Gelecek Quotes

“Kendimizi kurtarmak için geleceklerini satarsak, bu insanlar, ilerde hepimizi lanetle anmazlar mı?”
― Turgut Özakman, Şu Çılgın Türkler

“...Bu engellenemez gelişim yoluna giren ülkeler barış ve refahtan paylarını daha kısa sürede alacak. Kaçınılmaz olana direnen ülkelerse sonunda doğru yolu bulup sınırlarını açana, toplumlarını, siyasetlerini ve piyasalarını özgürleştirene dek cezalarını çekecek. Zaman alabilir ama nihayetinde Kuzey Kore, Irak ve El Salvador da Danimarka ya da Iowa'ya benzeyecek.”
― Yuval Noah Harari, 21 Lessons for the 21st Century

“Biliyoruz ki karanlık ne kadar çökerse çöksün, sonrasında gelecek olan, her zamankinden parlak ve çılgın olacak.”
― Ozan Önen, Babam Beni Şahdamarımdan Öptü

“Geçtiğin her yolun toplamı sensin; geçeceğin her yol da sana benzeyecek.”
― Ozan Önen, Babam Beni Şahdamarımdan Öptü

“Bazı fotoğraflarımız vardır ki, o fotoğraflar, bize aslında kim olduğumuzu, onlara her baktığımızda, olanca güçleriyle hatırlatırlar: Artık, o fotoğraftaki insan olmadığımızı oldukça iyi bilmemize rağmen, bir şey, bize yeniden o fotoğraftaki insan olmayı çıldırtasıya özletir: Böyle fotoğraflara bakarken, içimizden akıp geçen duygu tarihi, bizim için hakiki bir kimlik kartı yerine geçebilir bu cihanda...”
― Ozan Önen, Babam Beni Şahdamarımdan Öptü

“Bugün ne istemediğini anlıyorsun, yarın ne istediğini anlayacaklar.”
― Ozan Önen, Babam Beni Şahdamarımdan Öptü

“Sürekli olarak geleceği görmeye çalışanlar için en büyük tehlike, bugün olacaklardan habersiz kalmalarıdır!”
― Mehmet Murat ildan

“Geçmişi veya geleceği hayatından fırlatıp atarsan, hala yaşamaya devam edersin; elinde tutman gereken tek hayati zaman bugündür!”
― Mehmet Murat ildan

“Geleceğin binlerce olasılığın merhametinde olduğunu anladığın anda, yarının sadece varsayımsal olduğu gerçeğini görmeye başlarsın!”
― Mehmet Murat ildan

“Sanki bazen gelecekten bugüne çok güçlü bir rüzgâr eser ve gelecekte karşılaşacağın olayları bugüne getirir!”
― Mehmet Murat ildan

“Gözleri sürekli gelecekte olan bir insan bugününü kaybetmeye mahkûmdur!”
― Mehmet Murat ildan

“Kendi geleceğine dair müthiş bir inancın varsa, kendi geleceğindeki realiteleri de değiştirebilecek müthiş bir güce sahipsin demektir!”
― Mehmet Murat ildan

“Gelecek, geleceğin önceden saptanmış bir yer değil fakat akıllı bir çabayla yaratılacak bir yer olduğunu anlayanlar için güzel günler getirecektir!”
― Mehmet Murat ildan

“Ah, zavallı gelecek; senin yükün çok ağır! İnsanoğlu tembel bir yaratık, bugün çözebileceği sorunlarını hep yarına bırakır ve o yüzden yarınlar çözüm bekleyen sorunlarla kurşun gibi ağırlaşır! Ah, zavallı gelecek! Daha doğmadan milyarlarca sorunla doğuyorsun!”
― Mehmet Murat ildan

“Geçmiş, bir zamanların geleceğiydi! Geçmişin en büyük şansı şuydu: Gelecek geldi ve sonra o geçmiş oldu! Bugün, bir zamanların geleceğiydi! Bugünün en büyük şansı şuydu: Gelecek geldi ve sonra o bugün oldu! Fakat şunu asla unutma, gelecek her zaman gelmeyebilir ve o gelmezse ne geçmiş ne de bugün yaratılabilir!”
― Mehmet Murat ildan

