virus om uw realityshow interessanter te maken is een ding, de virus in sushi stoppen is een heel ander ding - voor wat exact was het hele sociale-statistieken systeem ding nodig in dit verhaal?
ik snap dat sommige dingen die mij irritant of bizar overkwamen irritant/bizar hoorden te zijn want het is zogezegd een dystopia, maar dystopias, hoe bizar ze ook zijn, zijn wel op sommige vlakken logisch. kinderen laten sterven om te tongen met een 27-jarige uit Utrecht en je kind alleen laten wonen met een groep andere kinderen voor een realityshow zijn niet echt logisch als je het aan mij vraagt. het lijkt alsof Anna zei “Ik wil The Hunger Games, maar minus al het logica en symboliek en diversiteit, en alsof het geschreven werd door een 14-jarige op Wattpad, en zet het in Scheveningen van alle plaatsen op de wereld.”
Black Box, perfect boek voor mijn 2015 reading challenge onder de noemer 'A book with bad reviews'. Bijna een jaar geleden zag ik dit boek voorbij komen en op de een of andere manier sprak de beschrijving mij ontzettend aan. Toch hield ik het lezen van dit boek continue tegen, aangezien dit boek zoveel slechte reviews had. Maar plotseling had ik geen zin in het lezen van een van de boeken waar ik al in begonnen was en ik besloot om een dunner boekje te lezen, in de hoop aan een leesdip voorbij te gaan en dat is gelukkig gelukt!
Black Box is hét nieuwe televisieprogramma. Zeven kinderen (tussen de 10 en 16) worden gedurende een maand lang opgesloten in, je raadt het al, the Black Box op de pier van Scheveningen. Macht maakt hebberig en zodra black box aan kijkcijfers wint, gaat het televisieprogramma steeds meer uit de hand lopen...
Het boek startte heel indrukwekkend en ik bleef maar lezen. Het verhaalt wordt vertelt vanuit de jongste redactrice, Jamie van 17, en worden afgewisseld met een stukje verhoor door een soort van journalist. Je weet dus vanaf het begin af aan al dat er íets mis is gegaan, maar wat...
De spanning was doorheen het hele boek goed te voelen. Ik bleef me maar afvragen wat er precies gebeurd was. Soms kwam er nog een onverwachte wending voorbij, een andere keer was het een stuk voorspelbaarder, maar voor mij stevende dit boek echt af op een 4 sterren rating, aangezien ik zo van het boek genoot. Tot we bij het einde kwamen.. Zulke eindes haaat ik echt. Ik snap ook niet dat Anna Woltz dit einde schreef, terwijl ik de rest van het boek juist zo sterk vond. Gemist kans!
Op zich dus een interessant boek, tot je bij het einde komt. Ik begrijp al die slechte reviews dus niet echt, als je kijkt naar het hele boek. Ook apart dat Anna Woltz wel bekend is van Honderd uur nacht, maar niet van dit boek, want eigenlijk vond ik het idee van dit boek echt sterk. Dit boek maakt me wel nieuwsgierig naar haar overige boeken en ik hoop dat Anna het in 'honderd uur nacht' wel voor elkaar krijgt om me van begin tot het einde te laten stuiteren op mijn stoel.
I already don't like reading Dutch books but I really didn't like this one.
I hate the naïve straight mc. I didn't like the story and when it finaly started to get interesting! It ended😑 And I really didn't like that open ending...
I mostly like the deeper meaning books with a lot of philosophical thinking but this one really wasn't the one for me.
The few romantic scenes in this book made me cringe! The way the author described these scenes was (in my oppinion) disgusting.
Wat een absurdistisch boek. Ik ben normaal een groot fan van Anna Woltz, maar dit boek was heel anders. Het had grote potentie, maar maakte het helaas niet waar. Een verhaal die me deed denken aan ‘De grote Donorshow’ van jaren terug, maar wat een grap bleek te zijn. Hier helaas niet, wat het des te absurder maakt.
A Ticket rendszer szerint csak részben tudnám értékelni a regényt, hiszen az személyekre vonatkozik. A külső mindenesetre 100%. (Remek a borító.) Az ész és a pénz százalékosan értelmezhetetlen, bár ez a fő motiváció, az egészség viszont csak 10%, akár a sztorit, akár a szereplők mentális egészségét veszem figyelembe. A vonzerő jelenleg 81% ezen a közösségi oldalon, legalább olyan megosztó az értékelések szerint, mint a Semmi. Nem csodálom, mert riasztóan valóságos a történet. Nem először olvashatunk külvilágtól elzárt fiatalok reakcióról, de gyerekeket valóságshow-ba küldeni mégiscsak durva. És – ahogy az lenni szokott – a felnőttek állítanak ki magukról szegénységi bizonyítványt. Sajnos mindig van az a pénz és az a hírnév, ami felülírja az erkölcsi normákat. Ki így, ki úgy birkózik meg a következményekkel. A történet mindenesetre ütős, és a végén is van min gondolkodni. Talán lehetne kidolgozottabb, de akkor nem lenne ennyire hatásos. Úgy tűnik, nem csak dánok, a hollandok is tudnak valamit.
