Karolina's Reviews > Rysa na szkle

„Rysa na szkle” to kolejny tom z cyklu „Dziewczyna ze szkła”.
W dalszym ciągu poznajemy losy Meg oraz Henrego, jednak w tej części poznajemy także dwóch innych ważnych bohaterów - Jo oraz Rafa. Są to postacie mające niezwykły wpływ na losy naszych głównych bohaterów.
W historię „wgryzłam” się bez problemu dzięki znajomości pierwszej części, chociaż tak naprawdę można powiedzieć, że jest to osobna historia. O ile w „Dziewczynie ze szkła” autorka skupiła się głównie na Meg, tak tutaj możemy zajrzeć w głąb Henrego. Mężczyzny na pozór bardzo silnego, ale i jak się okazuje także kruchego.
Całość napisana jest świetnie, a fabuła została dopracowana w każdym szczególe. Autorka ma dar przekazywania emocji i sprawia, że czytając jej książki czujemy to co nasi bohaterowie całymi sobą. Ponownie stajemy się świadkami dramatycznych wydarzeń z jakimi muszą sobie radzić nasi bohaterowie - żałoba, poronienie, trudne warunki w sierocińcach, ciążka choroba, a także miłość na odległość i zachwianie zaufania.
Najbardziej interesowały mnie rozdziały związane z Henrym, który wyjeżdża do Nikaragui. Poznaje on tam zupełnie nowy świat. Widzi biedne dzieci szukające miłości oraz szczęścia. To tam przekonuje się, że pochopne decyzje wcale nie są dobre, a ich piętno potrafi bardzo ciążyć. Jednak w mojej ocenie poznany przez niego Raf odmienia życie mężczyzny. Pokazuje on mu niezwykłą siłę i wolę walki pomimo dramatycznej przeszłości. Z całą pewnością jest to osoba, o której chciałabym przeczytać książkę ze względu na urywkowe informacje, których mogliśmy się o nim dowiedzieć.
W życiu Megan także nie jest łatwo. Dziewczyna mierzy się z kolejną żałobą i chorobą osoby, która koniec końcom staje jej się niezwykle bliska. Nawet jeżeli początkowo mogłoby się wydawać inaczej.

„Rysa na szkle” to książka młodzieżowa, która tak naprawdę zainteresuje czytelnika w każdym wieku. Uświadamia nam ona, że młodzi ludzie także mogę mieć dorosłe problemy, które mogą ich przytłoczyć, ale i wzmocnić. O ile pierwsza część z serii była w moim odczuciu bardziej wnikliwa tak druga może uchodzi za bardziej „lajtową”. Niemniej jednak autorka i tym razem zagrała na uczuciach czytelników. Dlatego śmiało mogę Wam polecić „Rysę na szkle” i nie pozostaje mi nic innego jak czekać na koleją książkę autorki.