Sign in with Facebook
Nikoleta's Reviews > Το κάλεσμα
Το κάλεσμα (Endgame, #1)
by
by
Σε αυτό το βιβλίο γίνεται ένας μεγάλος χαμός. Από πού να ξεκινήσω. Καταρχήν έχει 12 ήρωες και ο συγγραφέας αποφάσισε να κάνει την αφήγηση πολυπρόσωπη και με τους 12! Για να πετύχει ένα τέτοιο εγχείρημα πρέπει ο συγγραφέας να έχει μεγάλες ικανότητες κάτι που ο συγκεκριμένος δεν έχει σε καμία περίπτωση. Πρώτον, το πρόσωπο που μιλάει αλλάζει κάθε 2-3 σελίδες, γεγονός που σε μπερδεύει κ δεν θυμάσαι τι και ποιος, ειδικά μέχρι να μάθεις κ να συγκρατείς στη μνήμη σου και τους 12 (κάτι που παίζει να μη συμβεί και καθόλου καθ'όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης). Επίσης δεν συνδέεσαι συναισθηματικά με κανέναν ηρώα, αυτό συμβαίνει για 2 λόγους: επειδή είναι πολλοί, όπως ήδη είπαμε, αλλά κ επειδή η αφήγηση είναι άτσαλή βιαστική, κοφτή και μου θυμίζει πάρα πάρα πολύ κακογραμμένο αστυνομικό βιβλίο τσέπης, ας βάλω ένα παράδειγμα:
«Εξίσου γλυκό, αλλά πιο θανάσιμο.
Αυτό είναι το δικό του Endgame.
Και δεν είναι δύσκολο.
Είναι εύκολο.
Διασκεδαστικό.
(…)
ΠΑΡΕ ΣΚΟΤΩΣΕ ΚΕΡΔΙΣΕ.
(…)
Ναι.
Αυτό σημαίνει.
Ο Μπαιτσακάν ξέρει.»
Υπόψη, δεν μιλάει κάποιο αυτιστικό, ούτε κανένας σαραντάρης πληρωμένος δολοφόνος αλλά ένα 13χρονο παιδί.
Επίσης γιατί επαναλαμβάνει συνέχεια τα ονόματα τους όταν κάνουν ή σκέπτονται κάτι; Π.χ.
«Ο Χιλάλ βλέπει, χαμογελάει, σηκώνεται.
Ο Χιλαλ ξέρει.
Ο Χιλάλ καταλαβαίνει.»
Πωωωωωωωω... πραγματικά αυτή η αφήγηση, αυτή η γραφή, πάει την βλακεία σε άλλο επίπεδο.
Α, κ κάτι άλλο, οι χαρακτήρες ήταν τόσο μονοδιάστατοι, επιφανειακοί, γεμάτοι κλισέ, του τύπου φονικές μηχανές, δίψα για αίμα, επαγγελματίες, ψυχροί κ.λ.π. πφφ….
Πάμε στα καλά, -ναι έχει και από αυτά- πλοκή γρήγορη, εκπληκτική δράση, δεν σου επιτρέπει να βαρεθείς, η υπόθεση είναι πολύ καλή, έχει αγωνία, και πολύ σασπένς. Κ ενώ δεν παίζει να λύσει άνθρωπος το γρίφο, (πραγματικά δεν σου δίνει αυτή τη δυνατότητα,βασικά δεν σου δίνει καν όλα τα στοιχειά αφού οι περισσότεροι ήρωες τα κρατούν για τον εαυτό τους, οπότε μας δουλεύει ψιλό γαζί όταν διαφημίζει ότι λύνεται) είναι πολύ διασκεδαστικό να ακολουθείς τους ήρωες στην αναζήτηση τους.
Τελευταίο και κλείνω, πραγματικά παίρνει από εμένα ένα επιπλέον αστεράκι μόνο κ μόνο για τα δυο τελευταία κεφάλαια, που μου άρεσαν πάρα πολύ.
«Εξίσου γλυκό, αλλά πιο θανάσιμο.
Αυτό είναι το δικό του Endgame.
Και δεν είναι δύσκολο.
Είναι εύκολο.
Διασκεδαστικό.
(…)
ΠΑΡΕ ΣΚΟΤΩΣΕ ΚΕΡΔΙΣΕ.
(…)
Ναι.
Αυτό σημαίνει.
Ο Μπαιτσακάν ξέρει.»
Υπόψη, δεν μιλάει κάποιο αυτιστικό, ούτε κανένας σαραντάρης πληρωμένος δολοφόνος αλλά ένα 13χρονο παιδί.
Επίσης γιατί επαναλαμβάνει συνέχεια τα ονόματα τους όταν κάνουν ή σκέπτονται κάτι; Π.χ.
