Hakan's Reviews > Tuhaf Bir Kadın

Leyla Erbil beni daima heyecanlandıran bir yazar. Yine keskin bir aydın eleştirisi var Tuhaf Bir Kadın'da. Ama itiraf etmeliyim ki şimdiye kadar okuduğum kitaplarından en az beğendiğim bu oldu. Aslında dört bölümden oluşan eseri bölümler halinde değerlendirecek olsam, kitabın yaklaşık üçte birlik kısmını kapsayan "Kız" başlıklı ilk bölümü mükemmel (tüm aydınlarımızın, özellikle kadınları ve de tabii kendilerini anlamak isteyenlerinin okuması gerekir), "Baba" ve "Ana" bölümlerini felaket, sondaki "Kadın"ı da ilk bölüm kadar olmasa da çarpıcı olarak niteleyebilirim. Halkı için kendini feda etmek isteyen, ama hayalkırıklığına uğrayan bir tuhaf kadının hikayesi...

"Bugün hepinizi ayrı ayrı tanıyorum. Türk aydınının hangi acılar içinde kıvrandığını gözlerimle gördüm. Onların kadına ne gözle baktıklarını öğrendim."

"Onlar, bizi kabul etmek istemiyor. Onlar, aralarında görmek istemiyorlar Türk kadınını, bakma öyle her birinin Atatürk devrimcisiyim diye aslan kesildiğine, kendileriyle eşit olmamızı, bizim de salt sanat konuşmak için, sanatçı dostlar edinmek için oralara girip çıkmamızı yediremiyorlar erkekliklerine, zora gelince çıkarıp bilmem nerelerini göstermeleri bundan. Osmanlı bunlar daha, Osmanlı! Osmanlı'dan da beter..."

1971'de yayınlanan bu sözler hala geçerli değil mi?