Mosy's Reviews > Trials of Death

وقتی داشتم ریویوهای این کتاب رو نگاه میکردم، در نظرات خارجی این اثر که بیشترین میزان لایک رو داشت دیدم دو نفر نمره بالایی ندادن و دلیلش رو این نوشتن که انگار کتاب نصفه است و تموم نمیشه. و معتقد بودن به این نمیگن یک
CliffHanger
و صرفا یک جلد ناقص و نیمه تمومه.
ولی من کاملا با این حرف مخالفم. اسم این جلد آزمون های مرگ هست. پیرنگ اصلیش هم شرکت دارن توی این آزمون هاست. حالا اینکه نویسنده خیلی ظریف میاد پیرنگ کلی سری و مجموعه رو در کنار این پیرنگ فرعی جلو میبره و آخرش یک سورپرایز خیلی بزرگ براتون رو میکنه و تهش شما میمونید و کلی سوال که یعنی قراره چی بشه، این دقیقا تعریف درست یک "تعلیق فرجام" یا همون کلیف هنگره.
داستان این سری که آزمون های مرگ هست کاملا آخر جلد تموم میشه و چیزی در اون خصوص باز نمیمونه، بلکه مسئله مهم دیگه‌ای باز میشه که مقدمه جلد بعدی هست.
به نظرم همونقدری که رولینگ استاد استفاده از "تفنگ چخوف" تو کتاب هاش هست، دارن شان هم استاد استفاده از "کلیف هنگر" تو مجموعه هاش هست.
این یکی از دلایلیه که من فکر میکنم کارای دارن شان هیچ وقت مثل اون نمودار معروف جذابیت آثار داستانی نیست. نموداری شبیه به یک منحنی نرمال، با بخش های صعودی به سمت نیمه کتاب، و بخش های نزولی به سمت انتهای کتاب. ولی آثار دارن شان انگار همیشه بالان، جوری که عموما نمیذارن حتی یه لحظه نفس بکشی. انگار یک بازی ترسناکی رو استارت زدی که هیچ خونه امنی نداره.
از مشکلات معدود کتاب که هنوز میتونم اشاره کنم اینه که متن اونقدری توصیفات پرجزییاتی ارائه نمیده، و هنوز هم برخی توضیحاتی که داده میشه به نظرم اونقدری که من دوست دارم منطقی نیستن. مثلا بخش نگهبانان خون، که خیلی سریع یه توضیح عجیب راجع بهشون میده و میگذره.
ولی خب در کل هی کم و کمتر میشن این مشکلات.
برم برای جلد بعد ببینم چی بود.