«Ο Χιλάλ βλέπει, χαμογελάει, σηκώνεται.
Ο Χιλαλ ξέρει.
Ο Χιλάλ καταλαβαίνει.»
Πωωωωωωωω... πραγματικά αυτή η αφήγηση, αυτή η γραφή, πάει την βλακεία σε άλλο επίπεδο.
Α, κ κάτι άλλο, οι χαρακτήρες ήταν τόσο μονοδιάστατοι, επιφανειακοί, γεμάτοι κλισέ, του τύπου φονικές μηχανές, δίψα για αίμα, επαγγελματίες, ψυχροί κ.λ.π. πφφ….
Πάμε στα καλά, -ναι έχει και από αυτά- πλοκή γρήγορη, εκπληκτική δράση, δεν σου επιτρέπει να βαρεθείς, η υπόθεση είναι πολύ καλή, έχει αγωνία, και πολύ σασπένς. Κ ενώ δεν παίζει να λύσει άνθρωπος το γρίφο, (πραγματικά δεν σου δίνει αυτή τη δυνατότητα,βασικά δεν σου δίνει καν όλα τα στοιχειά αφού οι περισσότεροι ήρωες τα κρατούν για τον εαυτό τους, οπότε μας δουλεύει ψιλό γαζί όταν διαφημίζει ότι λύνεται) είναι πολύ διασκεδαστικό να ακολουθείς τους ήρωες στην αναζήτηση τους.
Τελευταίο και κλείνω, πραγματικά παίρνει από εμένα ένα επιπλέον αστεράκι μόνο κ μόνο για τα δυο τελευταία κεφάλαια, που μου άρεσαν πάρα πολύ.
Sign into Goodreads to see if any of your friends have read
Το κάλεσμα.
Sign In »
Reading Progress
Comments Showing 1-21 of 21 (21 new)
date
newest »
newest »
Υπέροχη η κριτική σου!Πρόσφατα επισκέφτηκα αρκετά μεγάλα βιβλιοπωλεία και όλα μα όλα όμως σου προτείνουν να αγοράσεις το συγκεκριμένο.Ο Ψυχογιός το έχει προωθήσει όσο δεν πάει.Θέλω να σταθώ σε δυο σημεία που αναφέρεις.
Πρώτο:Στο κείμενό σου λες ότι δεν σου δίνει καν όλα τα στοιχεία για να λύσεις το γρίφο,μου θυμίζει τις κατηγορίες κατά της Αγκάθα Κρίστι,είχε κατηγορηθεί πως παρουσιάζει τα σημαντικά στοιχεία μόλις στο τέλος με αποτέλεσμα να μην μπορείς να βρεις τον δολοφόνο.Κάτι που ίσως και να ισχύει σε ορισμένα βιβλία της.
Δεύτερο:γράφεις κάτσε να τους πάρω ότι μπορώ από το βιβλίο και μετά το κάνω και ταινία.Αυτό το σχόλιο μου θύμισε τον ανεκδιήγητο Νταν Μπράουν δηλαδή πιάνουμε ένα "πιασάρικο" θέμα, δημιουργείται όλος ο απαραίτητος "ντόρος" με τις εκκλησίες να το αφορίζουν,γυρίζεται ταινία από το Hollywood και τα παίρνω χοντρά και από εκεί.
Κωστα σε ευχαριστω για τα καλα σου λογια :))) συμφωνω για το american way, οντως μοιαζει σαν σεναριο ταινιας δρασης. Λατρευω την πολυπροσωπη αφηγηση και ειδικα οταν γινεται σε τριτο προσωπο, διαφορετικα με κουραζει, δυστηχως ομως εδω δεν εγινε καθολου μα καθολου πετυχημενα. Ελπιζω να το διαβασεις και να μας πεις τη γνωμη σου ;)
Οντως Νορα προωθείτε οσο δεν παει κ εδω και εξω. Οσον αφορα τα στοιχεια αναφερετε στην κριτικη γιατι σου λενε να παιξεις και εσυ ως αναγνωστης και να κερδισεις 500.000 δολλαρια αμα λυσεις το γριφο, ερωτω ομως "που ειναι τα στοιχεια για να το λυσω;" ολα για τη διαφημιση...
Μα αυτό είναι το χειρότερο ότι εξαπατούν τον αναγνώστη.
Ναι... συμφωνω! Δεν βαριεσαι... ανυπομονω να το διαβασουν κι αλλοι φιλοι μου στο goodreads να παρω τη γνωμη τους.
Με αυτά που έγραψες δεν θέλω να το διαβάσω.Όπως προείπα μου θυμίζει Νταν Μπράουν.Μπορεί να αναυπομονείς για να το θάβεις με παρέα.