Wat een verschikkelijk boek.. Heb niet vaak dat ik boeken van Anna Woltz niet leuk vind, maaaar dit was echt een ramp! Die ene ster is dan voor Nellie, want zij was echt wel heel erg leuk<3 Concept was raar, ik bedoel, het was een soort Big Brother en Expeditie Robinson door elkaar gemixt?? Het einde was ook vaag, wat opzich niet verkeerd was aangezien ik niet verder hoefde te lezen :)). Was niet mijn soort boek.
Verschillende boeken van Anna Woltz met veel plezier gelezen. Maar black box hoort daar niet bij. Het thema, de manier waarop deze beschreven wordt, en tenslotte de ontknoping. Allemaal ondermaats. Los daarvan is het thema zeer gedateerd.
a) Biografie van Anna Woltz Anna Woltz (Londen, 29 december 1981) groeide op in Den Haag. Als vijftienjarige schreef ze een jaar lang columns voor de Volkskrant over haar leven op school. Die stukjes werden gebundeld in Overleven in 4B. In 2002 kwam haar eerste kinderboek uit: Alles kookt over. Woltz studeerde Geschiedenis in Leiden en is nu fulltime schrijfster; ze heeft zesentwintig boeken op haar naam. Honderd uur nacht (2014) won de Nienke van Hichtum-prijs 2015, Gips (2015) werd bekroond met de Gouden Griffel 2016 en Alaska (2016) en De tunnel (2021) kregen een Zilveren Griffel. In december 2018 was er een serie gebaseerd op Gips op televisie en voor de Kinderboekenweek 2019 schreef Anna het Kinderboekenweekgeschenk Haaientanden. De boeken van Anna Woltz worden vertaald in 24 talen: Engels, Frans, Duits, Italiaans, Zweeds, Hongaars, Sloveens, Servisch, Albaans, Turks, Lets, Ests, Litouws, Oekraïens, Russisch, Tsjechisch, Slowaaks, Pools, Deens, Noors, Japans, Chinees, Koreaans en Taiwanees. Bron: Woltz, A. (n.d). Over Mij. Geraadpleegd op 18 Maart, 2023, https://annawoltz.nl/over-mij/
b) Recensie over Black Box Toen ik de recensie van Veerle over het boek Black box las (zie hieronder voor bron), realiseerde ik me dat ik het helemaal met haar eens was, met andere woorden, het was alsof we dezelfde persoon waren. Ze zei dat ze het boek behoorlijk ingewikkeld en vaag vond tijdens het lezen, ik denk dat ik dezelfde emoties had toen ik het las. In het begin was het heel interessant en intrigerend omdat het mysterie in het verhaal me ertoe dwong verder te lezen, ik stelde mezelf steeds vragen zoals "wat gaat er nu gebeuren." De Black Box is een boek dat zo'n indruk op je maakt. Het laat je raden naar het vervolg, maar op een gegeven moment vroeg ik mezelf veel te veel vragen en raakte ik ook in de war van de verschillende personages. Verder is het zo dat we vooral de gedachten van Jamie lezen, maar ook die van bijna alle andere mensen in de redactie. Zoals Veerle zei, "Waarom zou je een televisieprogramma beginnen terwijl je zelf geen idee hebt waar het over gaat en wat je ermee wilt bereiken?” Het hele verhaal werd ook voor mij te mysterieus. Daarnaast waren er een aantal echt interessante en hartveroverende momenten, begrijp me niet verkeerd. Zoals hoe de auteur steeds wisselden tussen het verhaal van de Black Box en het interview tussen Jamie en een journalist. Tenslotte haalde het open einde voor mij ook het hele verhaal uit elkaar, net als voor Veerle. Ik snap gewoon niet waarom de auteur moest eindigen met een open einde, alsof er al niet genoeg mysterie was! Ze had zoveel meer kunnen doen, ik had meer van haar verwacht. Waarom zou je in de eerste plaats schrijven als je het verhaal niet wilt beëindigen? Ik weet dat open eindes heel ontroerend kunnen zijn, maar voor mij was dit einde gewoon niet nodig. Ik zie niet waarom, maar hoe dan ook, het is gewoon mijn mening, misschien denkt u er anders over. Bron: Woltz, A (2018). Recensie: Black Box – Anna Woltz. Geraadpleegd op 18 Maart, 2023, https://secretsofthetales.wordpress.c...
Een dystopisch verhaal waarin jongeren beoordeeld worden op hun ticket scoren. Wat gebeurd als kinderen wel zelf willen beslissen als volwassenen maar tegelijkertijd ook niet de verantwoordelijkheid willen? Black box kan zich zo in de nabije toekomst afspelen. Euthanasie is legaal en vergrijzing is een probleem. Jongens van 11 runnen pornosites waarbij meisjes stiekem gefilmd worden omdat meisjes het zat zijn om als lustobject gezien te worden.
Wat gebeurd er als je 7 jongeren opsluit in een huis zodat ze zelf verantwoordelijk zijn voor alles? Wat gebeurd er vervolgens als je daar een oma aan toevoegt? Ik vond het schrijnend geschreven naar de werkelijkheid hoe er gereageerd werd door de jongeren op het verzorgen van oma.
