Anastasia's Reviews > Φάουστ

"Τι να ξεφύγω ποιος θα μου το μάθει;
Σκλάβος να γίνω εκείνης της ορμής;
Αχ! Οι πράξεις μας, όσο και τα πάθη,
μας φράζουνε το δρόμο της ζωής."

Θα μπορούσα να παραθέσω πολλά ακόμη κομμάτια που μου έκαναν εντύπωση αλλά θα ήταν ίσως περιττό. Πρόκειται για ένα αριστούργημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς την εποχή που γράφτηκε και το πόσο σύγχρονο σε νοήματα παραμένει ακόμα και σήμερα. Θεωρώ πως δεν έχω κάτι να προσθέσω στις τόσες χιλιάδες κριτικών που έχουν γραφτεί γι' αυτό το βιβλίο, γι' αυτό θα περιοριστώ σε μερικές μόνο λέξεις: διεισδυτικό, μελωδικό, διαχρονικό, στοχαστικό , τραγικό και κωμικό, ποιητικά μοναδικό και όμορφο.