Κορίτσια, το να γίνει ταινία ένα βιβλίο δεν είναι απαραίτητα κακό, άλλωστε ήδη τα σενάριά τους από βιβλία δεν προέρχονται; Το προκαθορισμένο είναι που χαλάει τη μανέστρα, δηλαδή ο αρχικός προσανατολισμός του συγγραφέα πριν κυκλοφορήσει καν το βιβλίο. Αυτομάτως του αλλάζει την φυσιογνωμία (του σεναρίου). Αλλά αυτά συμβαίνουν στο αμέρικα. Ευρωπαίοι συγγραφείς, αν και όταν τα καταφέρνουν να δουν το βιβλίο τους να πάει σινεμά, έχουν κερδίσει με το σπαθί τους αυτή τους την μετάβαση. Μιλώ για το Χόλυγουντ, αυτή τη μεγάλη κινηματογραφική σχολή που θα φιλοξενήσει του χρόνου και το παιδί 44 του Tom Rob Smith που πραγματικά το αξίζει. Αλλιώς, αν δεν είναι Χόλυγουντ, καταδικάζεται στην προχειρότητα και την αφάνεια όπως πχ το Uncovered (1994) του Ρεβέρτε στη μεταφορά του "πίνακα της Φλάνδρας".
Ενθουσιάζομαι οταν βλέπω ενα βιβλίο που αγαπώ να γινεταί ταινία. Δηλαδή, ενα λογοτεχνικό κείμενο να μετατρέπεται σε σενάριο. Όπως φάνηκε και στα παραδείγματα που έδωσα το συγκεκριμένο δεν θα χρειαστεί καμία μετατροπή, θα πάει τσουπ κατευθείαν στα στουντιο!!! :P
Εννοείται ότι δεν είναι κακό.Απλά αυτό που εμένα προσωπικά με ενοχλεί είναι αυτό που αναφέρεις,ο αρχικός σκοπός του συγγραφέα να είναι να γίνει ταινία το βιβλίο του.
Δεν το έχω αγοράσε και το έχω στον σχετικό κατάλογο. Ομως με τέτοια κριτική μάλλον θα το αφήσω για αργότερα. Οταν μάλιστα περάσει θα έχει πέσει η τιμή του. Ατιμη ενιαία αγορά......
Εγώ δε συμφωνώ καθόλου με την παραπάνω κριτική! Και γιατί ο συγγραφέας να θεωρείται ατάλαντος? Από όσο ξέρω, όλα τα προηγούμενα βιβλία του έχουν γίνει best sellers. Σε καμία περίπτωση δεν πιστεύω ότι μπορεί να κρίνει κάποιος ένα βιβλίο αυτού του συγκεκριμένου είδους με μία και μόνη ανάγνωση. Το EndGame πρέπει να διαβαστεί πολλές-πολλές φορές κι έχει απίστευτο υλικό για μελέτη. Αυτά! Εγώ πάντως το διαβάζω και το απολαμβάνω ιδιαίτερα. Και είμαι μεγάλη φαν του Dan Brown, όπως και του Jo Nesbo και όλων των... του σχετικού είδους :)
Δεν αντιλεγω σε καμια περιπτωση με αυτα που λες. Γουστα ειναι αυτα. Και εμενα μου αρεσει πολυ ο Brown και ολοι οι γνωστοι του ειδους. :))
Πολλές πολλές φορές δεν διαβάσαμε ούτε τα σχολικά μας βιβλία ούτε καν τα ευαγγέλια. Οι πολλές πολλές φορές θέλουν και πολύ πολύ χρόνο κι έπειτα δεν βλέπω και κανένα λόγο να προβούμε στην επανάληψη. Φυσικά περί ορέξεως... οι υπέρμαχοι της επανάληψης ας το διαβάσουν κανα δυό ντουζίνες φορές να το εμπεδώσουν εάν το επιθυμούν. Όπως διαπιστώνω υπάρχει διαφορετική αντίληψη στον καθένα μας πχ η Λόλα θα το διαβάσει για μελέτη εγώ για ψυχαγωγία. Κι επειδή δεν είμαι ιδιαίτερα θερμός υποστηρικτής των Brown, Nesbo και λοιπών συγγραφέων μαζικής παραγωγής -πιστεύοντας ότι η ποσότητα εκφυλίζει την ποιότητα- παίζει να το διαβάσω έστω και μία φορά, ενστερνιζόμενος κι εγώ τις σκέψεις του Στράτου όπως τις διατύπωσε πιο πάνω.
