Anna's Reviews > Το κάλεσμα

Τα κατάφερα. Δεν το άφησα. Παρόλο που πέρασε πάνω από μήνας, μου πήρε 10,23 πραγματικές μέρες για να το τελειώσω. Δηλαδή 245,52 ώρες, δηλαδή 14731,20 λεπτά. Διαβάζοντας 50,42 σελίδες την ώρα οι πραγματικές ώρες ανάγνωσης είναι 11,74, ήτοι 704,48 λεπτά. Τα χρόνια εξάσκησης στην ανάγνωση μου έδιναν δύναμη να συνεχίσω μία σελίδα κάθε φορά. Οι μύες των βολβών των ματιών μου κινούνταν αθόρυβα και μετέφεραν το μήνυμα στον εγκέφαλο, που αυτός το μετέτρεπε σε νοηματικό περιεχόμενο. Αυτό είναι το Endgame. Έπρεπε να το τελειώσω....

Και για να σοβαρευτούμε...

Το βασικό θέμα του βιβλίου το έχουμε ξαναδεί: ο κόσμος κινδυνεύει με καταστροφή και 12 εκπρόσωποι των παλιότερων πολιτισμών αναλαμβάνουν να τον σώσουν, παίζοντας ένα ιδιότυπο παιχνίδι μεταξύ τους, όπου αναζητούν στοιχεία, κλειδιά, κλπ και πρέπει να ξεπαστρέψουν ο ένας τον άλλο ώσπου να μείνει μόνο ένας. Το εκπληκτικό με αυτό το βιβλίο είναι ότι παραθέτει αναφορές στο ίντερνετ (βίντεο, βιβλία, google maps τοποθεσιών, και πολλές άλλες πληροφορίες) προκειμένου ο αναγνώστης να λύσει ένα γρίφο και να κερδίσει το έπαθλο των 50.000 $. Ταυτόχρονα, παρατίθενται και άλλες ατάκες, εικόνες, γενικά το βιβλίο είναι διαδραστικό και αυτό μου άρεσε πολύ. Επίσης μου άρεσε πολύ ότι γίνεται αναλυτική αναφορά σε αυτούς τους 12 παλιούς πολιτισμούς και οι αναγνώστες που τους ενδιαφέρουν αυτά τα θέματα (εμένα δηλαδή) τους δίνει έτοιμες πολλές πληροφορίες για περαιτέρω έρευνα.

Το background του βιβλίου λοιπόν μου άρεσε πάρα πολύ, το βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρον και αυτή η διαδραστικότητα ελπίζω να συνεχιστεί και σε άλλα βιβλία

Και για το λόγο αυτό του έδωσα ένα αστεράκι παραπάνω από ό,τι αξίζει η υπόθεση: Η οποία είναι χάλια....

Παρακολουθούμε τις προσπάθειες των 12 παικτών να λύσουν το γρίφο τους και να προχωρήσουν παρακάτω και, έχοντας να διαλέξω από 12 πρωταγωνιστές, για πρώτη φορά νομίζω σε βιβλίο ότι τους αντιπάθησα όλους! Νομίζω ότι με χαρά στο τέλος θα δεχόμουν μια χειροβομβίδα που κάποιος πέταξε να τους σκότωσε όλους και .. the end. Θα ήταν μάλιστα happy end (δεν κάνω σπόιλερ, επιβιώνουν αρκετοί γιατί έχει και συνέχεια η σειρά!!) Ποιο ήταν λοιπόν το πρόβλημα; Καταρχήν οι 12 παίκτες είναι βλαμμένοι. Έχουν εκπαιδευτεί να είναι φονικές μηχανές, ξέρουν 152 πολεμικές τέχνες ο καθένας, ξέρουν να πιλοτάρουν τρένα, αεροπλάνα, ελικόπτερα, αυτοκίνητα, μηχανές, πατίνια, υποβρύχια, ξέρουν να χακάρουν e-mail, να εντοπίζουν τους εχθρούς τους, έχουν από 10 πλαστά διαβατήρια, σκαρφαλώνουν βουνά, πηδάνε λίμνες, αλλά όσοι δεν είναι Αμερικάνοι ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΑΓΓΛΙΚΑ και μιλάνε σαν καθυστερημένοι μετανάστες: "Εγκό σκοτώσει εσένα αν δεν πει πού είναι το ντίσκο. Κατάλαβες; Πες ναι;" Ο ηλίθιος τρόπος με τον οποίο ξεκίνησα την κριτική μου είναι περίπου ο τρόπος με τον οποίο είναι γραμμένο το βιβλίο. Μικρές προτάσεις, εκνευριστικά μικρές μάλιστα. 12 ούγκανοι λοιπόν προσπαθούν να σώσουν τον κόσμο, σκοτώνοντας ο ένας τον άλλο. Δυστυχώς κάποιοι επιβιώνουν και εξακολουθούν να ζουν ανάμεσά μας.

Κρίμα γιατί η αρχική ιδέα ήταν πολύ καλή, η υλοποίηση μάπα. Σχολικό πρότζεκτ ΕΠΑΛ νομίζω ότι θα μπορούσε να γράψει καλύτερους διαλόγους....