Zübeyde Özgür's Reviews > Tuhaf Bir Kadın

Epey bir ters köşe oldum bu kitapla. Ahmed Arif'ten Leylâ Erbil'e mektuplar kitabından dolayı Leylâ Erbil'i romantik bir kadın olarak canlandırmıştım kafamda. Bu kitabın yazarı Leylâ Erbil ise çok özgün bir kaleme ve çok özgür bir ruha sahip. Kitap 1970'lerde çıkıyor ama günümüzde bile hala tabu olarak görülen ve konuşulamayan cinsellik, ensest vs gibi konuları Leylâ Erbil büyük bir ustalıkla ve çok doğal bir şekilde işlemiş o zamanlarda.
Kitabı belirli bir kalıba sokmak çok zor, değişik bir tür ortaya çıkmış sanırım bu da Leylâ Erbil'in kalemine özgü bir durum. Roman, öykü, günlük, monolog ve bilinç akışı tekniği gibi bir sürü türü içinde barındıran kitap yazarı gibi farklı bir düşünce dünyasının ürünü olmuş.
Kız, Baba, Ana ve Kadın olarak dört bölüme ayrılan kitap her bölümde farklı bir edebî türle anlatıya devam ediyor.
Kız; evin kızının gençlik dönemini ve ailesini kızın ağzından anlatıyor.
Baba; evin babasının geçmiş yaşantılarını ve siyasi bağlantılarını bilinç akışı tekniği ile veriyor.
Ana; evin annesinin ağzından devam ediyor hikaye ve tabi bu arada yıllar geçiyor bir yandan da.
Kadın; evin kızı büyümüş artık kırklı yaşlarına gelmiş ve geçmişe dair hesaplasmalarına başlamış.
Kitabın en sevdiğim kısmı evin kızı Nermin'in ağzıyla anlatılan Kız ve Kadın bölümü oldu. Özellikle ilk bölüm kendine hayran bıraktırdı. Sırf ilk bölümü insanlara okutmak için bile önerebilirim kitabı. Kadın bölümü ise ortalama geldi. Baba bölümü de beni siyasi olarak biraz aştı. Siyasi bir hesaplaşmayı bilinç akışı tekniğiyle anlatması baya zorladı. En çok yorulduğum kısım da burası oldu. Ama genel olarak kitabı çok özgün ve cesur buldum. İlk bölüm için bile okunmaya değer.