Sarah Far's Reviews > آزادی یا مرگ

می گویند:
وطن هر انسان بهشت اوست


کازانتزاکیس و آلبر کامو

کازانتزاکیس در ۱۹۵۶ از طرف کانون نویسندگان یونانی برای جایزه نوبل ادبیات معرفی شد و در سال ۱۹۵۷ با یک رای کمتر نسبت به آلبر کامو این جایزه را از دست داد

اما خودِ آلبر کامو می گوید:
کازانتزاکیس صد برابر بیشتر از من شایسته دریافت این جایزه بود

پس از مرگ نیکوس کازانتزاکیس نامه ایی از کامو در همان سال که جایزه نوبل را دریافت کرد به دست همسرش رسید: من همیشه پرورش یافته و بهتر بگویم تحت تاثیر آثار همسر شما بوده ام و برای آن تحسین و احترام بسیاری قائل هستم.خوشحال شدم که توانستم ارادت خود را زمانی در آتن عرضه کنم که یونان برای بزرگترین نویسنده خود در ماتم بود.


ماجرای این کتاب،داستانهای پهلوانانیست (مانند داش آمل در کتاب صادق هدایت)
که برای کِرت مقدس و با آبرو هستند،اما هر کدام راه و عقیده ی خود را دارد.
شخصیت اصلی پهلوان میکلس مردی تندخو،زورمند و با نگاهی وحشی و رام نشدنیست!
عاشق است اما عاشقِ سرزمینش،چنان عاشق که دشنه در قلب زنی تُرک و زیبا میکند تا هیچ فکری جز کِرت او را مشغول نسازد
البته از تمام مسیحیان که اهل واقعی کِرت هستند،تنها ۷ نفر باقی می ماند که هر یک از راه و ایمان خود،در مقابل دشمن می ایستد و شهید می شوند،
✔به مانند کسماس برادرزاده ی پهلوان میکلس که برگرفته از خود شخصیت نویسنده س،در دانشگاه های اروپا درس خوانده،
سفر کرده
و بعد به کِرت برگشته،
او در راه به مادری برمیخورد که پسرش را روی جلوی چشمش کُشتند اما با افتخار و خوشحالی خاصی میگوید پسرم در راه وطن جان خود را داد و کسماس از این واقعه در دل خود میگوید:
و آیا این غرور است؟لجاجت است؟شجاعت است یا همهٔ اینها با هم است که باعث می شود انسان به انسان بودن خود افتخار کند...؟

در آخرای ماجرا (قبل از شهید شدن ۷نفر)
سیفاکاس پدر پهلوان میکلس رو به موت است و در هنگام مرگ فلسفه اندیشی میکند ما را با دو سوال اساسی روبرو می کند؟!

✔جایی که به آقا معلم میگوید:تو میتوانی به من بگویی که
از این زندگی چه حاصلی برداشته ایی؟

✔و دقایق آخر از دو پهلوان و آقا معلم سوالی ازلی می پرسد:
از کجا می آییم و به کجا می رویم؟

می‏پرسی از کجا می‏ائیم؟از خاک می‏اییم.ای سیفاکاس پیر.به کجا می‏رویم؟ باز به درون خاک،ای سیفاکاس پیر.

دو پهلوان به رسم خود جوابی میدهند اما آقا معلم جوابش را با کمانچه یی میدهد،چنان که گویی خودِ خدا بود که در سایه نمناک شب پنهان شده بود و محبوب همیشگی خود یعنی جان آدمی را صدا میزد و به خود می راند.
و با این نوا،سیفاکاس پیر میمرد،اما ذهن پرسش گر آدمی خیر!
اما قطعا این سوال فقط یک جواب دارد:
آزادی یـــــا مرگ؟

بـــله!

کازانتزاکیس این است: لبریز از منطق و احساس،عشق و نفرت،ایمان و شِرک و جنگ و صلح
او را در هر کتابش باید شناخت و باز شناخت!