Περσυ τετοια εποχη, στολισαμε μαζι ενα δεντρακι στο δωματιο μου.

Γυρισα και σου ειπα, μακαρι του χρονου να στολισουμε παλι μαζι.

Το καλοκαιρι μου ειπες, "ανυπομονω να περασω την φοιτητικη ζωη μου μαζι σου". Και εγω αμεσως σκεφτηκα αυτο το ποστ, και πως ειμαι τοσο κοντα επιτελους στο να τα καταφερω.

Οι βασεις αλλαξανε τα σχεδια μας. Εσυ πατρα εγω κρητη.

Παλι μαζι στολισαμε, κι ας μην ημασταν αγκαλια. Παλι σε ρωτουσα που ταιριαζει καθε στολιδι, κι αα μου εδειχνες μεσα απο μια οθονη.

Ισως επρεπε να το ειχα διευκρινησει. Ευχομαι να στολισουμε μαζι του χρονου, αγκαλια, στο δικο μας σπιτι, στη δικια μας πολη.

Update:

Το δεντρακι μας φετος.

Άλλο σπιτι, αλλο δεντρο, ιδιοι εμεις.

Ο 16χρονος εαυτος μου δε θα το πιστευε ποτε οτι παρα την αποσταση, βρισκομαστε και στολιζουμε μαζι.

Ο 16χρονος εαυτος μου θα εκλαιγε απο ευτυχια.

Παιδιά πραγματικά μακάρι και του χρόνου πάλι μαζί και ο μόνος σας καυγάς να είναι για το ποιος έφαγε τα μελομακάρονα.

πω συγκινήθηκα, και του χρόνου μαζί. <3

Βρείτε αυτό που έχουν τα παιδιά, και προστατέψτε το με κάθε κόστος. Αυτό. Και του χρόνου ψυχούλες όμορφες. 🤎

Περσυ τετοια εποχη, στολισαμε μαζι ενα δεντρακι στο δωματιο μου.

Γυρισα και σου ειπα, μακαρι του χρονου να στολισουμε παλι μαζι.

Το καλοκαιρι μου ειπες, "ανυπομονω να περασω την φοιτητικη ζωη μου μαζι σου". Και εγω αμεσως σκεφτηκα αυτο το ποστ, και πως ειμαι τοσο κοντα επιτελους στο να τα καταφερω.

Οι βασεις αλλαξανε τα σχεδια μας. Εσυ πατρα εγω κρητη.

Παλι μαζι στολισαμε, κι ας μην ημασταν αγκαλια. Παλι σε ρωτουσα που ταιριαζει καθε στολιδι, κι αα μου εδειχνες μεσα απο μια οθονη.

Ισως επρεπε να το ειχα διευκρινησει. Ευχομαι να στολισουμε μαζι του χρονου, αγκαλια, στο δικο μας σπιτι, στη δικια μας πολη.

Update:

Το δεντρακι μας φετος.

Άλλο σπιτι, αλλο δεντρο, ιδιοι εμεις.

Ο 16χρονος εαυτος μου δε θα το πιστευε ποτε οτι παρα την αποσταση, βρισκομαστε και στολιζουμε μαζι.

Ο 16χρονος εαυτος μου θα εκλαιγε απο ευτυχια.

Update 2025/26:

Φέτος αλλαξαμε τον χρόνο μαζι για πρωτη φορά, και για πρώτη φορά, δε χρειαστηκε να κάνω ευχή όταν μπηκε το νέο ετος.

Ο 16χρονος εαυτος μου θα ειναι για παντα ευγνώμων.

I dont know about you guys but to me the term "Boys will be Boys" is actually about whatever dumb shit the Richmond team on Ted Lasso was doing

i started the marvelous mrs maisel because a while ago my twitter timeline was full of this scene where this man says to this woman “you are more important than god” so i started it thinking that it would be a nice romcom where this man and that woman would came together at one point. but, unfortunately, i had 0 idea that these two people had only 1 hour and 30 minutes of screentime throughout the whole series that has 5 seasons, 44 episodes and where every episode is 45+ minutes long…. they had so much chemistry together it drove me nuts, they needed to be together and i was there hoping that they would be the endgame

when i finished the whole series i couldn’t believe how it ended between the two of them that i had to take a 45 minute walk and eat chinese food to calm myself

Μονόλογος ονείρων

Τη ζωή που δε ζήσαμε μαζί εγώ την φαντάστηκα.