“Öğrenci: Usta, geleceği beklemek çok sıkıcı! Geleceği bugüne getiremez miyiz? Usta: Evet, geleceği bugüne getirmenin bir yolu var, mesela bir bıçak alıp kendini öldürürsen gelecekteki ölümünü bugüne getirebilirsin, yani bütün geleceğini bugünkü zaman getirmiş olursun!”
― Mehmet Murat ildan

“Gelecek artık tükenmeye başladığında zihnimizde geçmişe yolculuk olağanüstü bir şekilde artar çünkü artık öteye gidecek yer kalmadığından yaşamımızı sanal bir şekilde genişletmek için geriye gideriz!”
― Mehmet Murat ildan

“Gelecek dediğimiz zaman dilimi karanlık bir zaman dilimidir. Neden dersen, yanıt basit, eğer aydınlık olsaydı hepimiz geleceği görebilirdik!”
― Mehmet Murat ildan

“Gelecek her zaman pusludur ve sislidir, fakat ülkende aptal bir adam iktidara geldiğinde gelecek çok daha puslu ve çok daha sisli olur!”
― Mehmet Murat ildan

“Yüzyıllar önce insanlar şöyle diyorlardı: Dünya gelecekte çok farklı olacak! Ama o cümleye şunu eklemeyi unuttular: Dünya gelecekte hem çok farklı ve hem de aynı olacak!”
― Mehmet Murat ildan

“Gelecek ise plan yapmak ve umut etmek için fazla belirsizdi. Ayaklarını bağdaş kurup çimlere oturmuş ve yüzünde tertemiz bir gülümseme ile gökyüzüne aylak, aylak bakan o meraklı çocuk, bir gün ünlü bir roman yazarı olacak ve adını edebiyat tarihine yazdıracaktı. Ya da telefondaki karısına, “Yakında geleceğim. Çocukları benim için çokça öp olur mu?” diyen ve özlemle yürüyen şu yorgun adam birkaç hafta sonra arabasıyla yapacağı trafik kazasında can verecek ve ailesine kavuşamayacaktı. Hepsinin ortak noktası: Her şeyden habersizdiler.”
― Tolga Gökçen, Yalnızlaşan İnsan

“Dünde aynıydı, bugünde ve yarında öyle olacaktı.”
― Tolga Gökçen, Yalnızlaşan İnsan

“Bin yıllığın susuzluğuyla, zihninde yaşayan suratları belirsiz varlıklarla içiyordu.
(...)
Tanrı’ya duyulan kırgınlıkla, yaşama duyulan nefretle içiyordu.
(...)
Geçmişteki her yaşı için, her yaşına ait bir başka kendisi için, her başka kendindeki her acısı için içiyordu. Geleceğin dayanılmaz belirsizliğine, geçmişin ulaşılmaz yakınlığına içiyordu.
(...)”
― Tolga Gökçen, Yalnızlaşan İnsan