LOL τα ευαγγέλια :D Συμφωνώ μαζί σου. Εννοώ γι το συγκεκριμένο ότι χρειάζεται επανάληψη για να βρεις τα στοιχεία.. και όσο για Dan Brown, πραγματικά είναι ένας πολύ απολαυστικός τρόπος να μάθεις ιστορία! (Κάτι στο οποίο εγώ στο σχολείο δεν υπήρξα ποτέ ιδιαίτερα καλή :D )
συμφωνω απόλυτα με την κριτική σου...το έχουν γράψει έτσι ωστε να είναι έτοιμο να γίνει ταινία.... επιπλέον θεματικά με ενοχλει ως ιδέα ότι κάποιοι εκπροωπουν κάποιους πολιτισμούς και ότι ένας μόνο θα σωθει...οι χαρακτηρες είναι μονοδιάστατοι ως επί το πλείστον... είναι ρατσιστικό επειδή οι ήρωες εκπροσωπούν πολιτισμούς...το ότι πχ ο Μογγόλος είναι μανιακός δολοφόνος, ο Κινέζος τρελλός κομπιουτεράς και ο Έλληνας φαφλατάς είναι απαράδεκτο... ναι ξέρω είναι λογοτεχνία αλλάμε ενοχλεί βρε αδερφε! Επιπλέον έχουν βάλει κάτω τα βιβλία και τις θεωρίες των Von Daniken, ή Zecharia Sitchin ή ακόμα και τη σειρά στο History του G. Tsoukalos (του κάνουν και μια αναφορα στο βιβλίο ως Μυστερίων Τσουκαλος!!!!!!!)και τα έχουν κάνει copy paste! προτιμώ τα πρωτότυπα.... με ενοχλεί όταν μπλέκεται σε τέτοι βαθμό η λογοτεχνία με ιστορία, ή θεωρίες περί ιστορίας...κάποιος που είναι άσχετος μπορεί εύκολα να μπερδέψει γεγονότα-στοιχεία- θεωρίες με φαντασία - λογοτεχία. Άν κάποιος θέλει να μελετησει τις θεωρίες περί εξωγίηνων καλύτερα να διαβάσει βιβλία των συγγραφέων που προανέφερα και όχι αυτό το βιβλίο! Τωρα όσον αφορα τη δομή: είναι ανισομερής και από αυτό καταλαβαίνεις πολλά για την εξέλιξη της ιστορίας - μεγάλο μειονέκτημα! Κάποιοι ήρωες εμφανίζονται ελάχιστα και προφανως θα ασχοληθούνε με αυτους στα άλλα 2 βιβλία και είναι προφανες ποιοί ήρωες θα φτάσουν στο τέλος! Spoiler!!!! Πάντως είμαι περίεργη να δω που το πάνε....αν και έχω τις υποψίες μου .....όσο για το γρίφο και τα χρήματα...είναι το τελευταίο που με ενοχλεί...έξυπνο αλλά φτηνό κόλπο προώθησης...αμερικανιά ... τα άλλα που προανέφερα με ξένησαν.
Δεν εχω να πω κατι!!! Τα ειπες ολα! Εκπληκτικο σχολιο, τι να συμπληρωσω ή που να διαφωνησω; Οπως τα λες ειναι!!!
καλα να παθεις! Την κριτικη του Κωστα την ειδες;
Ω ναι... ειναι οντως το κατι αλλο...!!!
*Στοιχεία, το σπουδαιότερο πράγμα. Όσο υποκειμενική κι αν είναι η προτίμησή τους ή η απόρριψή τους για τον καθένα, τα στοιχεία δεν αμφισβητούνται.
Π.χ "...έχει 12 ήρωες και ο συγγραφέας αποφάσισε να κάνει την αφήγηση πολυπρόσωπη και με τους 12! Για να πετύχει ένα τέτοιο εγχείρημα πρέπει ο συγγραφέας να έχει μεγάλες ικανότητες κάτι που ο συγκεκριμένος δεν έχει σε καμία περίπτωση..." είναι στοιχείο αδιαμφισβήτητο ασχέτως αν σε σένα δεν αρέσει ενώ για μένα είναι μάνα εξ ουρανού μετά την προσωποκεντρική S.Collins που εστίασε στην Κάτνις όλους τους αγώνες πείνας σαν να μην υπήρχε κανείς άλλος.
Π.χ "...οι χαρακτήρες ήταν τόσο μονοδιάστατοι, επιφανειακοί, γεμάτοι κλισέ, του τύπου φονικές μηχανές, δίψα για αίμα, επαγγελματίες, ψυχροί κ.λ.π. πφφ…." που μπορεί να εκληφθεί σαν να σκέφτεται κάτι σαν "κάτσε να τους πάρω ότι μπορώ από το βιβλίο και μετά το κάνω και ταινία, έτσι κι αλλιώς αυτό σκεφτόμουν εξαρχής όπως ο S.King" α λα American way.
Σε ευχαριστώ για την εξαιρετική σου κριτική.