Εσύ ήθελες φοιτητικό διαμέρισμα με την παρέα σου στην Αθήνα, εγώ στην Πάτρα.

Τελικά συμβιβαστήκαμε μαζί σ’ένα δυαράκι λίγο πιο έξω από το κέντρο της Αθήνας

εγώ να σε ξυπνάω το πρωί για να πάμε στη σχολή

με απαλά φιλιά στο μέτωπο,

στο μάγουλο,

στα χείλη

κι εσύ να γκρινιάζεις πως δε θες να πας στο μάθημα

και να με τραβάς πίσω στο κρεβάτι δίπλα σου

και να κάνουμε έρωτα

και μετά να ξαπλώνω κοντά σου

και εσύ να ανάβεις τσιγάρο με τον ήλιο να πέφτει στο γυμνό σου σώμα

και εγώ να θαυμάζω κάθε σου χιλιοστό

και να έρχομαι από πίσω σου

και να σε φιλάω στον λαιμό,

στην πλάτη

στην μέση

και μετά να σε παρατηρώ να ντύνεσαι και να ετοιμάζεις πρωινό

και να με κοροιδεύεις επειδή το φούτερ σου μου είναι πολύ μεγάλο

ή επειδή δε μπορώ να ζεστάνω σωστά ούτε ένα γάλα

και να σε τραβάω φωτογραφίες με μια κάμερα που είχα πάρει στο Λύκειο

και εσύ να θυμώνεις γιατί ντρέπεσαι και να υποστηρίζεις πως θα είσαι χάλια σε όλες

και εγώ να γελάω και να σε φιλάω μέχρι να σταματήσεις να γκρινιάζεις

και να φεύγεις με μούτρα για τη σχολή

αλλά να μη μπορείς να συγκεντρωθείς γιατί θα νιώθεις ακόμα την ανάσα μου στον λαιμό σου,

στο στήθος σου,

στην κοιλιά σου

και να δαγκώνεις τα χείλη σου από την ανάγκη να γυρίσεις σπίτι και να με νιώσεις ξανά

και να γυρνάμε το απόγευμα

και να φέρνεις μαζί σου μια εξάδα μπύρες

και να αράζουμε στο μπαλκόνι

παίζοντας χαρτιά και ρίχνοντας κλεφτές ματιές στην τηλεόραση που είναι ανοιχτή μέσα

και να σε κοροϊδεύω και να σου λεω πως θα χάσεις

και να νικάς και να γελάς ειρωνικά ασταμάτητα

και να νευριάζω

και να με πλησιάζεις να με φιλήσεις και να γυρνάω αλλού

και να με τραβάς πάνω σου μα να σε σπρώχνω

και να με κολλάς στον τοίχο

και να με πιάνεις από τον λαιμό

και το βλέμμα μου να κλειδώνει στο δικό σου γεμάτο επιθυμία και φόβο

και να αφήνεις μερικά δευτερόλεπτα χωρίς να μιλάς

για να μπορέσω να ερωτευτώ τα μάτια σου ξανά από την αρχή

και να σε φιλάω με πάθος

Και να μου ψιθυρίζεις σ'αγαπώ

Και σαν να μην πιστεύω αυτό που άκουσα

Να σου ζητάω να το πεις ξανά

Και πιο δυνατά

Με περισσότερο πάθος

Και εσύ να το επαναλαμβάνεις

Σ'αγαπώ, σ'αγαπώ, σ'αγαπώ

και ο έρωτας μας να ακούγεται σε όλη την πολυκατοικία

και όταν τελειώσουν οι δυνάμεις μας να με κρατάς στην αγκαλιά σου

και εγώ να κλείνω τα μάτια μου και να προσπαθώ να ρυθμίσω την αναπνοή μου

και εσύ να με κοιτάς και να χαμογελάς

και να σου έφτιαχνα ζεστή σοκολάτα και να χαζεύαμε κάποια ρομαντική ταινία

και να έκλεινες το λαπτοπ με νεύρα όταν θα άρχιζα να κλαίω και να μου έλεγες πως εμείς είμαστε πολύ καλύτεροι από αυτούς και πως δεν πρόκειται να έχουμε άσχημο τέλος ή κανενός είδους τέλος