“+ Bir gelecek planın var mı?
- Ölmek.”
― Tolga Gökçen, Yalnızlaşan İnsan

“Geçmişin kapılarını alkol ile aralıyor ardından düşlerinde belirsiz geleceğe doğru yolculuk yapıyor ve şu anın içinde zaman kavramından sıyrılarak sonsuzluğa ulaşmaya çalışıyordu. Geçen her saniye ve midesine indirdiği her yudum birayla dış dünyadan uzaklaşıyor, hiç tanımadığı insanlar tarafından kollarını dayadığı masanın üzerine eskiden kazınmış yazılara dalıyor, yazıların kendisinde yarattığı çağrışımlardan geçmişteki anılarına geçiş yapıyor ve yolculuk ettiği anılardan gelecek için yeni ve yapay senaryolar üretiyordu. Çocukluğundan yaşlılığa yürüyordu… Sarhoş gözü pekliğiyle intiharını kurguluyor ve zevk alamadığı yaşamını sonlandırmanın yollarını arıyordu. Acı verici bile olsa hayal kurabilmek güzel bir şeydi. İnsanın hayatında sahip olabildiği en iyi özgürlüklerden biriydi belki de, ama hayal ve düşüncelere fazlasıyla kapılmak ve dengeyi kuramamak pek de iyi bir şey değildi. İnsan ne kadar hayalperest olursa o kadar gerçeklikten uzaklaşıyor ve yalnızlığa düşüyordu. Fakat aynı şekilde fazla gerçekçi olmakta hayalci yanınızı körelttiği gibi sizi bir ağaç odununa da çevirebiliyordu. Denge her zaman önemliydi. İki yoksunluğunda hangisi daha fazla eksik olursa olsun acı hep aynıydı. Değişen tek şey acıların deneyimi oluyordu. Can bazen dengeyi kaybederek tamamen hayalci birine dönüşürken, bazen ise gerçekliğe öylesine düşüyordu ki cansız ve soğuk bir nesneye dönüştüğünü hissediyordu. O dengeyi kurmaktan çok, iki uçurum arasında kanat çırpan yaralı bir kuş gibiydi. Ona bir hayalci mi yoksa gerçekçi olmak mı daha zor diye sorsaydınız kesinlikle, “- Her ikisi de…” derdi ve eklerdi. “- Acıların kıyası olmaz. Acı her daim acıdır. İnsan iki türlü de yanar; iki türlü de sızlanır ve ağlar. İnsanın doğasıdır acı çekmek…”
― Tolga Gökçen, Yalnızlaşan İnsan

“Geleceğe doğru ilerlerken geçmiş şekilleniyor, yorumlar, insanlar ve dünya değişiyordu… Minik eller büyüyor, sertleşiyor ve yeni yaralar ekleniyor ardından yaralar da iyileşiyordu. Pürüzsüz bebeksi yüzler çizgi çizgi kırışıyor, gülümsemeler azalıyordu. Zamanla “her şeyi yapabilirim” inancı zihnin dar çukurlarına gömülüyordu. Yenilgilerden alınan dersler sayesinde artık “hiçbir şey yapmak istemiyorum” deniyordu. Zamanı insan kendi elleriyle yaratmıştı. Ölümü kendi elleriyle tasarladı. Milyarlarca canlının ölümüne sebebiyet veren savaşları, salgınları, fitne ve fesatlıkları; hepsi birer insan eseriydi… En kötücül ressam, en acımasız tanrıydı İnsan. Kendi türünün düşmanı ve yaşadığı dünyanın gelecekteki katiliydi… Anlamlar yakıtıydı ve sürekli anlamlar yaratarak geçerdi ömrü… Cevabı olmayan soruların cevaplarını ararken ölür, kaygılarla kuşatılır, geçmiş acımasızca boğazına yapışır ve sıkardı. İnsan hep ölür, ama mutlu bir ölüm çok az görülürdü…”
― Tolga Gökçen, Yalnızlaşan İnsan

“Ona göre coğrafya kader ise bu kötü kaderi gelecek nesiller için iyi bir kadere dönüştürmeli ve insanlığı bir üst seviyeye taşıyacak merdiven basamağı olmalıydık.”
― Tolga Gökçen, Yalnızlaşan İnsan

“İlkel insanlar geleceklerini cennette, sıradan insanlar çocuklarında, gelişmiş insanlar kendi ellerinde, dünyanın en gelişmiş insanlarıysa yeni bir düzende görürler.”
― Tahsin Yucel

“Amacım, kimseyi geçmişin pişmanlık denizinde boğmak değil; nihayetinde kişinin bakışını geleceğe çevirmesini sağlamak ve şu potansiyel olarak hayat değiştirici soruyu sormaktır: Şu anda hayatında ne yapabilirsin ki bir yıl ya da beş yıl sonra geriye dönüp baktığında, biriken yeni pişmanlıklarınla ilgili benzer bir üzüntü hissetmeyesin? Başka bir deyişle, pişmanlık biriktirmeden yaşamayı başarabilir misin?"
Nietzsche’nin düşünce deneyi, yaşamı tam anlamıyla yaşayamamış olma hissinden kaynaklanan ölüm kaygısıyla baş eden insanlar için terapistin elinde güçlü bir araç sunar. Dorothy, bu duruma dair klinik bir örnek sağlar.”
― Irvin Yalom (Author)

“Gözyaşları, geçmişin bağlarını değil; geleceğin ortak sözünü suladı.”
― Muhittin Çiftçi