Het verhaal speelt zich af in heden en verleden. Jamie, een van de regisseurs wordt geïnterviewd en zo lees je langzaam wat er zich allemaal heeft afgespeeld in black box. En hoe een kalverliefde haar het verkeerde heeft laten doen.
De beschrijving van het boek trok mij heel erg aan maar dit boek heeft het totaal niet waargemaakt. Ik vond het slecht geschreven en de jongerentaal die word gebruikt is raar. Niemand die dat soort woorden gebruikt.
Nellie vond ik wel een interessant karakter, ik was benieuwd naar haar gedachtegang en hoe ze zich zou ontwikkeling in het boek. Dit is helaas ook niet goed naar voren gebracht.
Door het einde is het een 1⭐️ geworden ipv een 2⭐️. Het maakte het helemaal af, door het boek te stoppen op het moment dat er potentie was voor een interessant stuk.
Een heel ander boek dan ik van Anna Woltz gewend ben, maar wat was het goed! Een meeslepend, spannend en een tikkeltje dystopisch verhaal over kinderen en Big Brohtertoestanden. Geschreven met een scherpe visionaire blik, voordat Facebook en Instagram hot waren. Knap en entertainend voor enkele avondjes.
Hier en daar ontdekte ik wel wat typefoutjes, maar dan kan misschien aan het ebook liggen.
I thought the story was amazing! But the ending and the interviews in between kinda ruined it for me. The interviews were bothering me because they interrupted the amazing scenes. But that wasn’t that bad. But THE ENDING! I did not like it! Like comme on! I needed to know who won that damn game!
Please, just make a sequel? Or just tell me who won the game. Because I need answers!😂
This entire review has been hidden because of spoilers.
None of the characters had any semblance to real humans, their character traits were essentially reduced to the color of their sweater (which the author Never failed to mention). The level of the prose with the random English words made it feel like a middle schooler wrote it. And in the end, nothing meaningful was said.
Dit boek is zo anders dan al Woltz’ andere boeken. Het deed me meer denken aan de boeken van Maren Stoffels en Danielle Bakhuis. Het was apart, origineel, intrigerend, technisch en modern best ingewikkeld maar zeker niet saai. Ik wil nog steeds verder met het ontdekken van Woltz’ oeuvre.
Ik heb dees best lang geleden gelezen en weet er nog verbazingwekkend veel van (verbazingwekkend omdat ik normaal alles vet snel vergeet). Ga m toch nog ff een keer lezen zodat ik echt weet waar ik het over heb.
Latere recensie: tja, filosofisch is dees echt sterk, maar dat wordt erg tenietgedaan door de overdreven hoeveelheid grofheid en vulgariteit. Ja, ik wil graag lezen over hoe een evolutionistisch wereldbeeld ervoor zorgt dat je om niemand geeft, maar ik hoef niet te weten wat voor fantasien een meisje allemaal heeft zodra ze een jongen ziet, dank je wel.
I read this pretty long ago but I still remember quite a bit. Still gonna reread so I know what I'm talking about if I review.
Subsequent review: well, philosophically this one is really strong, but that is very much offset by the excessive amount of grossness and vulgarity. Yes, I want to read about how an evolutionist worldview makes it so you don't care about anyone, but I don't need to know all the fantasies a girl has as soon as she sees a boy, thank you very much.
Black box - Anna Woltz Pfff dit was wel even doorbijten. In principe heeft het boek alle elementen voor een spannend, boeiend, intrigerend en onderhoudend verhaal: een dystopische setting met lichte sciencefictionelementen, een doos van Pandora en een Big Brotherachtig concept. Ook wordt er best interessante thematiek aangesneden: maakbaarheid, vergrijzing, recht van kinderen op zelfbeschikking. Tóch kon het verhaal me de eerste 125 bladzijden niet echt boeien (en het zijn er in totaal maar 225 😉). Gedateerde (‘messy’) of zelfs voor mij onbekende ‘hippe’ termen zoals ‘wavy’ werkten een beetje op mijn lachspieren. Het laatste deel van het verhaal is bizar, heel onwaarschijnlijk. Het einde is onbevredigend. In de bieb is het gecategoriseerd als C-boek, maar ik denk dat het niet helemaal aansluit bij de gemiddelde C-boekenlezer. Woltz kan, naar mijn mening, beter en ik zou het boek de meeste van mijn leerlingen niet aanraden...
3/5 sterren. Leuk verhaal, kan zich zo in de (niet zo verre) toekomst afspelen. Jammer dat het zo enorm vaag is. En dan ook nog het einde... Net als het spannend begint te worden en het verhaal duidelijk begint te worden, eindigt het boek. Open eindes zijn meestal leuk, maar een einde als dit gebruik je niet bij een boek. Zeker niet een boek als deze!
Het idee van dit boek vond ik erg leuk. Ik vond dit een fijn boek om tussendoor te lezen tussen bijvoorbeeld 2 trilogieën. Alleen het open einde vond ik jammer, het had fijner geweest als dit wel was afgesloten.