και να σε κοιτάω στα μάτια με κάποια ελπίδα ότι λες αλήθεια και εσύ να με φιλάς τόσο τρυφερά

και να με σκεπάζεις με την κουβέρτα επειδή κάνει κρύο και εγώ να είμαι χωμένη στην αγκαλιά σου ενώ συζητάμε για τα παιδικά μας χρόνια και τις βλακείες που κάναμε κρυφά από τους γονείς μας

και το βράδυ να γκρινιάζω πως έχω αυπνίες

και να παίρνεις δύο φούτερ,

την κιθάρα σου

και τα τσιγάρα

και να με πηγαίνεις στην ταράτσα

και να μου τραγουδάς τα πρώτα τραγούδια που ακούγαμε μαζί

και να χώνομαι στο φούτερ μου προσπαθώντας να μη χαμογελάσω για να μη με δεις και αποσυντονιστείς

και μετά να αυτοσχεδιάζεις

και να παρατηρώ το πως γλιστράνε τα δάχτυλά σου στις χορδές

όπως γλιστράνε και στο σώμα μου

ή τον τρόπο με τον οποίο κρατάς το τσιγάρο με τα χείλη σου

και να φαντάζομαι τα δικά μου χείλη στη θέση του τσιγάρου

και σιγά σιγά να ξημερώνει

και εμένα να με έχει πάρει ο ύπνος στην αγκαλιά σου

με το τελευταίο τραγούδι που έλεγες

και την επόμενη μέρα να είμαι πιο ερωτευμένη μαζί σου

και εσύ να νιώθεις ασφάλεια

και να τα ζούμε όλα μαζί

και να μη μπορούμε να σταματήσουμε να φτιάχνουμε αναμνήσεις.

“να είσαι ο εαυτός σου, μην αγχώνεσαι”

ναι πρέπει να διαλέξεις ένα από τα δύο όμως γιατί η εαυτή μου αγχώνεται

titlos akoma den exei vrethei, alla nomziw tha dextoume protaseis oi stixoi apo mena, h mousiki kai h ermhneia apo tin kopela mou (katerina suggnwmi pou anevazw kati diko mas xwris na se rwtisw alla an se rwtaga tha eleges oxi kai an eleges oxi, pos tha katalavainan oloi oti esu gia mena den eisai kati sunithismeno?)

forever reblog.

anatrixiasa

Υπέροχοι.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΞΑΝΑΒΡΗΚΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ 😍

οποτε το βρισκω στο dash μου χαιρομαι τοσο πολυ 💖 i feel blessed

Ότι καλύτερο!

Ανήκεις στον άνθρωπο που σκεφτόσουν την διάρκεια του τραγουδιού

Υπέροχο❤️

Πολύ γλυκό💚

Μαλακα…

Ότι καλύτερο…

Θέλω τόσα να σου πω, να σου φωνάξω μην μ’ αφήνεις…

Τα λογια….

ΌΤΙ ΠΙΟ ΌΜΟΡΦΟ…

@marguerite16 δηλωνω ερωτευμενη με αυτο το τραγούδι 💗

Τώρα που εγώ θέλω να βρω ποιοι το ανέβασαν όμως, και έχουν αλλάξει url τι να κάνω?

He was barely conscious and literally on the brink of death, but he still tried so fucking hard to get up, because he knew Ellie needed him. He didn’t want the last thing he did to be failing her again.

GIFs by @pennywises (so sorry I forgot to credit)

The devastatingly hilarious reaction of the 'Eddington' cast to the spoiler about Joel Miller's death. And then there's Pedro.

Can we please give Klavdia props for being a woman who wears her glasses onstage unapologetically and looks beautiful and strong and confident?

It is 20 fucking 25 and we are still fighting for this most basic of representations for the most common disability aid. It means so much to see this.

Best picture ever

I love the representation of people with bad eyesight